"Cid" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos cídnidos.

2. Percebella da familia dos cídnidos.

3. Familia de percebellas, de cor negra ou acastañada e, as máis das veces, metálica, coas patas espiñentas e antenas de cinco segmentos. Aliméntanse de herbáceas e son típicas de medios con solos areosos.

GALICIA

Artista plástico. Iniciou a súa formación na Escola de Artes e Oficios da Coruña e completouna na Escuela de Bellas Artes de Madrid. A temática de visións de interiores de edificios, cargados dun simbolismo onírico, foi unha das súas propostas nos anos noventa que plasmou na serie Museos (1998). Ilustrou El arte medieval hasta el año 1000. Desde el establecimiento de los visigodos a la conformación del románico, de Fernando de Olaguer-Feliú (1989).

1. Froito da cidreira, semellante ao limón, particularmente apreciado polo aceite esencial que hai na súa codia e que se emprega para a elaboración dun xarope de uso farmacéutico.

2. ariedade de cabaza de tamaño medio e pel lisa e verde con manchas amarelentas ou abrancazadas. A súa carne é xugosa e fibrosa, moi adecuada para a elaboración do cabelo de anxo.

GALICIA

Lingüista. Foi profesor da Escola Universitaria de Formación do Profesorado de Lugo (1986-1987) e, desde 1987, profesor de lingua galega na facultade de Filoloxía da Universidade de Santiago de Compostela. Entre 1991 e 1992 realizou unha estadía de investigación no departamento de Lingüística da Universidade de Lisboa. Dende 1984 colabora no estudo de lexicografía e gramática realizado polo Instituto da Lingua Galega. Participou ademais en diferentes proxectos de investigación en lingüística galega, entre os que destacan Gramática histórica da lingua galega (1992-1995), Gramática descritiva da lingua galega (1995-1998) e Sintaxe descritiva da lingua galega (a partir de 1998). Colaborador en diversas revistas e publicacións especializadas, publicou varios artigos sobre lingüística galega, especialmente no eido da sintaxe, entre os que destacan “As construcións pronominais en galego” (1991), “Modelos de lingua e variación sintáctica” (1994), “Marcaxe preposicional...

GALICIA

Pintor. Participou nos talleres de Arte Kunster Atelier de Colonia. Na súa obra achegouse a estratexias próximas ao medio publicitario no eido técnico, mediante a produción de imaxes cunha información destinada á percepción do espectador. Realizou exposicións individuais e participou en mostras colectivas como Memoria dunha década (Bienal de Arte de Pontevedra, 1992), IV Mostra Unión Fenosa (1994), Art Multiple 98 (Düsseldorf, 1998) e Generación 2000 (2001). Ilustrou A voda do papá de Helena Villar Janeiro (1994). Foi galardoado coa bolsa de Novos Valores da XI Bienal de Pontevedra (1989), o primeiro premio do V Certame de Artes Plásticas de Lugo (1990), o premio Generación 2000. Caja Madrid (2000) e o Premio Arte Emergente-España Nuevo Milenio (2001).

GALICIA

Artista plástico. Licenciado en Belas Artes pola Universidade de Vigo (1995), ampliou estudios en Los Angeles. No eido da pintura inclínase pola linguaxe do expresionismo abstracto, do xestualismo e mesmo do minimalismo. Na década dos anos noventa interesouse polas instalacións, como un xeito de analizar o medio urbano e industrial, e polo seu contraste coa natureza e as súas formas. No “Informe sobre el estado actual del trabajo” (1997) explicou o seu interese pola paisaxe urbana. Divide o seu traballo entre o Delfina Arts Studio de Londres e o seu obradoiro de Moaña. Realizou diversas exposicións individuais e participou en mostras colectivas entre as que destaca 30 anos no 2000. Artistas galegos para un cambio de milenio (Santiago de Compostela, 1994), ARCO 95 e 96, e a VIII Fotobienal de Vigo (1998). Entre os premios que recibiu destacan o Certame Arte Xoven de Vigo (1990 e 1991), a bolsa da XII edición de Novos Valores da XII Bienal de Pontevedra (1991), a bolsa dos obradoiros...

1. Árbore de 3 a 5 m de altura con follas elípticas, agudas e máis ou menos festonadas, de flores externamente rosadas ou purpúreas, en acios, e froitos moi grandes e oblongos en hesperidio coa pel endurecida, amarela, rugosa e aromática, e de polpa amarga. Orixinaria da India, o seu cultivo é moi antigo.

2. abelleiro.

1. Apelido de orixe toponímica. O topónimo semella proceder do latín citru ‘tipo de limoeiro’ na súa forma aumentativa citrone; inda que tamén podería vir dun antropotopónimo malia non se atopar nos repertorios onomásticos o nome persoal *citrone.

2. Liñaxe que leva como armas, en campo de azul, cinco cidras de ouro.

1. Calidade de cilíndrico.

2. Diferencia entre unha peza cilíndrica elaborada e un cilindro perfecto, que se pode presentar baixo diversas formas (conicidade, ovalización, etc).

1. Relativo ou pertencente aos cimícidos.

2. Insecto da familia dos cimícidos.

3. Familia de percebellas parasitas á que pertence o xénero Cimex.