"AVI" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 908.

    1. Persoa con calidades para buscar a mellor maneira de vivir.

    2. Persoa interesada en coñecer a vida dos demais.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Enxeñeiro norteamericano. Un dos vangardistas das armas e da navegación submarinas, construíu en 1776 o pequeno submarino The Turtle e a primeira mina submarina de explosión por contacto.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Actor e realizador cinematográfico norteamericano. Traballou para a Fox dende 1927 ata 1938 dirixindo películas como: A Connecticut Yankee (Un ianqui de Connecticut, 1931), con Will Rogers, e The Little Colonel (O pequeno coronel, 1935). Tras realizar algún filme na Paramount, rematou dirixindo para a Warner, onde presentou as súas mellores realizacións: Thank Your Lucky Stars (Gracias á túa boa estrela, 1943), con actores de prestixio como Bogart, Bette Davis, Errol Flynn e Olivia de Haviland, San Antonio (1945), The Command (O comando, 1954) e The Right Approach (A aproximación correcta, 1961).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. Profesor na Escola de Maxisterio de Santiago de Compostela. Licenciouse en Belas Artes (1985) e en Arte (1991). A súa pintura reproduce paisaxes e escenas urbanas compostelás. Participou en diversas mostras individuais e colectivas. Recibiu en 1975 o premio extraordinario no XVII Certamen Nacional de Arte e, en 1989, o premio de adquisición do I Certame de Artes Plásticas Isaac Díaz Pardo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Caixa de Aforros de Vigo, Ourense e Pontevedra.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Bailarín e coreógrafo. Mestre de danza en diversas agrupacións da Coruña, obtivo o I premio individual de baile na romaría de Santa Margarida (A Coruña, 1943), feito que lle abriu as portas do grupo Cántigas da Terra do que foi primeiro bailarín ata 1960. Posteriormente foi bailarín e coreógrafo da Sociedad Cultural Artística Lembranza do Arte e en 1966, da man de Antón Naveira Goday, mestre de baile e coreógrafo da Agrupación Folclórica Aturuxo. Paralelamente, realizou un gran labor de investigación do folclore que orixinou a incorporación ao repertorio de Aturuxo de varias pezas como a Muiñeira de Lañas ou o Fandango muradán, hoxe tradicionais na música galega. O seu libro Debullando folclore, é unha escolma de contos, refráns e bailes populares. Foi autor das estampas costumistas: Suite Gallega, estreada en varias cidades de Europa e América, Romaría galega e Noite de meigallo e esconxuro (baseada nas supersticións da noite de San...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Piragüista. Compite dende 1999 sendo as súas especialidades o C1-500 e o C1-1000, distancias nas que actualmente é campión do mundo e campión olímpico. Obtivo dúas pratas no Campionato do Mundo en Gainesville e no de Europa en Poznan, os dous no ano 2003. Nas Olimpíadas de Atenas 2004 gañou unha medalla de ouro e outra de prata, cousa que non conseguira antes ningún outro deportista español. No 2005 obtivo outra medalla de prata no mundial de Zagreb e dous anos despois dúas de bronce no europeo de Pontevedra. Nese mesmo ano de 2007 gañou unha medalla de ouro e outra de bronce no Campionato de Mundo en Duisburg. Nos seguintes Xogos Olímpicos, Beijing 2008, fíxose con dúas medallas de prata unha en cada unha das súas duas especialidades. Foi abandeirado español en dúas ocasións, na cerimonia de clausura dos Xogos Olímpicos de Atenas 2004 e na de apertura en Beijing 2008.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Resolucións adoptadas na reunión celebrada en setembro de 1978 en Camp David (Maryland), residencia oficial de vacacións do presidente de EE UU, entre o presidente exipcio, Anwar al-Sadat e o primeiro ministro israelí, Menahem Begin, baixo o patrocinio do presidente norteamericano Carter, co obxectivo de asegurar a paz en Oriente Medio. Despois de doce días de negociacións concluíronse dous acordos marco: o primeiro comprendía a retirada progresiva de Israel da península do Sinaí nun prazo non superior a tres anos; o segundo prevía a creación en cinco anos dun goberno autónomo palestino nos territorios ocupados por Israel na franxa de Cisxordania e Gaza. As distintas interpretacións dos acordos, o rexeitamento árabe e a intransixencia israelí impediron o total cumprimento do acordado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Empresario e de-señador. Director xerente da empresa téxtil Caramelo S A. Comezou a súa andaina profesional en 1969 na empresa que fundaran na Coruña o seu tío José Antonio Caramelo e Luis Gestal, e da que se fixo cargo á morte do primeiro. O seu estilo baséase na innovación e na forte personalidade dos seus deseños, modernos e cosmopolitas. A principios dos anos oitenta, a súa firma pasou a integrarse no sector da moda galega. Foi un dos promotores dos desfiles de Luada, celebrados en diversas cidades galegas, e participante, en representación de Caramelo, no Salón Gaudí de Barcelona, na Pasarela Cibeles de Madrid, e en numerosas mostras internacionais.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Pecho que consiste nun gancho metálico curvo ou recto, ás veces fixo e outras movible, que encaixa nunha argola ou nunha peza de madeira unida á porta cun cravo, arredor da que xira, para fechar portas, cancelas e, en ocasións, ventás.

