"Uma" (Contén)

PERSOEIRO

Político ganés. Primeiro presidente da república de Ghana (1960), instaurou un réxime centralista, unipartidista, progresista e panafricanista. En 1966, durante unha viaxe a Pequín, foi derrocado e exiliouse en Guinea.

PERSOEIRO

Rei de Roma (715-673 a C). Segundo a tradición, sucedeu a Rómulo por designación do Senado. Atribuíronselle todas as institucións relixiosas de Roma e a fixación das normas do dereito sagrado e do calendario, que distingue entre días fastos e nefastos.

1. Relativo ou pertencente a Numancia ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Numancia.

CIDADES

Cidade do ken de Shizuoka, na illa de Honshū, Xapón (211.382 h [1997]). Está situada na costa suroriental da illa, na desembocadura do Kanagawa, na baía de Suruga, 140 km ao SO de Toquio. Antiga cidade feudal, é un centro industrial, con produción de maquinaria, papel, metalúrxica e téxtiles.

PERSOEIRO

Político xaponés. Fundou o partido progresista Kaishin-to (1882), que avogaba por un goberno parlamentario. Ministro de Asuntos Exteriores (1888-1889 e 1896-1897) e presidente do goberno (1898 e 1914-1916), declarou a guerra a Alemaña (1914). Intentou impoñer un protectorado xaponés sobre China en 1915.

1. feluxe.

2. parrumada.

1. Chuvia miúda e persistente con aparencia de néboa.

2. Néboa pouco densa.

1. Que perfuma.

2. Utensilio para pulverizar perfume.

3. Recipiente en que se queiman substancias olorosas.

1. Despedir ou exhalar perfume.

2. Botar perfume en algo ou en alguén.

3. Botar alguén perfume.

1. Industria ou comercio do perfumeiro.

2. Conxunto de produtos desta industria.

3. Tenda onde se venden perfumes.

1. 1. Produción da pel das aves formada de queratina, máis ou menos mineralizada, que aparece como unha papila dérmica e que unha vez rematou de medrar se converte nun órgano morto fixado á pel mecanicamente. En xeral, cobren a maior parte do corpo das aves e cada unha consta dun cálamo, fixado á epiderme, que se alonga no raque, a cada lado do que están as barbas, e estas teñen en cada banda as bárbulas, co extremo distal en forma de látego, o pennulum, e pode ter uns filamentos en forma de gancho que se unen ás bárbulas que teñen diante. Se faltan as barbas, a pluma redúcese a un filamento, o raque. Na base deste pode haber unha especie de barba, desprovista dos filamentos ganchudos, chamada hiporraque. Ademais das grandes plumas das alas e da cola, denominadas penas, e as cobertoiras, que recobren o corpo, está a penuxe, debaixo das cobertoras, formada por pequenas plumas desprovistas de filamentos con forma de gancho. Todas as aves realizan a muda, regularmente, unha vez ao ano,...

   2. Conxunto desas plumas.

2. 1. Pluma de paxaro, xeralmente de ganso que, oportunamente cortada, se mollaba repetidamente en tinta e que foi utilizada ata o s XIX como elemento de escritura, en substitución (cara ao s IV) do antigo estilo e do cálamo.

   2. Instrumento de escritura constituído por un mango, normalmente de madeira, na punta do que está fixada unha lámina metálica que se molla repetidamente con tinta. En 1884 L. E. Waterman patentou a primeira pluma estilográfica e tres anos despois nacía a fábrica Parker en Jannesville (Wisconsin). O depósito de tinta incorporado ao mango pode cargarse con diversos sistemas ou ben substituírse, ao baleirarse, por outro (cartucho de tinta).

   3. Pequena lámina de aceiro rematada en punta e cun corte lonxitudinal que, fixada a un mango, ou formando parte dunha pluma estilográfica, serve para escribir.

3. 1. Arte ou actividade de escribir.

   2. Estilo ou maneira de escribir.

   3. ...

1. Fotogravado simple dun orixinal a base de liñas, trazos, etc, sen medias tintas, que se efectúa sen interposición de ningunha trama.

2. Prancha que se obtén polo procedemento de fotogravado denominado pluma.

1. Conxunto de plumas que cobren o corpo dunha ave.

2. Plumaxe que algunhas especies de ave presentan durante o período de reprodución e que adoita distinguirse polo colorido conspicuo e, ás veces, pola presenza de ornamentos, como as plumas dos lados da cabeza do somorgullo. Con frecuencia é exclusivo dos machos. Denomínase tamén plumaxe de verán ou de primavera (ao ser nesta época cando a maioría dos paxaros se reproducen), para distinguila da plumaxe de inverno, que adoita ser de cores apagadas.