"Hel" (Contén)

Aplícase aos organos ou organismos que teñen a forma dunha cuncha de caracol.

Xénero de gasterópodos terrestres de cuncha reducida pertencentes á familia dos helicínidos. Engloba varias especies, entre as máis comúns, encóntranse a H. amoena, H. hojarasca e H. oweniana.

Torsión que se produce sobre algúns órganos vexetais como os talos, pecíolos ou gabiáns.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘espiral’.

Que ten forma de hélice, aplícase especialmente á disposición que presentan, ás veces, as follas, certo tipo de inflorescencias e as cunchas univalvas.

Xénero de peixes da familia dos escorpénidos. Presentan cabeza de gran tamaño provista de crestas óseas ou córneas e ollos desproporcionalmente grandes. É característica a súa coloración de variantes arrubiadas. Habitan fondos rochosos de gran profundidade.

Tuba baixa ou contrabaixa cunha tubuladura en forma de espiral axeitada para poder asentala no lombo; emprégase nas bandas de música para os desfiles.

Xénero de plantas herbáceas da familia das heliciconiaceas. Son plantas monocotiledoneas, con crecemento rizomatoso. Teñen talo de gran tamaño e poden alcanzar entre 1,5 e 2 m de altura. Presenta follas longas e dísticas e inflorescencias con fortes brácteas e con flores hermafroditas de chamativas cores. Os colibrís son os paxaros polinizadores exclusivos das Heliconias vermellas, amarelas e laranxas mentres que os das Heliconias verdes son os morcegos. Orixinarias de América tropical e das Antillas habitan rexións húmidas e chuviosas.

Xiroavión no que a forza de sustentación é debida a un ou máis rotores, de eixes case verticais, que xiran pola acción de toda ou case que toda a potencia motriz instalada. Esencialmente, o helicóptero caracterízase pola posibilidade de efectuar o levantamento e a aterraxe verticais e o voo estacionario. Foi Leonardo da Vinci quen deseñou un vehículo con hélices helicoidais e propuxo o nome de helicóptero para designalo. O primeiro modelo foi construído en 1784, por Launoy e Bienvenu. Durante o s XIX experimentouse co principio de acción e reacción por Philips (1812), e a máquina de vapor por Ponton d’Amécourt (1861) e E. Forlanini (1877). En 1904 Charles Renard e Victor Tatin fixeron voar helicópteros movidos por motores de explosión. Renard fixo tamén importantes achegas teóricas e Louis Breguet, seguindo os estudios de Renard, formulou as teorías sobre o batemento das pas, sobre a variación cíclica do paso do rotor ou paso cíclico e a variación colectiva do paso...

Aeródromo para voos non regulares de helicópteros.

Elemento gasoso, incoloro, inodoro e inerte, pertencente ao grupo 0 (ou VIIIA) da táboa periódica. Foi identificado por primeira vez en 1868, no espectro solar, por Loockyer e Frankland. En 1895 Ramsay, en Gran Bretaña, e Cleve e Langlet, en Suecia, identificárono no gas que Hillebrand obtivera (1891) por acción dos ácidos sobre un mineral de uranio. A totalidade do helio empregado actualmente provén dos gases naturais, sobre todo americanos. O núcleo do helio (He++), que contén dous protóns e dous neutróns, constitúe a partícula α emitida polos corpos radioactivos, o que explica a presenza deste elemento, en moi baixa concentración, na atmosfera e nos minerais uraníferos. É inflamable e empregouse, sobre todo para inchar os dirixibles, globos sonda meteorolóxicos, etc; a súa viscosidade, case nula, e a súa feble solubilidade na auga e nos líquidos acuosos (sangue), fai que se empregue para producir as atmosferas artificiais das campás de inmersión destinadas ao traballo...

heli(o)-.

Hipótese propugnada por Nikolaj Kopernik, que sitúa o Sol no centro do sistema solar e os planetas, cos seus satélites, os cometas e os asteroides xirando ao seu redor.

Fenómeno que se produce algunhas veces cando se pon o Sol e que consiste na aparición dunha franxa luminosa, semellante á cola dun cometa, que segue ao astro no seu movemento.

Produción de fotografías en cores naturais.