"Adá" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 2197.

  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Ávila, Castela e León, regado polo Tiétar, e situado ao pé da serra de Gredos (3.622 h [2001]). A economía é basicamente agrícola, con industrias alimentarias e manufacturas de madeira.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Láncara baixo a advocación de Santiago.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Anne-Louis-Germaine Necker.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta austríaco. Das súas narracións, con influencias románticas e do idealismo clásico, destacan Studien (1844-1850), Bunte Steine (Pedras unidas, 1853), Witiko (1865-1867) e Nachsommer (Verán de San Martiño, 1857).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Síncope cardíaca de causa eléctrica, de carácter transitorio ou definitivo, que provoca unha perda súbita de consciencia, que pode cursar con convulsións e, ás veces, con afectación cerebral grave. Foi descrita polos médicos irlandeses William Stokes e Robert Adams. OBS: Tamén se denomina enfermidade de Adams-Stokes.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de sucar.

    2. Conxunto de sucos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ento que procede do sur, que pode ser moi forte.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sínodo romano convocado por Estevo VI (897) para xulgar o seu antecesor Formoso, cuxo cadáver foi desenterrado e levado perante a asemblea. Declarada nula a súa elección por ser aceptada sendo xa bispo dunha sé, anuláronse todos os seus actos e ordenacións e o cadáver foi botado ao río Tíber.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta. A súa obra reflicte a admiración pola poesía xaponesa. Dos seus escritos destacan Li-Po y otros poemas (1920), El jarro de flores (1920) e La feria (1928). Foi tamén un destacado prosista e escribiu diversos libros de viaxes, novelas e memorias.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Monfero baixo a advocación de santa Mariña.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Silleda baixo a advocación de Santiago.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Concello da comarca de Chantada, situado na provincia de Lugo no centro da Comunidade Autónoma de Galicia (42° 42’ 30” de latitude N e 7° 45’ 30” de lonxitude O). Limita ao N con Portomarín (comarca de Lugo) e Monterroso (comarca da Ulloa), ao L con Paradela (comarca de Sarria) e O Saviñao (comarca de Terra de Lemos), ao S con Chantada (comarca de Chantada), e ao O con Rodeiro (comarca do Deza), Monterroso e Antas de Ulla (ambos os dous na comarca da Ulloa). Abrangue unha superficie de 146,7 km 2 , cunha poboación de 3.537 h (2007d), distribuída nas parroquias de Ansar, Arxiz, Bembibre, Bouzoa, Campo, Carballo, Castelo, Cerdeda, Cicillón, Couto, Esperante, Fradé, Gondulfe, Insua, Mato, Meixonfrío, Moreda, Mourulle, Piñeira, San Xián de Insua, Sobrecedo, Taboada dos Freires, A Torre, Vilameñe, Vilar de Cabalos, Vilela e Xián. A súa capital está no lugar de Taboada, na parroquia de Carballo, que dista 94 km de Santiago de Compostela e 44 km de Lugo. Está adscrito á diocese...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • LIÑAXES

