"qu" (Contén)

Heroe troiano. Dos seus amores con Afrodita naceu Eneas quen o salvou do incendio de Troia.

ad quem.

Pé métrico de tres sílabas, dúas longas seguidas dunha breve, de orixe grecolatina. Recibe tamén o nome de palimbaquio ou baquio invertido.

Movemento de oposición ao franquismo, sistema político vixente en España entre 1936/1939 e 1975/1977. Aglutinou un conxunto heteroxéneo de forzas políticas (Partido Comunista de España, pequenos grupos socialdemócratas e democrata-cristiáns liderados por persoeiros do Réxime, etc) e de movementos sociais (sindicatos obreiros, cristiáns de base dende o Concilio Vaticano II, etc). O movemento antifranquista manifestouse tamén a través da loita guerrilleira (Foucellas, Piloto, etc) e desde o estranxeiro (manifestacións a prol da democratización de España, goberno republicano no exilio, etc).

Contrario á monarquía.

Antiga cidade de Pisidia, coñecida tamén polo nome latino de Cesarea, situada nos límites de Pisidia e Frixia. Fundada en tempos dos seleúcidas, os romanos anexionárona ao Reino de Pérgamo e convertérona en colonia co nome de Cesarea. Consérvanse parte das ruínas preto da actual Yalvaç.

Dignidade e xurisdición das cabezas das igrexas Siríaca Católica (residente en Beirut), Melquita Católica e Maronita (residentes en Bekoš, no Líbano), Melquita Bizantina (residente en Damasco) e Siríaca Xacobita (da que depende o katholikós de Malancar, India). A primeira comunidade cristiá de Antioquía foi confiada ao apóstolo Bernabeu, quen no ano 42 ou 43 chamou a san Paulo para a misión apostólica. Segundo os Feitos dos Apóstolos, foi alá onde os discípulos de Cristo se denominaron por primeira vez “cristiáns”, e a procedencia pagá da maior parte deles enfrontounos á tendencia xudaizante dos procedentes do pobo xudeu. Consecuencia desta situación foi o Concilio de Xerusalén e o enfrontamento dos apóstolos Pedro e Paulo nesta cidade, provocado pola actitude compracente de Pedro cara aos ritos e ás prácticas dos xudaizantes. A tradición considera o apóstolo Pedro como iniciador do episcopado na cidade, o que conferiu aos seus bispos a hexemonía relixiosa sobre toda a...

Estado latino fundado no 1098, a raíz da Primeira Cruzada, por Boemundo I, príncipe de Tarento. A súa obra foi completada e consolidada polo seu neto Tancredo. O Principado estendíase ao longo duns 200 km de costa, dende o norte de Alexandreta ata o sur de Bâniyâs; ao sueste incluía Apames e Maaret en Naamân e, a certa distancia de Alepo, alcanzaba os límites do condado de Edesa. Independente de dereito, aceptou someterse a Bizancio en vasalaxe. Saladino (morto no 1193) apoderouse da maior parte do seu territorio. A súa existencia rematou con Baybars, quen se apoderou da cidade de Antioquía no 1268, en tempos de Boemundo VI.

Movemento psiquiátrico nado en Inglaterra durante a década do 1960 como denuncia das bases da psiquiatría clásica. Considera a enfermidade mental como un fenómeno socioxenético e, polo tanto, estende a súa denuncia á organización da sociedade e dos sistemas ideopolíticos, rexeitando a existencia de enfermidades mentais. De acordo con isto, basea o seu tratamento nun cambio das estruturas sociais, onde deberán desaparecer os vínculos de autoridade, de poder, de opresión e de marxinación social. Foron representantes destacados deste movemento: en Inglaterra, R. D. Laing, D. G. Cooper e A. Esterson; en Francia, R. Gentís; e, en Italia, F. Basaglia.

Nome que recibe a antipartícula do quark.

Dise de calquera medio ou arma con capacidade para destruír, inutilizar ou polo menos dificultar a actuación de tanques e doutros vehículos blindados. Os sistemas pasivos (valados, obstáculos, obstrucións, etc) son de carácter secundario diante dos activos, actualmente moi diversos e dunha maior eficacia. As minas antitanque clásicas lánzanse dende aeronaves ou mediante foguetes e, pasado un certo tempo, desactívanse elas mesmas. Ao lado dos lanzafoguetes portátiles que disparan proxectís de carga baleira, igual ca os dos canóns sen retroceso, existe unha ampla gama de mísiles antitanque: os máis lixeiros, guiados por fío e disparados por un só soldado, teñen un alcance duns 2.000 m; cun alcance de 4.000 m, existen uns mísiles guiados por infravermellos ou ben por láser. Todos estes mísiles poden ser lanzados dende helicópteros de ataque, sendo esta a combinación máis efectiva na loita antitanque. Malia estes avances tecnolóxicos, o canón dos propios tanques preséntase aínda como unha arma...