"USA" (Contén)

1. Expresión latina que significa ‘adquisición por causa de morte’.

2. Expresión latina que se utiliza na adquisición a título singular que se produce co motivo da morte dunha persoa e que non constitúe un legado ou unha doazón por causa de morte.

PERSOEIRO

Escritor xaponés. Coñecido co pseudónimo de Bashō, foi un dos escritores que máis axudou na modernización do haikai xaponés. O éxito do seu primeiro libro, Kaiōi (1672), levouno a instalarse en Toquio, onde tivo numerosos discípulos. En 1684 realizou diversas peregrinacións, que constituíron a base do diario Nozarashi Kiko (1685) e de numerosas antoloxías de haikais. Tamén destaca a súa obra Oku no Hosomichi (O estreito camiño a través do norte profundo, 1694).

1. Cada unha das nove fillas de Zeus e de Mnemósine, segundo a mitoloxía grega. Divindades do canto e da danza, o seu número e nomes foron xa fixados na teogonía hesiódica. A orixe do seu culto parece estar en Olimpo, na rexión de Pieria, ou no Helicón, diante do Parnaso, onde estaba a fonte Hipocrene, obra do cabalo alado Pegaso. Na época helenística foille asignada a cada unha delas unha función determinada: a Clío, a poesía épica e a historia; a Urania, a poesía didascálica e a astronomía; a Melpómene, a traxedia; a Talía, a comedia; a Terpsícore, a poesía coral e a danza; a Erato, a poesía amorosa, a xeometría e o mimo; a Calíope, a poesía elexíaca; a Euterpe, a poesía monódica e a aulética; e a Polimnia, a danza e o canto sagrado. En Roma, foron identificadas coas camenas. Nalgunhas moedas veñen representadas coa lira, o rolo de papel, a cítara, a dobre frauta, a máscara tráxica, a máscara cómica e o globo.

2. Inspiración artística, especialmente a poética.

3. Tema, fonte ou sentimento que inspira a un artista, especialmente a un poeta.

PERSOEIRO

Xeneral árabe. Coñecido como Muza, foi gobernador de Ifrīqiya (708). Conquistou o norte de Magreb e decidiu o paso do estreito cara á Península Ibérica (712), cun exército comandado por Tāriq ibn Ziyād. Ese mesmo ano reuniuse con Tāriq en Toledo e pasou a Zaragoza, desde onde emprendeu as incursións a Galicia, en 714 as súas tropas atravesaron O Cebreiro e conquistaron Lugo. Regresou a Damasco, chamado por Walid pero, antes de partir, deixoulle o goberno de Al-Andalus ao seu fillo ‘Abd al-’Azīz ibn Mũsà ibn Nu Palatino; ṣ ayr.

1. Relativo ou pertencente ás musáceas.

2. Planta da familia das musáceas.

3. Familia de plantas, da orde das zinxiberais, integrada por unhas 80 especies tropicais de herbas perennes, normalmente arborescentes, de follas alternas moi grosas, de flores trímeras, hermafroditas ou unisexuais, co periantio corolino e polo miúdo gamófilo, dispostas en réxime, e de froitos en baga, xeralmente fariñosa.

1. Mamífero que pertence á familia dos sorícidos, da orde dos insectívoros, de tamaño pequeno que presenta o fociño alongado e en punta, os ollos moi pequenos e as orellas ocultas polo pelo, que é moi brillante. A maioría das especies presentan glándulas de almiscre que lles serven de defensa. Son moi activos e cazan invertebrados e pequenos vertebrados constantemente, non hibernan. A musaraña común (Sorex araneus) e a musaraña miúda (Sorex minutus) habitan por case toda Europa; a musaraña etrusca (Suncus etruscus) é o mamífero máis pequeno de Europa; a musaraña de auga (Neomys fodiens) habita nas beiras das correntes lentas de auga; a musaraña doméstica ou muraño (Crocidura russula) e a musaraña campesiña ou dos xardíns (Crocidura suaveolens) están presentes en Galicia, viven nos bosques, matogueiras e zonas algo urbanizadas, aliméntanse principalmente de insectos e os seus principais depredadores son as rapaces nocturnas e algúns carnívoros.

2. Mamífero insectívoro de 3,6 a 5,2 cm de lonxitude, cunha cola de aproximadamente 2,5 cm e 3 gramos de peso. É un dos micromamíferos máis pequenos do mundo. Ten o pelame grisáceo e o fociño afiado con grandes bigotes. É moi voraz, polo que come a maior parte do día, aliméntase de insectos, de lombrices e doutros invertebrados, incluso de maior tamaño que ela. Non pode pasar máis de 12 horas de xaxún porque morrería de inanición. Habita en terreos abertos, xardíns, muros de pedra e zonas de cultivo.

3. Mamífero insectívoro que vive nos xardíns, lindeiros dos bosques ou campos abertos ata os 1.600 m de altitude. É de hábitos nocturnos, aliméntase de insectos, e ten como principais inimigos a curuxa, a avelaiona e a donicela. OBS: Tamén se denomina muraño.

SEMANARIOS

Semanario publicado en Pontevedra a partir do 14 de agosto de 1842 e que cesou en outubro dese mesmo ano. Baixo o subtítulo “Periódico semanal de literatura, ciencias y artes”, considérase a primeira publicación de carácter literario en Pontevedra. Redactado por Manuel Anxo Couto e Antolín Esperón contou entre os seus colaboradores con Xoán Cuveiro, Marcial Valladares ou Leandro Martínez Padín.

CIDADES

Cidade do ken de Toquio, situada na illa de Honshū, Xapón (139.165 h [1991]). É un centro residencial na periferia de Toquio.

PERSOEIRO

Poeta mítico, profeta e sacerdote grego. Considerado fillo e discípulo de Orfeo e relacionado cos misterios de Eleusis, atribúeselle a invención do hexámetro e da poesía didascálico-cosmogónica. Foi o autor do poema Hero e Leandro.

PERSOEIRO

Militar. Foi xefe sarraceno da familia dos Banū Qasī e valí de Iruña, ata que morreu durante a revolta antiomeia que puxo fin á dominación musulmá.

1. Relativo ou pertencente ás narcomedusas.

2. Cnidario da suborde das narcomedusas.

3. Suborde de cnidarios hidrozoos da orde dos traquilinos, constiuída por medusas de pequenas dimensións que teñen a beira da umbela festonada e carecen de manubrio. Atópanse en todos os mares.

RIOS

Río de Europa centroriental, afluente pola esquerda do río Oder (224 km de lonxitude). Nace en Bohemia, República Checa, e xunto co Oder, parte do seu curso forma a liña fronteiriza entre Polonia e Alemaña establecida polos acordos de 1950 (Oder-Neisse).