marca
(< lat tardío marca < xerm *mark)
-
-
s
f
Sinal que se lle fai a algo ou alguén para distinguilo doutros.
Ex: Recoñeceralo perfectamente porque lle puxen unha marca.
-
marca de canteiro
[ARTE]
Sinal que coloca o canteiro en cada unha das pedras labradas para diferenciar o seu labor.
-
s
f
-
[ECON]
-
s
f
Distintivo externo particular e exclusivo que un fabricante pon nas súas mercadorías para garantir a súa procedencia.
Ex: Esta marca de coches ten moito prestixo.
-
s
f
Empresa que fabrica produtos de marca.
-
marca rexistrada
Signo ou nome representativo dunha fábrica inscrita no rexistro competente e que goza de representación legal.
-
s
f
-
s
f
Trazo ou conxunto de trazos que deixa algo ou alguén no lugar en que estivo.
Ex: O lobo pasou por aquí porque aínda se ven as súas marcas na neve. Enfadouse porque lle deixou as marcas dos dedos no cristal.
-
s
f
Acción de marcar.
Sinónimos: marcación. -
s
f
-
Aquilo que permite recoñecer ou distinguir algo.
Ex: As estrelas serviron de marca para guiarnos no camiño.
-
[MAR]
Punto fixo da costa que utilizan os mariñeiros como referencia para dirixir o rumbo da embarcación. As marcas poden ser naturais ou artificiais, e sitúanse especialmente nas entradas de ríos ou portos.
Ex: O patrón do barco tomou como marca o cabo da Nave.
-
-
s
f
-
[HIST/DER]
Sinal que se facía no Antigo Réxime a un delincuente como proba de reincidencia.
-
Sinal que queda na pel de forma momentánea froito do contacto ou presión dunha cousa sobre ela.
Ex: Esta pulseira quédame apretada e déixame marca.
-
Cicatriz que deixa unha ferida.
Ex: Quedáronlle marcas do accidente por toda a cara.
Sinónimos: sinal. -
Impresión forte que quedou dun determinado suceso.
Ex: Aquela muller deixou nel unha marca imborrable.
-
[HIST/DER]
-
s
f
[TECNOL]
Aparato que se emprega para marcar.
-
s
f
[HIST]
Entidade xeográfica e político-militar fronteiriza. Este nome foi empregado polos analistas francos da primeira metade do s IX para designar os territorios fronteirizos do Imperio Carolinxio: a Marca Hispánica, a Marca de Bretaña, a Marca Saxona, a Marca Marítima e a de Sorabia, entre outras.
-
s
f
[LING]
Característica fónica que expresa unha oposición correlativa de unidades funcionais. En galego, por exemplo, o fonema /b/ (sonoro) é marcado, e oponse ao correlativo /p/ (xordo), non marcado, , pola presenza na súa articulación da vibración das cordas vocais. A noción de marca en fonoloxía estendeuse tamén á morfoloxía, á sintaxe e á lexicoloxía.
-
[DEP]
-
s
f
Resultado obtido nalgunhas competicións deportivas.
Ex: O atleta mellorou a súa marca persoal.
-
marca mínima
Resultado mínimo que ten que acadar un deportista para poder participar en determinadas competicións deportivas e que debe estar fixado pola federación correspondente.
-
s
f
-
s
f pl
[DEP]
Lugar marcado cun sinal onde se colocan os participantes dunha competición antes de que comece.
Ex: Os atletas xa están situados nas marcas de saída.
Frases feitas
-
2 De calidade asegurada.
-
De marca 1 De empresa comercial coñecida e con prestixio.
-
Superar unha marca. Ser mellor ou superar a outro na realización dalgunha cousa, especialmente nunha proba deportiva.