"Marc" (Contén)

PERSOEIRO

Actor. Coñecido como Marcel Marceau, especializouse no mimo, e creou o personaxe de Bip, co que mesturaba a sensibilidade romántica coas situacións tráxicas. Destacan os seus espectáculos Paris qui rit, Paris qui pleure (1959), Le danseur de tangos (1972) e The Bowler Hat (2000). Traballou tamén na serie televisiva First Class (1984) e nos filmes Barbarella (1968), Silent Movie (1976), Elogio della pazzia (1986) e Kinski Paganini (1989).

PERSOEIRO

Cónsul e xurista. Participou na Terceira Guerra Púnica (149 a C), e asediou Cartago xunto con L. Marcio Censori sen éxito. Foi un dos fundadores do ius civile, e escribiu Manilii monumenta, unha obra en sete libros. Atribúenselle outras leis, fórmulas e actuacións xurídicas.

PERSOEIRO

Poeta catalán. Consérvanse seis poesías líricas datadas entre os anos 1410-1430. Tamén destacan as súas poesías relixiosas e amorosas enmarcadas dentro da tradición trobadoresca.

PERSOEIRO

Poeta, fillo de Pere Marc. A súa obra componse de 128 poemas conservados en 13 manuscritos de finais do s XV e a primeira metade do s XVI, e en cinco edicións antigas, aparecidas entre 1539 e 1560. A súa poesía tratou principalmente o tema amoroso, fundamentada nunha ciencia de ideas aristotélico-tomistas sobre o amor, pola que os homes poderían atopar a plenitude do seu goce só coa contemplación do obxecto amado. Nas obras que pertencen a unha primeira época, aparecen os tópicos do amor cortés, e as que se inclúen nunha segunda época, aparece a contradición simbolizada pola oposición odio/amor. Da súa etapa final destaca o poema 87, primeiro dos grandes poemas morais e didácticos que caracterizan a súa poesía tardía: os seis Cants de mort e o Cant espiritual, a súa obra mestra.

PERSOEIRO

Poeta catalán. En 1393 foi nomeado mantedor dos primeiros xogos florais por Joan I, cargo que volveu ocupar en 1399. A súa obra literaria comprende tres poemas alegóricos, seis poesías breves e un dicionario de rimas, o Libre de concordances (1371).

PERSOEIRO

Poeta catalán, señor de Beniarjó e pai de Ausiàs Marc. Consérvanse nove poesías líricas dun ton sentencioso e moralizante e os poemas extensos Lo mal d´amor, L´arnes el cavaller e Lo compte final.

PERSOEIRO

Pintor alemán. Despois de estudar teoloxía e filosofía dedicouse á pintura. Pertenceu a Der Blaue Reiter. Interesado por expresar o movemento na vida e os animais, o seu tema preferido foron os cabalos, Serie de cabalos de Lenggries (1908). Destacan Os tres cabalos vermellos e Os cabalos brancos.

1. 1. Sinal que se lle fai a algo ou alguén para distinguilo doutros.

   2. marca de canteiro

      Sinal que coloca o canteiro en cada unha das pedras labradas para diferenciar o seu labor.

2. 1. Distintivo externo particular e exclusivo que un fabricante pon nas súas mercadorías para garantir a súa procedencia.

   2. Empresa que fabrica produtos de marca.

   3. marca rexistrada

      Signo ou nome representativo dunha fábrica inscrita no rexistro competente e que goza de representación legal.

3. Trazo ou conxunto de trazos que deixa algo ou alguén no lugar en que estivo.

4. Acción de marcar.

5. 1. ...

DIARIOS

Diario deportivo publicado en Donostia a partir do 21 de decembro de 1938. Baixo o subtítulo “Semanario gráfico de los deportes”, deulle grande importancia ao material gráfico. En 1940 trasladouse a Madrid e, a partir do 25 de novembro de 1942, editouse en formato saba. En 1984 pasou a formar parte do Grupo Recoletos. En marzo de 2002 cambiou o deseño, e acadou a metade da cota de mercado e converteuse no xornal máis distribuído en España, por riba dos diarios de información xeral. Dirixido por Elías Israel a partir de 2001, inclúe información de máis de 60 deportes, cun papel destacado para o fútbol.

TERRITORIOS

Territorio do extremo N de Aquitania, que limitaba ao N con Berry, ao L con Auvernia, ao O con Poitou e o condado de Angulema e ao S con Lemosín. Divídese en Alta Marca, que tivo a súa capital inicialmente en Charroux e logo en Gueret, e en Baixa Marca, con capital en Belac. Parece que foi separado de Lemosín cara a 940 polo duque de Aquitania e concedida como condado a Bosón I o Vello. No s XIII pasou á casa de Lusignan e incorporouse ás posesións da coroa francesa en 1531.

PERSOEIRO

Eclesiástico, político e historiador francés. En 1622 foi nomeado presidente do Parlamento de Pau. En 1641 publicou De concordia sacerdotii et imperii, onde expoñía ideas galicanas e, cando modificou a obra, o Rei Luís XIII   de Francia nomeouno bispo de Courresan. Con motivo do Tratado dos Pireneos foi convocado á illa dos Faisáns para asesorar os representantes franceses. O cardeal Mazzarino nomeouno delegado francés na Conferencia de Céret, onde a súa superioridade erudita permitiulle confundir os delegados de Filipe IV e facer a división máis favorable a Francia. Luís XIV de Francia recompensouno co nomeamento de bispo de París pero morreu pouco despois.

PERSOEIRO

Artista plástico estadounidense. Foi un dos fundadores do Eight Street Club (1949). O máis representativo da súa obra son as colaxes, feitas con toda clase de materiais e baseadas na ensambladura de formas de perfís redondeados inspiradas no corpo humano. A súa actividade desenvolveuse entre Europa e América.

PERSOEIRO

Trobador. De orixe humilde, é o trobador máis antigo despois de Guillerme de Peitieu. Estivo activo nas cortes de Poitiers e de Leonor de Aquitania, sobre todo, pero tamén na corte castelá de Afonso VII. Consérvanse 42 composicións da súa autoría, en que amosa unha actitude moralista e crítica. Atacou o amor cortés, o adulterio e a inmoralidade, e é o representante máis característico do trobar clus no aspecto conceptista.

1. Acción de marcar.

2. Ángulo entre a dirección da proa e a vertical dun astro ou dun obxecto.

1. de marcar.

2. Que se percibe de maneira clara.

3. Aplícase a unha unidade lingüística que presenta unha particularidade que se opón ás outras unidades da mesma natureza dentro dunha mesma lingua. OBS: Oponse ao que se considera neutro ou non marcado.

1. Que ou quen serve para marcar.

2. Taboleiro en que se marcan os tantos dun equipo ou xogador nunha competición.

3. Xogador que se encarga de marcar o adversario.

4. Xene ou sección de ADN, de localización física coñecida sobre un cromosoma, a herdanza do que pode ser seguida, o que fai que se empregue para a identificación de segmentos cromosómicos. Os marcadores xenéticos contribúen á identificación e localización dos xenes responsables de determinadas enfermidades.

1. Pequeno xerador de estímulos eléctricos que, conectado permanentemente ao corazón, o excita ritmicamente e asegura a súa contracción e o seu ritmo cando é incapaz de facelo por si mesmo.

2. Calquera tecido especializado que inicia e mantén o ritmo de determinadas funcións do organismo (contraccións do útero, latidos do corazón).