      2. Pechadura constituída por un taco de madeira cravado nos marcos das portas ou ventás que, ao fechar, xira sobre el mesmo.

      1. Pasador de madeira ou de metal que se introduce nun furado, nunha peza ou en calquera outro obxecto para suxeitar ou unir algo.

      2. Cada un dos pasadores do eixe do carro que fan que as rodas queden suxeitas.

      1. Peza cilindrocónica dos instrumentos de corda, feita de madeira (ébano, palisandro ou buxo), de metal ou de marfil, na que se aparafusan as cordas, co fin de estiralas ou de afrouxalas e de deixalas suxeitas na afinación desexada.

      2. Chave de madeira ou doutro material para tensar as cordas dos instrumentos musicais.

    1. Peza cilíndrica ou lixeiramente cónica, de aliaxe de aceiro e de superficie rectificada e puída, que se emprega en moitos dispositivos ou montaxes de mecánica fina para inmobilizar en sentido transversal dúas ou máis pezas superpostas.

    2. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Peza de forma variable con furados para colocar caravillas.

    2. Peza de madeira dos intrumentos de corda onde se fixan as caravillas; nos instrumentos con mastro vai no extremo superior.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Peza de ferro, delgada e alongada, que vai colocada de forma atravesada para fechar as portas ou ventás de dúas follas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Municipio da comarca do Ribeiro, situado na provincia de Ourense no centro da Comunidade Autónoma de Galicia. Limita óao N co concello de Leiro, ao L co de Beade, ao S cos de Melón e Ribadavia, e ao O con Avión. Abrangue unha superficie de 47 km 2 cunha poboación de 1.600 h (2007), distribuídos nas parroquias de Abelenda das Penas, Balde, Beiro, Carballeda, Faramontaos, Muimenta, Santo Estevo de Nóvoa e Vilar de Condes. A capital é o lugar de Carballeda de Avia, na parroquia de Carballeda, situada a 42° 19’ de latitude N e 8° 9’ 50’’ de lonxitude O; dista 114 km de Santiago de Compostela e 36 km de Ourense. Está adscrito á xurisdición do partido xudicial de Ribadavia e á diocese de Ourense.
    Xeografía física
    O termo municipal de Carballeda de Avia localízase nunha área de transición entre os dominios climáticos oceánico-mediterráneo e oceánico de montaña. Situado entre as montañas da Dorsal Meridiana e os vales dos afluentes do río Avia, os rexistros...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • IGREXAS

