"CEI" (Contén)

MONTES

Monte situado na parroquia de Ribas de Sil, no concello homónimo. O seu cumio acada os 560 m de altitude.

1. Que ou quen ten preguiza.

2. Que dá preguiza.

3. Mamífero da orde dos xenartros, cunha lonxitude desproporcionada das extremidades en relación ao corpo, cabeza de moi pequeno tamaño e un dobre pelame de cor gris, con algas unicelulares incrustadas que lle dan unha cor verdosa para camuflarse. Son animais solitarios que pasan case todo o día durmindo, con movementos moi lentos e que se desprazan colgados polas ramas das árbores. Pertencen aos xéneros Bradypus, con tres dedos nos pés e nas mans, e a cola curta, e Choloepus, con tres dedos nos pés e dous nas mans e sen cola. Os dedos son sindáctilos, con unllas longas e curvadas que empregan para pendurarse das ramas.

4. Derradeiros reis da dinastía merovinxia que a partir de Teodorico III de Borgoña-Neustria-Austrasia, abandonaron o exercicio do poder en mans dos mordomos de palacio. Os outros reis foron Clodoveo III, Khildeberto III de Neustria-Borgoña, Dagoberto III, Khilperico II, Teodorico IV e Khilderico III, quen foi destronado por Pipino I o Breve en 751.

PERSOEIRO

Actor e director teatral. Formado no Teatro Experimental Independiente (1970) en Madrid, exerceu como profesor de interpretación e creou o Pequeño Teatro de Magallanes (1971). Realizou diversos traballos no cine e na televisión con coñecidos realizadores, como Mario Camus e Luis Buñuel. En Vilagarcía de Arousa creou a compañía de teatro Ítaca (1979), en que participou como director e escenógrafo de As laranxas máis laranxas de todas as laranxas (1980), de C. Casares; Historia do Zoo (1981), de E. Albee; Amantes (Vencedores e Vencidos) (1982), de B. Friel, e Eclipse total (1984), de Ch. Hampton.

RIOS

Río que nace na parroquia de Lousame e rega as de Tállara (Lousame) e Barro. Desemboca na ría de Muros e Noia.

1. Nota ou indicación coa relación dos ingredientes e o xeito de preparar algo, especialmente un alimento.

2. Procedemento axeitado para facer algo.

3. Prescrición que fai o médico respecto dos medicamentos que ten de tomar un enfermo e a súa forma de administración.

PUNTA

Punta do litoral atlántico, situada entre as de Tiñosa e Candieira, na parroquia de Landoi (Cariño).

1. Colección de romances.

2. Conxunto de romances da literatura castelá e que constitúe propiamente un xénero exclusivo desta literatura. Provenientes da fragmentación da canción de xesta, os primeiros romances naceron a finais do s XIV, coa decadencia da épica, transmitidos tamén de forma oral. Os máis antigos chámanse vellos ou tradicionais, e os compostos a partir de mediados do s XVI, novos ou artísticos. Ademais da idade heroica castelá, o romanceiro nútrese tamén da épica francesa e, en menor proporción, do ciclo bretón. Nun primeiro momento foron impresos en pregos soltos e recolléronse por primeira vez no Cancionero de romances de Anveres, que está datado contra 1547. Non houbo outras compilacións ata chegar á gran colección do Romancero General (1600).
   A tradición antiga
   Das cinzas dos vellos cantares de xesta naceu, na Castela do s XIV, o romanceiro, xénero poético que chegou, a través do canto con ou sen acompañamento musical, a Catalunya e a Portugal a finais da...

ILLOTES

Illote do Mar Cantábrico, situado fronte á parroquia de Cervo, no concello homónimo.

PERSOEIRO

Pintor, deseñador e poeta surrealista portugués. Relacionado co grupo Os Surrealistas, participou nas exposicións que este movemento realizou en 1949 e 1950. Caracterízase pola influencia da poética de Bretón ou Dalí (obxectos dotados de cualidades animadas) ademais do primitivismo africano (a imaxinaría africana da morte).