    Liñaxe de orixe galega que trae por armas, en campo de azul, tres paus de prata, afastados; bordo de prata cargado de oito caldeiras de sable. Outro, en campo de goles, catro billetes de ouro postos en pau e colocados en dúas faixas de dous; bordo de prata, cargado de dez caldeiras de sable. Outro, en campo de goles, cinco mesas de prata, colocadas en aspa; bordo de ouro, cargado de oito caldeiras de sable. Outro, en campo de goles, seis billetes de ouro, postos en pau e colocados en dúas faixas de tres, superados en xefe de tres flores de lis de ouro. Outro, en campo de goles, tres paus de ouro, afastados, deitados de seis caldeiras de sable, colocadas en pau, tres en cada flanco. Outro, en campo de goles, cinco paus de ouro, afastados e colocados en faixa; bordo de prata, cargado de nove caldeiras de sable. Outro, en campo de goles, catro paus de ouro, afastados; bordo de prata cargado de oito caldeiras de sable.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arqueólogo, historiador e etnógrafo. Formouse na Escuela Oficial de Telegrafía e na Escuela Central Superior de Comercio de Madrid. Comezou a traballar no Centro de Telégrafos de Madrid e en 1930 foi destinado a Ourense, onde entrou en contacto cos membros da Xeración Nós e cos que comezou a colaborar nas campañas de recollida de datos do Seminario de Estudos Galegos. Foi delegado da Federación de Mocedades Galeguistas en Verín e, coa Guerra Civil Española, foi trasladado á Coruña e mobilizado en 1937. Ao rematar a guerra dedicouse á docencia na Academia Verinense (1941-1968), e á investigación, fundamentalmente da historia da vila, da comarca verinesa e da provincia de Ourense e de aspectos etnográficos. Nomeado comisario local de escavacións arqueolóxicas (1943), realizou traballos arqueolóxicos e comezou a súa colaboración en diversas publicacións como o Boletín da Comisión de Monumentos de Ourense ou o Archivo Español de Arqueología. En 1949 foi elixido presidente...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Filólogo. Foi o primeiro catedrático (1991) de Gramática Histórica do Castelán da Universidade da Coruña. Iniciou os seus estudos universitarios en 1963 na facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse en 1976. Foi lector de castelán no Lycée de Garçons de Auch (Francia) e en 1971 incorporouse como profesor de lingua e literaturas castelás ao instituto Otero Pedrayo (Ourense). En 1983 acadou o grao de profesor adxunto da Universidade de Santiago. Algunhas das súas contribucións á lingüística galega, sobre todo á lexicografía, permanecen inéditas e en diverso grao de realización; así acontece, por exemplo, cun dicionario inverso da lingua galega que estaba preparando. Tamén se dedicou á investigación da gramática española e á historia da lingüística castelá. O seu interese pola morfoloxía e a sintaxe histórica do castelán levouno a investigar en gramáticas latino-castelás dos ss XIII-XV. Proxectou ademais unha edición crítica da Gramática castellana...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor. Traballou como secretario de varios políticos no Ministerio de Gobernación e Fomento, e foi un colaborador habitual de xornais como El Imparcial, La Ilustración Española e ABC. Publicou varias ducias de pezas curtas e comedias costumistas como Afinador y mártir (1878), ademais das novelas La viuda de Chaparro (1899) ou Chamorro (1906).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Médico e político. Doutor en Medicina pola Universidad Complutense de Madrid (1857), abandonou o corpo de sanidade da Armada e especializouse en hidroloxía. Dirixiu os balnearios de Marchena ou Panticosa e foi inspector xeral de Sanidade. Militou no Partido Liberal e foi deputado polo distrito do Carballiño (1893-1896 e 1898-1899) e senador polas provincias de Ourense (1897-1898) e Lugo (1901-1902). Dirixiu o Anuario de Hidrología Médica Española e escribiu La invasión colérica, El histerismo e Tratado de hidroloxía. Foi presidente da Sociedad Española de Hidrología, vicepresidente do Consello de Sanidade e membro da Real Academia de Medicina, da Sociedade de Ciências Médicas de Lisboa e da Société Française d’Hygiéne.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Taboada baixo a advocación de santa María.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • IGREXAS

    Igrexa parroquial situada en Taboada. Construída en estilo románico no s XIII, reformouse en 1927. Ten planta rectangular con cuberta a dúas augas. No interior destaca o arco triunfal de medio punto. Da primitiva construción consérvase unha ventá da cabeceira, algúns canzorros e a portada principal, en que destaca a porta de medio punto con arquivoltas e o tímpano decorado cunha escena de Sansón montados sobre un león, símbolo da vitoria de Xesús Cristo sobre o demonio. Remata nunha espadana de dous vans.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor. Cronista de Vigo, colaborou nos principais xornais vigueses e galegos, e escribiu poesía e obras históricas e biográficas. Publicou as odas A la Guerra de la Independencia (1862), A D. Pedro Calderón de la Barca (1881), Al trabajo (1882), Albores. Poesías premiadas e inéditas (1883), e a lenda La corona de fuego (1893); ademais das obras históricas La reconquista de Vigo (1880), El combate del Callao. Descripción del bombardeo y biografía del almirante Méndez Núñez (1884), Biografía del ilustre marino, hijo de Vigo, D. Casto Méndez Núñez (1890), Los héroes de la reconquista de Vigo (1891) e Estudio biográfico-político del Excmo. Señor Don José Elduayen, Marqués del Pazo de la Merced (1896).

    VER O DETALLE DO TERMO