"corón" (Contén)

Grao ou condición de coronel.

Unidade militar do exército español dos ss XVI e XVII, formada por vinte compañías de soldados estranxeiros ás ordes dun coronel. En 1534 substituíronse polos tercios.

Xénero de réptiles ao que pertencen as cobras rateiras.

Funcionario da xustiza anglosaxona. O cargo creouse a finais do s XII para velar polos intereses da coroa. Dende 1926, data na que se promulgou a Coroners Amendment Act, só poden ser profesionais procedentes do ámbito legal ou médico. Investigan as causas de mortes violentas, non naturais ou misteriosas.

Heroína grega filla de Frixias, rei dos lapitas. Tivo un fillo con Apolo, Asclepio. Disque por medo a que o deus a abandonase ao chegar á vellez, casou con Isquis, fillo de Élato.

Heroínas gregas, fillas de Orión, Metíoque e Menipe. Conta a lenda que se deixaron tragar pola terra coma víctimas expiatorias, cando un grave andazo asolou a cidade de Orcómeno, en Beocia. Os deuses dos Infernos, Hades e Perséfone, pesarosos polo sacrificio de ambas as irmás, converteron os seus corpos en dous brillantes cometas.

Xénero de plantas anuais ou perennes, a miúdo arbustivas, da familia das fabáceas. Presentan follas compostas imparipinnadas, flores amarelas agrupadas en ramallos en forma de coroa e froitos en lomento. Distribúese por Europa, Asia e África. Algunhas especies, por exemplo C. glauca, cultívanse como ornamentais, e outras, como a C. scorpioides, teñen uso medicinal polas súas propiedades purgantes, dietéticas e cardiotónicas.

Nome propio que, en onomástica, designa un país ou un territorio.

Elemento hipotético novo, descoñecido na Terra, que se considerou como compoñente principal da coroa solar antes de descubrir o alto grao de ionización existente nela.

Signo gráfico empregado polos gramáticos gregos, análogo ao espírito suave (’). En moitos manuscritos gregos e nas edicións de textos helénicos colócase enriba das vocais longas ou dos ditongos procedentes da crase entre dúas palabras na frase, ou entre προ- e un segundo compoñente. Tamén se denomina corónide.

Heroe grego, fillo de Ceneo, e xefe lapita. Participou na expedición dos argonautas. Heracles matouno por orde do Rei Eximio. Tivo un fillo, Leonteo, que loitou na Guerra de Troia.

Método radiolóxico que ten como finalidade facer visibles as dúas arterias coronarias e as súas ramas mediante a inxección, ao nivel do nacemento da aorta, dunha substancia de contraste utilizando técnicas de cateterismo cardíaco. Serve para pór de manifesto a aterosclerose da rede coronaria, as tromboses, as obliteracións, a estenose, o aneurisma e as cardiopatías isquémicas. Tamén se coñece como coronariografía ou arteriografía coronaria selectiva.

Aparato óptico deseñado e construído por Bernard Lyot en 1930, que permite o estudo da coroa solar e das protuberancias a plena luz do Sol, sempre que o aparato estea nun lugar suficientemente alto para diminuír o efecto da difusión da luz pola atmosfera.