"PRI" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta. Coñecido como Dem’ian Bednij, comezou escribindo poesías de axitación política en publicacións clandestinas bolxeviques. Destacou na sátira, onde empregou recursos do folclore, que reflectiu en Nasput (O noso camiño, 1913).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Córdoba, Andalucía, drenado polo río Escubas (22.378 h [2001]). É o centro dunha comarca agropecuaria. Destaca o mosteiro de San Miguel de las Victorias.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Nigrán baixo a advocación de san Mamede.

PERSOEIRO

Escritor e dramaturgo inglés. Dotado dun estilo literario humorístico e sentimental, cultivou a novela con The Good Companions (1929), en que criticou a sociedade contemporánea. Autor de pezas teatrais moi coñecidas, como Time and Conways (1937) e An Inspector Calls (1946), nas súas obras móvese entre a reflexión do tempo e as súas preocupacións sociais. Tamén escribiu o ensaio Man and Time (1965) e un libro de viaxes.

PERSOEIRO

Químico inglés. A súa condición de teólogo e pastor non foi un impedimento para a actividade científica, iniciada baixo a influencia de B. Franklin coa redacción de History and Present State of Electricity (1767), seguida de investigacións sobre o denominado aire fixo (dióxido de carbono) e outros gases. En 1774 obtivo por primeira vez osíxeno puro (que el denominaba aire desfloxisticado) ao quentar óxido de mercurio. Despois de escribir Experiments and Observations on Different Kinds of Air (1877), marchou a EE UU con outros disidentes relixiosos.

GALICIA

Xurista e avogado. Foi alcalde de Viana do Bolo polo PP (1963-1999), procurador en Cortes en representación dos concellos de Ourense (1964-1967) e deputado no Congreso na II lexislatura por Coalición Democrática (1982-1986). Abandonou a política en xaneiro de 2002, cando presentou a dimisión como concelleiro.

GALICIA

Actor. Coñecido como Manuel Manquiña, traballou en cine, teatro e televisión, e tamén desenvolveu labores como publicista e actor de dobraxe. Iniciou a súa andaina na TVG como presentador de programas de humor para pasar ao teatro coa compañía Troula coa obra Informe do día despois (1984), de F. Kafka, e co Centro Dramático Galego en Caderno de bitácora (1985), de F. Taxes, aínda que tamén produciu os seus propios espectáculos. Posteriormente decantouse polo cine da man de realizadores como Antonio Blanco e Xavier Villaverde. Co filme Airbag (1997) deuse a coñecer ao gran público, aínda que tamén destacou noutras producións, como Matías juez de línea (1996), Atilano, presidente (1998), Fisterra, onde acaba o mundo (1998), Frontera sur (1998), Mararía, (1998), Torrente, el brazo tonto de la ley (1998), Entre las piernas (1999), Pídele cuentas al rey (1999), Pata negra (1999),...

GALICIA

Pintor. Estudou na Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando de Madrid e nos anos corenta instalouse en Granada. Destacado debuxante e retratista, revolucionou a arte sacra cos seus Cristos crucificados, caracterizados pola forza e o esgazamento expresivo. Realizou numerosos retratos e grandes lenzos como o de san Damián de Molokai, apóstolo dos leprosos, ademáis de Retrato de gitana (1928) e El peregrino de la paz. Recibiu a primeira medalla da Exposición Nacional de Bellas Artes (1952). Pertenceu á Real Academia de Bellas Artes de Nuestra Señora de la Angustia de Granada.

GALICIA

Sacerdote. Bacharel en Teoloxía na Universidad de Navarra (1992) e diplomado en arqueoloxía cristiá polo Pontificio Instituto de Archeologia Cristiana de Roma, especializouse en literatura cristiá antiga. Desde 1995 é profesor no Instituto Teolóxico Divino Maestro de Ourense e desde 1998 director do Centro Teolóxico a Distancia San Martín da diocese ourensá. Colaborador de diversas publicacións, escribiu Impresos y bibliotecas del siglo XVI en Ourense (2004). No ano 2012, foi nomeado Vicario para la Nueva Evangelización.

GALICIA

Escultor. De estilo expresionista, traballou principalmente a madeira, con distintas formas e volumes, e realizou obras de gran simbolismo. Da súa produción destacan Sueños de medianoche e La Justicia. No 1987 obtén o segundo Premio de Escultura Concurso “Meigas e Trasgos” en Sarria, e tamén conseguiu o primeiro premio de Escultura “IX EXPOSORD” en Xerez da Fronteira. En 1989 obtivo o Segundo Premio de Escultura “XI EXPOSORD” en Almansa.