    Igrexa parroquial situada en Carballeda de Avia. A fachada principal amosa as características propias do barroco: frontón semicircular partido, que acolle unha imaxe orante da Virxe con remate curvo, torre con varios corpos e balaustrada na parte superior, e decoración con bólas. Foi declarada Ben de Interese Cultural en 1994.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor. Realizou estudios de Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela e licenciouse en Filoloxía Románica na Universidad Central de Madrid. Exerceu a docencia en varios institutos de Galicia e, dende 1980, no Institut Jaume II de Alacant. Foi director da colección de narrativa do Instituto de Cultura Gil Albert da deputación de Alacant e colaborador de honra do departamento de Lingüística Xeral e Teoría da Literatura da Universitat de Alacant. Deuse a coñecer como poeta en castelán coa obra El dolor de la carne (1960). En galego publicou o poemario Paisaxe de verde chuvia (1986) e o libro de relatos As calexas do cigurath (1973), reeditado íntegro en 1996, xa que na súa primeira edición sufrira mutilacións por parte da censura. No eido da crítica literaria destacan as súas colaboracións en revistas especializadas e na prensa, así como o volume monográfico A obra literaria de Eduardo Blanco Amor (1993). Foi galardoado nas Festas Minervais...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arquitecto. Formouse na Escuela de Arquitectura de Madrid. É autor, entre outras obras, da Escola d’Alts Estudis Mercantils de Barcelona (1961) e da Escuela de Telecomunicaciones de Madrid (1960-1971). Recibiu a Medalla de Ouro da IX Triennale di Milano (1956) e o premio ao mellor pavillón na Feira de Nova York (1964-1965).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arquitecto, pintor e escultor. Formouse en Europa onde entrou en contacto coas vangardas artísticas do período de entreguerras. Da súa obra arquitectónica sobresae o pazo de goberno de São Paulo (1927). Entre a súa obra teórica destaca Os ossos do mundo e L’aspect psychologique et morbide de l’art moderne (O aspecto psicolóxico e mórbido da arte moderna, 1937). Recibiu o Premio Nacional de Escultura e Arquitectura en 1932 e o Premio da IX Bienal de São Paulo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xestor musical. Realizou estudios de enxeñería agrónoma na Escola Superior de Enxeñeiros Agrónomos de València e estudios musicais no Conservatorio Superior de Música de València. Exerceu a crítica musical como correspondente da revista Monsalvat e formou parte do xurado nos concursos de canto Premio-Beca Katia Ricciarelli de Mantova, Concurso Internacional de G. Lauri-Volpi de Latina, Concurso Internacional de canto Alfredo Kraus, entre outros. Foi vicepresidente da Sociedad Filarmónica de València, secretario técnico da Orquestra Municipal de València (1985-1992), subdirector de Música do Palau da Música de València, director da área de música do Instituto valenciano de Artes Escénicas, Cinematografía e Música (1987-1989), director do Palau de la Música i Congressos de València (1993-1997) e director técnico da Orquesta y Coro Nacionales de España ata o ano 2000, data en que foi nomeado director do Teatro de la Zarzuela.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Ávila, Castela e León, situado ao S da provincia, no val do río Tiétar, nos límites con Toledo (1.679 h [1996]). A actividade económica principal era a gandería e a agricultura, sen embargo, co tempo adquiriu grande auxe o sector turístico. Dentro do termo está o parque de Fuente Helecha, no cumio de Las Clavellinas, onde os piñeiros, carballos e aciñeiras son o principal tipo de vexetación. Do seu patrimonio destacan as esculturas ibéricas de Los Toros de Guisando.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Diplomático irlandés. Traballou para a administración colonial (1892-1912) como cónsul británico en diversos lugares de África e Brasil. Durante estes anos enviou informes nos que criticaba as inhumanas condicións de traballo dos indíxenas. En recoñecemento polo seu labor recibiu no ano 1911 un título nobiliario. A partir de 1913 afiliouse ao grupo independentista dos Voluntarios Irlandeses e, iniciada a Primeira Guerra Mundial, foi a Berlín para obter axuda dos alemáns. En 1916 embarcou nun submarino alemán cara a Irlanda, acompañado dun barco cargado de armas. Capturado polos ingleses, levárono a Londres e acusárono de traizón. Fracasada a campaña para revogar a sentencia, morreu aforcado.

    VER O DETALLE DO TERMO