"An" (Contén)

1. Que pertence ao grupo dos anficelos.

2. Anfibio do grupo dos anficelos.

3. Grupo de anfibios anuros de características primitivas. Os individuos adultos conservan un toco amodo de cola, que os machos utilizan para realizar a cópula. Caracterízanse polo feito de posuír vértebras anficélicas. Comprende unha soa familia, a dos liopélmidos ou ascáfidos.

1. Recurso estilístico de orixe grega que consiste na imitación paródica ou burlesca dun texto literario.

2. Composición curta de carácter paródico que utiliza as rimas orixinais dun poema célebre na construción doutro de sentido diferente, no que a parodia se deriva da descontextualización desas rimas.

1. Individuo do pobo anfiloquio.

2.   Pobo (populi) prerromano da Gallaecia, no Convento Bracarense, mencionado por Estrabón e Xustino. A súa localización non é segura; sen embargo, é probable que ocupasen un territorio situado no val do Ambía ou do Limia. A historiografía decimonónica referiuse a eles como un pobo helenizado debido a que os consideraban descendentes dos compañeiros de Anfíloco, que dende a costa galega se espallaran cara ao interior logo da morte do heroe, e vinculado á lagoa de Antela, onde situaban unha cidade asolagada.

1. Que pertence ao grupo dos anfineuros.

2. Molusco do grupo dos anfineuros.

3. Grupo de moluscos mariños, moi primitivos, que carecen de cuncha (aplacóforos) ou ben están dotados dunha serie de placas dorsais articuladas (poliplacóforos). Son litorais e reptan polo fondo ou nadan. É un grupo con poucos representantes, o máis importante deles é o quitón.

PERSOEIRO

Bioquímico norteamericano. Foi investigador do National Institute of Health, en Bethesda (Maryland) e baseou os seus estudios na estrutura da ribonucleasa pancreática e na relación entre a estrutura e a función dos enzimas. Demostrou que a estrutura tridimensional dunha proteína queda perfectamente determinada pola súa secuencia de aminoácidos. No 1972 compartiu o Premio Nobel de Química con Stanford Moore e William Stein.

1. Que ten dous tipos de patas distintas.

2. Que pertence á orde dos anfípodos.

3. Crustáceo da orde dos anfípodos.

4. Orde de crustáceos peracáridos constituído por animais que polo xeral non miden máis de 2 cm de lonxitude, de corpo alongado e deprimido lateralmente, de segmentos non fusionados e recubertos dun tegumento delgado. Carecen de cuncha e teñen unha gran mobilidade. Os anfípodos son cosmopolitas e tipicamente mariños, pero alcanzaron as augas continentais (Gammarus) e incluso as subterráneas (Niphragus). Son extraordinariamente voraces e consomen case exclusivamente materia orgánica que acaba de morrer (cadáveres doutros crustáceos, vexetais e incluso vertebrados). A este grupo pertencen, por exemplo, as pulgas de mar, as pulgas de alga e os piollos das baleas, entre outros.

CIDADES

Cidade de Macedonia fundada no ano 436 a C por Hagnón, fillo de Nicias, preto da desembocadura do Estrimón. Foi un lugar estratéxico e comercial importante, a carón das minas de ouro do Panxeo, que abastecía de madeira a cidade de Atenas. No ano 424 a C foi conquistada por Brásidas, quen derrotara a Tucídides, e posteriormente por Filipo II de Macedonia, posiblemente no ano 357 a C. Hoxe corresponde á cidade de Neokhon.