GALICIA

Músico e poeta. Subdirector da Banda Municipal de Vilagarcía, en 1928 emigrou a Arxentina. Dirixiu varias agrupacións corais en Bos Aires, compuxo pezas orixinais e harmonizou numerosas melodías populares galegas. Colaborou en xornais da colectividade galega como El Correo de Galicia, Céltiga e A Fouce, e publicou Versos en gama de gaita (1943).

GALICIA

Gravador. Iniciouse no campo da pintura para logo centrarse no gravado, campo no que actuou como difusor e docente. Presidiu a Agrupación Española de Artistas Grabadores e foi un dos impulsores da creación do Museo Nacional de Grabado Contemporáneo y Sistemas de Estampación, que dirixiu entre 1967 e 1968. A súa evolución artística pode dividirse en varias etapas. Desde 1921 a 1925 cultivou o figurativismo, co predominio da técnica do linóleo e a augaforte, así como da figura humana e a temática social. Entre 1925 e 1950 dominou a augaforte e cultivou representacións realistas e temas costumistas de estilo tradicional e influencia rexionalista. A época de plenitude acadouna entre 1950 e 1960, nunha etapa non imitativa con ensaios de nova figuración e cubismo, onde abandonou a reprodución realista de paisaxes e monumentos. Desde 1960 a 1962 as súas obras caracterizáronse polo expresionismo, para logo evolucionar cara á abstracción cun novo pulo vangardista. Da súa produción destacan...

PERSOEIRO

Escritor. Emigrou a Cuba e ao seu regreso estudou maxisterio e exerceu como mestre en varias parroquias de Ourense. Especializouse no estudo da lingua, a historia, o folclore e os costumes de diversas comarcas ourensás, que plasmou en distintos traballos, como “Astrología y meteorología popular (La Gudiña)” (1957-1958) e “Notas encol da fala vianesa” (1973), incluído no Boletín Auriense. Ademais, publicou Contos vianeses (1958), que dividiu en relatos de encantamentos, relixiosos, de burlas, de animais e variados, e Contos pra nenos (1968), en que recolle relatos infantís de tradición oral.

GALICIA

Poetisa e dramaturga. Considerada unha das precursoras do texto teatral galego, escribiu os monólogos A loita e Na boda do afillado, a traxedia O embargo, a zarzuela Treidores celos e o sainete O secreto da bruxa. Ademais, publicou os poemarios Horas de frebe (1926), A virxe viúda (hestorea d’un amor) (1964) e O derradeiro (1977), e o libro poético bilingüe Lluvia menuda (1956).

PERSOEIRO

Político e xornalista. Militou no Partido Socialista Obrero Español (PSOE) e foi un dos líderes da rama moderada. Coa Segunda República foi ministro de Facenda e de Obras Públicas con M. Azaña (1931-1933), estabilizou a peseta e impulsou as obras hidráulicas e a modernización dos transportes. Durante a Guerra Civil Española foi ministro de Mariña e Aire (1936-1937) no goberno de F. Largo Caballero, e de Defensa Nacional no de J. Negrín López (1937-1938). Exiliouse en México, onde dirixiu a Junta de Auxilio a los Republicanos españoles (JARE).

PERSOEIRO

Relixioso franciscano. Foi ordenado sacerdote en 1781 e viaxou a Ecuador onde traballou na conversión dos indios. Escribiu varias obras, das que se publicaron, entre outras, Arbitraje de límites entre el Perú y Ecuador e Expediente sobre tentativas que hizo para descubrir por la vía de Guadaquira la antigua ciudad de Logroño 1816-18.

GALICIA

Debuxante e ilustrador. Colaborou en numerosas publicacións como Baixochán, Lixo, El Macabro, Carne Líquida ou BD Banda. Foi un dos fundadores do colectivo de creadores galegos de banda deseñada Polaqia, cos que publicou o álbum colectivo Mmmh!. Recibiu o primeiro premio do certame de cómic de Ourense (2001).

PERSOEIRO

Escultor francés. Discípulo de G. Pilon, traballou para a familia Montmorency e para Enrique IV na fachada da Petite Galerie do Louvre. Foi o autor, entre outras, da estatua orante de Marie de Brabançon-Cany.