"ovi" (Contén)

PERSOEIRO

Astrofísico soviético. Foi Presidente da Academia de Ciencias da RSS de Armenia, profesor da Universidade de Erevan, e director e fundador do observatorio de Biurakan. En 1955 formulou a inestabilidade dos sistemas de galaxias, enunciando que se atopan en estado de expansión e que os seus compoñentes afástanse dun centro común. A partir do estudo sistemático dos grupos estelares inestables encontrou as asociacións de estrelas, nacidas, segundo el, de sistemas múltiples de enerxía positiva. Publicou, entre outras obras,   Teoreticheskaia astrofizika (Astrofísica teórica, 1939). Foi Presidente da Unión Astronómica Internacional (1961-1964) e premio Stalin 1950.

PERSOEIRO

Novelista ruso. Emigrou a París e dirixiu unha revista de oposición. O esencial da súa obra constitúeno novelas sobre a intelligencija rusa de fins do s XIX e sobre problemas como o da prostitución: Marja Susjevna (1904).

1. Que se pode separar do lugar que ocupa.

2. Que se lle pode retirar a alguén.

3. Peza ou órgano que pode ser facilmente desmontado ou desencaixado doutra peza, dun aparello ou dunha máquina.

1. Relativo ou pertencente á andrónovo.

2. Cultura prehistórica da Idade de Bronce de Siberia Occidental que toma o seu nome da poboación de Andrónovo e que se estendeu cara ao O dos Urales entre o segundo milenio e os primeiros séculos do primeiro milenio a C.

PERSOEIRO

Xeólogo e paleontólogo ucraíno. Está considerado un dos pioneiros da oceanografía. Estudiou as profundidades, correntes, temperatura e composición do Mar Negro, do Caspio e do Mármara. Pode ser considerado precursor da paleoecoloxía.

PERSOEIRO

Poeta simbolista e dramaturgo ruso. A súa obra de creación, publicada moi tardiamente, caracterízase pola tristura das imaxes simbólicas, de inspiración francesa, ás que engade a paixón do mundo clásico. Ademais da traxedia de tema mitolóxico, escribiu tres volumes de poesía.

PERSOEIRO

Enxeñeiro aeronáutico ruso. Dende 1946 deseñou diferentes avións de transporte, e foi no 1962 nomeado xefe de deseño da industria aeronáutica soviética. Foi membro do PCUS dende o 1945, e do Soviet Supremo do 1958 ao 1966.

PERSOEIRO

Escritor de contos ruso. Comezou a súa carreira no 1944. Entre as súas obras destacan Vesna (Primavera, 1950), Po dorogam idut masini (Os coches van polos camiños, 1951), Delo bylo v Penkovo (Aconteceu en Penkovo, 1956), Razorvannyj rubl (O rublo rachado, 1966) e Trudnyj den (Día atarefado, 1978).
 

1. Acción e efecto de aprovisionar ou aprovisionarse.

2. Conxunto de provisións acumuladas.

1. Proporcionar a alguén as cousas necesarias.

2. Facerse con provisións ou con todo o preciso.

PERSOEIRO

Escritor ucraíno en lingua rusa. Un dos máximos representantes da literatura decadente, tratou temas escabrosos sobre todo na novela Sanin (1907).

PERSOEIRO

Poeta italiano. A base da súa poesía foron os afectos expresados con indiferenza aparente e forza irónica. A obra capital de Ariosto, e quizais de todo o Renacemento italiano, é o Orlando furioso, poema épico rematado ao redor do 1514. Despois da primeira edición, publicada no 1516, Ariosto seguiu a traballar nela, retocando a lingua e o estilo para acomodalos á lingua toscana propugnada por Bembo. A súa obra poética comprende tamén Carmina, algunhas poesías petrarquistas en lingua vulgar e sete sátiras escritas entre 1517 e 1527, e publicadas postumamente, nas que se entrega a reflexións morais.

PERSOEIRO

Físico soviético. Destacan os seus traballos sobre física fundamental, especialmente de electromagnetismo e magnetodinámica, así como de óptica e espectroscopia. No 1913 descubriu a absorción selectiva das radiacións electromagnéticas nos corpos ferromagnéticos, que abriu novos camiños na investigación das propiedades magnéticas da materia.