"sin" (Contén)

1. Sinal que se lle dá a unha persoa para que, nun momento determinado, sexa recoñecida ou lle sexa concedido algo.

2. Sinal que se lle pon a algo para diferencialo doutras cousas, en especial fai referencia á segunda marca que se pon nun artigo comercial para distinguilo dos produtos que unicamente levan a primeira.

3. 1. Palabra que serve como medio de identificación dunha sentinela ou da tropa que se achega.

   2. Parte final dos toques da corneta ou trompeta regulamentarios, especial de cada rexemento.

4. Secuencia secreta de caracteres que se require para utilizar un sistema informático, unha aplicación ou un documento determinado, que impide o acceso de persoas non autorizadas.

PERSOEIRO

Pintor estadounidense. Formouse en Boston e estableceuse en Londres en 1775. Cultivou o retrato e sobre todo a pintura histórica, caracterizada polos temas patrióticos e militares, cun gran número de personaxes. Entre as súas obras destacan The Copley Family (A familia Copley, 1776-1777), Watson and the Shark (Watson e a quenlla, 1778) e The Death of Major Pierson (A morte do maior Pierson, 1783). Foi membro da Royal Academy (1779).

PERSOEIRO

Pintor e gravador francés. Coñecido como o Vello, realizou os tapices La légende de Saint Mammès (A lenda de san Mamés, 1543). Atribúenselle as vidreiras da catedral de Sens e o lenzo Eva Prima Pandora. Escribiu diversos tratados, entre os que destaca Livre de perspective (Libro de perspectiva, 1560).

PERSOEIRO

Pintor e gravador francés, fillo de Jean Cousin o Vello. Coñecido como o Novo, traballou en Sens e París. Da súa autoría só se documenta unha única pintura: Jugement dernier (Xuízo final). Ilustrou, entre outros, o libro de emblemas Livre de Fortune (Libro da Fortuna, 1568), as Metamorfoses de Ovidio (1570) e as Fábulas de Esopo (1582). Posiblemente rematou o Livre de portraiture (Libro do retrato, 1571), comezado polo seu pai.

FILOSOFOS

Filósofo e político liberal. Logo dunha intensa actividade política, chegou a ser ministro de Instrución en 1840 no goberno de Thiers. Tralo golpe de Estado de 1851 dedicouse exclusivamente á filosofía. Ecléctico e espiritualista, o seu método orixinou unha renovación do interese pola historia da filosofía. De entre a súa numerosa obra destaca Cours d’histoire de la philosophie moderne (Curso de historia da filosofía moderna, 1841), publicado en dúas series. Da primeira, publicada en 5 volumes en 1841 e que recolle cursos dados de 1815 a 1820, destacan: Du vrai, du beau et du bien (Do verdadeiro, da bondade e do ben) e Philosophie de Kant (Filosofía de Kant). A segunda recolle cursos de 1828 e 1829.

PERSOEIRO

Pedagogo francés. Licenciouse en Letras na Université de La Sorbonne. Foi inspector de ensino primario e profesor de pedagoxía na Sorbonne. Influído por J. J. Rousseau e E. Durkheim, pertenceu ao movemento de renovación de estruturas e de métodos de ensino, e consideraba que a esencia da educación é a socialización. Pertenceu ao grupo dos fundadores da Escola Nova, xunto con Claparède, Ferrière e outros. Creou a Revista Nouvelle Éducation, instrumento de difusión das ideas da Escola Nova. Substituíu a pedagoxía do ensino pola pedagoxía da aprendizaxe: o profesor non lles expuña o saber aos alumnos senón que se traballaba en grupo para realizar as descubertas colectivamente. Desenvolveu a práctica dos grupos de traballo libre, que se forman segundo o ritmo de actividade intelectual, o nivel común de aptitudes e os intereses dos rapaces. Entre as súas obras, cómpre destacar Une méthode de travail libre par groupes (Un método de traballo libre por grupos, 1945), L’enseignement...

GALICIA

Gravador e artesán. Traballou fundamentalmente o marfil. Foi conservador do Museo de Ultramar (Madrid) e traballou na delegación española da Exposición Universal de París de 1878. Foi galardoado na Exposición Rexional de Galicia (Santiago de Compostela, 1858) e na Exposición Universal de París (1874). Foi membro da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando. O seu irmán, Mariano Cousiño Vázquez (Pontevedra 23.6.1828 - 12.3.1914) foi tamén gravador. Realizou crucifixos, camafeos e outras pezas en marfil, óso ou aceiro.

GALICIA

Avogado e historiador, sobriño do padre Sarmiento. Escribiu Memoria para la historia de la vida exterior e interior de Fr. Martín Sarmiento, beneditino e Historia de Pontevedra.