"alt" (Contén)

1. Punta do litoral da parroquia de Barrañán, no concello de Arteixo, situada entre o porto das Bendicións dos Cabalos, ao L, e a punta Redonda polo O.

2. Permiso dado ao convalecente para volver á súa actividade cotiá.

3. Manifestación do ingreso nun corpo ou nunha asociación para permitir o retorno ao traballo despois dunha enfermidade, etc.

4. 1. No exército, entrada en servizo activo dun militar que se destina a un corpo determinado ou que torna despois de estar de baixa.

   2. Documento que acredita a entrada.

5. Declaración por medio da cal unha persoa, unha veiga, unha industria, un vehículo, etc se inclúen nun padrón, nun censo, nun rexistro ou nunha lista, a efectos tributarios, estatísticos, de exercicio de actividades, de recuperación de traballo despois dunha enfermidade ou con outros fins diversos.

6. Proceso polo que unha persoa dispón de acceso a servicios de telecomunicacións.

7. Envío de información a un buscador para que este inclúa unha páxina web na súa base de datos.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Lugo baixo a advocación de santa María.

1. Permiso dado ao convalecente para volver á súa actividade cotiá.

2. Manifestación do ingreso nun corpo ou nunha asociación para permitir o retorno ao traballo despois dunha enfermidade, etc.

3. 1. No exército, entrada en servicio activo dun militar que se destina a un corpo determinado ou que torna despois de estar de baixa.

   2. Documento que acredita a entrada.

4. Declaración por medio da cal unha persoa, unha veiga, unha industria, un vehículo, etc se inclúen nun padrón, nun censo, nun rexistro ou nunha lista, a efectos tributarios, estatísticos, de exercicio de actividades, de recuperación de traballo despois dunha enfermidade ou con outros fins diversos.

5. Proceso polo que unha persoa dispón de acceso a servicios de telecomunicacións.

6. Envío de información a un buscador para que este inclúa unha páxina web na súa base de datos.

PUNTA

Punta do litoral da parroquia de Barrañán, no concello de Arteixo, situada entre o porto das Bendicións dos Cabalos, ao L, e a punta Redonda polo O.

DEPARTAMENTOS

Departamento de Córsega, Francia (4.666 km2; 135.311 h [estim 1995]). A capital é Bastia.

REXIÓNS

Rexión de Francia, que comprende os departamentos do Eure e Sena Marítimo (12.317 km2; 1.776.980 h [estim 1995]). A capital é Rouen.

DEPARTAMENTOS

Departamento da rexión administrativa de Ródano-Alpes, Francia (4.388 km2; 618.229 h [estim 1995]). A capital é Annecy.

DEPARTAMENTOS

Departamento de Guatemala (8.686 km2; 670.815 h [estim 1995]). A capital é Cobán (14.152 h [1981]).

DEPARTAMENTOS

Departamento de Francia, na rexión do Limousin (5.520 km2; 355.548 h[estim 1995]). A capital é Limoxes.

ESPA¥A

Concello da provincia de Tarragona, Catalunya, (2.555 h [1996]). Función residencial.

CORDILLEIRAS

Cordilleira de Asia central situada ao O de Siberia e Mongolia, que se estende desde o río Irtyš e a depresión de Xungaria en dirección NO. A altitude media é de 1.500-1.700 m. A serra está flanqueada ao L e ao SL polo grande altiplano de Mongolia. Destacan tamén outros altiplanos máis pequenos como os de Uköc (2.400 m), Kak (2.500 m) e Suok (2.600 m). Ten lagoas importantes como a de Ubs-Nuur e Chobdo-Nuur. A serra de Altai está dividida en: Altai mongol, ou Gran Altai, conxunto formado principalmente por rochas vendinienses (precámbricas) que constitúen un gran horst, e o Altai ruso con xistos vendinienses e formacións paleozoicas, predominantemente calcarias, do Devoniano e o Carbonífero, pregadas durante o Herciniano e con dobramentos de dirección xeral N-NL. O relevo actual orixinouse por fenómenos tectónicos do Terciario Superior.

1. Relativo ou pertencente a Altai, aos altaicos ou ás súas linguas.

2. Individuo dun pobo turco que habita no Altai.

3. Pobo turco de Siberia que habita a oblast’ autónoma de Gorno-Altai (Rusia), de tipo mongólico, tamén chamado calmuco montañés ou calmuco branco. Son unhas 45.000 persoas.

4. Familia de linguas faladas en Asia Menor, Asia Central, Mongolia e Siberia, formada por tres grandes troncos: o turco, o mongol e o manchuriano. A clasificación destas linguas presenta dificultadas por mor da falta dun coñecemento histórico sólido das poboacións que a integran e pola gran barreira étnica que sufriu ao longo do tempo. Os trazos comúns máis sobresalientes das linguas altaicas son, foneticamente, a harmonía vocálica e a constitución silábica das palabras cunha soa consoante no comezo da palabra. Morfoloxicamente non posúen distinción de xénero gramatical nin inflexión nominal clara. O aspecto máis orixinal é a construción de palabras a partir dunhas bases verbais ou nominais e o uso da aglutinación e a sufixación como recursos gramaticais predominantes.