"Adá" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 2197.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Nome procedente do latín amatus, participio pasado do verbo amare ‘amar’, con posible concorrencia da forma árabe ahmad ‘loable’. A festa de santo Amado de Grenoble (s VII), celébrase o 13 de setembro e a de Amada de Asís o 20 de febreiro. A orixe do apelido pode estar nun patronímico sen sufixo ou ben nun alcume que aludiría ao sentimento de amor, simpatía que os demais lle mostraban á persoa a quen se lle aplicaba. Como apelido é bastante frecuente na nosa terra e xa aparece documentado no s XIV: “Fernando Amado” (doc ano [1321], Catálogo de los documentos medievales escritos en pergamino del archivo de la Catedral de Mondoñedo 871-1492 de E. Cal Pardo, p 278).
-
VER O DETALLE DO TERMO
De forma amarga.
-
-
Mestura de cal e area que se coce ou liga para a construción.
-
Mestura de verzas picadas e fariña ou farelo con auga quente.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Empresa petroleira norteamericana fundada en Nova York en 1969 ao se fusionar a Amerada Corporation (creada en 1920) coa Hess Oil. As súas actividades abranguen a produción e o refinado de petróleo e gas natural.
-
PERSOEIRO
Militar e político ugandés. Membro do exército colonial británico, consolidou a independencia de Uganda (1962) e foi xefe do exército de terra e de aire (1966-1970). Dirixiu o golpe de estado (1971) que depuxo o Presidente Milton Obote, a quen sucedeu como ditador para asumir cada vez máis poderes. Seguiu unha política afín a Libia e á URSS. Foi proclamado Presidente vitalicio (1976), pero a oposición e o exército de Tanzania derrocárono no 1979. Posteriormente tivo que fuxir ao estranxeiro.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Xuntanza nocturna celebrada nun muíño con motivo dunha festa.
-
PERSOEIRO
Xornalista. Foi redactor de El emancipador Gallego (1840), publicación que defendía a liberdade de ensino. Ademais foi alcalde de Santiago de 1865 a 1867. Publicou Curso de Economía política (1840) e unha serie de artigos titulados, “Sobre foros y censos de Galicia”, publicados en El Correo de Lugo.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Amorado.
-
-
Prolongación do costado dunha embarcación pola parte interior da mesma.
-
Parte superior de cada lado da embarcación pola parte interior da mesma.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Queima da masa de terra amontoada e seca que hai nas leiras para convertela en cinsa e fertilizante para o campo.
-
-
Maior ou menor cantidade de froitos dunha especie ou conxunto de froitos que produciu a terra nun ano determinado.
-
Crías dun animal que nacen ao mesmo tempo.
-
Aquilo que comporta cada ano unha renda, censo, soldo, que se paga por anos.
-
Período dun ano dun emprego.
-
Viño dunha colleita determinada.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo da xerga dos cesteiros de Mondariz que corresponde á voz ‘preñada’.
-
-
Treito que se percorre camiñando.
-
Espacio curto de tempo en que sucede ou se realiza algo.
-
Que anda moito.
-
Tipo de carriño con rodas empregado para aprenderlle aos meniños os seus primeiros pasos.
-
-
-
Treito que se percorre camiñando.
-
Espacio curto de tempo en que sucede ou se realiza algo.
-
-
-
Descarga de toda a artillería dunha banda dun navío de guerra.
-
Represión dura e severa.
-
-
PERSOEIRO
Historiador económico escocés. É autor de An Historical and Cronological Dedution on Trade and Commerce (‘Unha dedución cronolóxica e histórica do comercio’), que foi empregada dende 1762 polos economistas clásicos ingleses.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político brasileiro. Logo de se trasladar a Portugal, converteuse en 1812 en secretario vitalicio da Academia das Ciencias de Lisboa. De volta ao Brasil, Pedro I nomeouno Ministro (1821-1823) e cando abdicou (1831) designouno titor de seu fillo, Pedro II.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Matogueira especialmente mesta que impide ou dificulta o paso.
-
Terreo poboado de arbustos ou árbores novas.
-
Persoa dada ás faladurías ou críticas pouco fundamentadas.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Canal das Antillas que comunica o Atlántico co mar das Antillas, situado entre as illas Anguila e San Martín ao leste e as illas Verges ao oeste.
-
PERSOEIRO
Pintor. Pertenceu ao paso entre o Modernismo e o Novecentismo. Estudiou en Barcelona e París. Expuxo en Barcelona en 1900; en Venecia, en 1903 e 1905 (ano en que foi nomeado Mestre da Bienal) e en 1907; en Bos Aires (1910) e en Roma (1911). Tomou parte na exposición do Instituto Carnegie (1924) e na Exposición Internacional de Barcelona (1929). O comezo da súa obra sitúase nunha órbita postimpresionista, pero derivou cara a un preciosismo retórico no que abundaban os temas folclóricos. A partir dos anos vinte dedicouse á paisaxe, especialmente á de Mallorca. Ao morrer, a súa casa de Pollença foi convertida en museo.
VER O DETALLE DO TERMO