"Bo" (Contén)

Familia de pintores e gravadores parisienses dos ss XVII e XVIII. Louis Boulongne o Vello (París 1609 - 1674), estudiou en Roma e foi un dos fundadores da Académie. O seu fillo, Bon Boulongne o Maior (París 1649 - 1717), decorou as capelas de san Xerome e santo Ambrosio, na igrexa dos Inválidos de París. Louis de Boulongne o Novo (París 1654 - 1733), foi director da Académie e primeiro pintor do rei. Traballou no palacio de Versailles. As súas irmás, Geneviéve Boulongne (1645-1708?) e Madelaine Boulongne (1646-1709?), tamén cultivaron a pintura e foron membros da Académie.

País de Francia, nas proximidades de Boulogne. Formou parte na época romana da Belgica Secunda, e despois do reino franco de Neustria. Erixido en condado no s IX, pasou á casa de Ponthieu e, por casamento ou compra, a diversas casas. No ano 1422 tomouno Filipe o Bo, duque de Borgoña, e no 1478 foi incorporado por Luís XI á coroa francesa. Formaba parte da gobernación de Picardía.

Muhammad Būkharrūba.

Navío da mariña real británica, célebre polo motín acontecido en 1789 no curso dunha navegación polo Pacífico. William Bligh, o capitán, e 18 membros da tripulación foron abandonados no medio do océano, pero conseguiron chegar en bote a Timor. Algúns dos amotinados establecéronse en 1790 na illa de Pitcairn, no Pacífico sudoriental, onde viven os seus descendentes, que se mesturaron con mulleres polinesias.

Fenda no bordo dunha vasilla producida por unha rotura.

Acción de golpear a alguén con forza e de xeito moi seguido.

Pseudónimo colectivo dun grupo de matemáticos franceses, antigos alumnos da École Normale Supérieure. En 1930 comezou a aparecer esta sinatura nos Comptes Rendus da Académie Française des Sciences. A partir de 1939 empezaron a publicación dos célebres Éléments de Mathématiques. Adscritos á escola formalista, os nomes dos membros deste grupo mantivéronse en segredo.

Nome francés da casa de Borbón.

Tipo de whisky norteamericano elaborado como mínimo cun 50% de whisky de millo (o resto pode ser unha mestura de destilados de malte de orxo, malte de centeo, trigo ou millo). A elaboración consiste nos procesos de fermentado, destilado, e posteriormente avellentado en barricas de carballo novas, queimadas con carbón no seu interior. Esta técnica de elaboración foi inventada polo pastor baptista Elijah Craig en 1765 no condado de Bourbon (Kentucky). Tamén se elabora nos estados de Pennsylvania e Indiana.