"Rab" (Contén)

GALICIA

Profesor. Licenciouse en Filosofía na facultade Pontificia de Oña (Burgos), en Químicas na Universidade de Santiago de Compostela (1952), en Teoloxía no Heytrhop College de Inglaterra (1957) e en Educación na Stanford University de California (1970). Foi profesor de químicas no seminario Pontificio de Comillas (ata 1960), director do colexio de San Estanislao de Salamanca (1960-1961) e do Apóstolo Santiago de Vigo (ata 1968). Dirixiu a sección de tecnoloxía educativa do Instituto de Ciencias da Educación (ICE) da Universidade de Santiago de Compostela e, desde 1971, foi director do primeiro circuíto pechado de televisión que se creou nos ICE de todas as universidades. Foi presidente do Seminario Permanente de Tecnoloxía Educativa da rede INCIE/ICE e membro da Association for Educational Communications and Technology e American Educational Research Association.

ENTRADA LARGA

Federación de sete estados independentes da costa oriental da Península Arábiga. Limita ao N con Qatar e o Golfo Pérsico, ao L con Omán e o golfo de Omán, e ao S e O con Arabia Saudí (83.600 km2; 2.900.000 [estim 2000]). Esténdese entre os 27° e os 22° de latitude N e os 51° e os 57° de lonxitude L. A capital é Abū Zabī.
Xeografía física
O relevo ondulado é na súa maior parte desértico, con escasos oasis e wadis (leitos de ríos secos e pedregosos). Na liña costeira, por mor da escasa profundidade da auga, fórmanse numerosas illas coralinas e bancos de area. O clima é desértico, moi árido e con temperaturas elevadas.
Medio ambiente
A fauna e flora é a típica de dunas, chairas salinas e oasis, onde destacan pola súa singularidade e escaseza, algúns mamíferos como o antílope arábigo e o caracal. Na costa, as praias intercálanse con enseadas, onde aparecen formacións de mangleiros, que constitúen importantes puntos...

1. Pescar con raba.

2. Quedar os cans unidos polos órganos sexuais ao realizar a cópula.

1. Facer que alguén colla unha rabecha.

2. Coller unha rabecha.

1. Causar rabia.

2. Sentir rabia por algo.

1. Relativo ou pertencente aos escarabeidos.

2. Insecto da familia dos escarabeidos.

3. Familia de coleópteros que, na fase adulta, se presentan como escaravellos de antenas rematadas nunha especie de abano, formado pola expansión dos artellos terminais -do terceiro ao sétimo- destes apéndices; por este motivo denomínanse tamén lamelicornios. Posúen patas longas e provistas de dentes no bordo externo das tibias que lles serven para cavar. As alas son de venación reducida. As larvas son grosas, de patas curtas e cabezas provistas de fortes mandíbulas, e adoitan ser saprófitas. As larvas dalgúns xéneros aliméntanse de raíces e poden chegar a causar danos económicos considerables, mentres que outras se alimentan de madeira, de produtos en descomposición, de cadáveres ou de excrementos.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida a partir de xaneiro de 1932 en Ourense. Cesou a súa edición en marzo de 1934 (nº26). Subtitulouse “Revista mensual de educación de la ATEO”. O seu primeiro director foi Albino Núñez Domínguez, substituído en 1933 por Baltasar Vázquez. Coa dimisión deste último pasaron a coordinar a publicación Luís Soto Fernández, Elixio Núñez e Manuel Luís Acuña. De tendencia socialista, incluíu artigos de carácter político e educativo, en que se reflectían as reivindicacións dos mestres galegos, denunciou o auxe do fascismo, realizou unha defensa da paz e da escola campesiña e criticou as relacións entre política e relixión.