"An" (Contén)

1. Acción ou feito polo que se anula o carácter sagrado dunha cousa ou persoa. Esta posibilidade baséase no feito de que, para as relixións, o sagrado e o profano se exclúen mutuamente. Son casos de profanación a entrada nun templo en espazos reservados aos sacerdotes ou a desacralización ritual con que se volve ao uso normal un obxecto ou un lugar sagrado.

2. Acción ou feito que deshonra ou implica un uso indigno de algo respectable.

1. Anular ou violar o carácter sagrado dunha cousa, lugar ou persoa.

2. Tratar algo que é digno de respecto sen a reverencia debida.

1. Que non ten carácter sagrado nin relixioso.

2. Que non demostra a reverencia debida ás cousas sagradas ou relixiosas.

3. Que ou quen non é experto nunha arte ou materia.

PERSOEIRO

Médico, astrólogo, gramático e esexeta xudeu. Coñecido nas fontes hebreas como I ṣḥ aq ben Moše ha-Leví, ao bautizarse en 1392 tomou o nome de Honorat de Bonafè, aínda que asinaba os seus escritos en hebreo co acrónimo Efodi. Publicou dous escritos anticristiáns: unha carta satírica e Kelimat ha-Goyyim (Confusión dos cristiáns). Escribiu unha gramática hebrea Ma’aśé Efod (1404), un curto comentario a Maimónides, e algúns escritos menores sobre astronomía, a Biblia e filosofía.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada na Coruña a partir de 1978. Subtitulada “Información de Hostelería y espectáculos de La Coruña”, estivo dirixida por J. A. Gaciño Barral. Foi unha guía comercial e publicitaria da Coruña con crónicas de política local. Suspendida durante case un ano, reapareceu en xullo de 1979.

PERSOEIRO

Físico. A partir de 1923 residiu en Rusia, onde se formou na Universidade de Leningrado. Naturalizado ruso, en Moscova estudou a propagación das ondas electromagnéticas, a radiofísica cuántica e sobre todo os xeradores e amplificadores moleculares; o desenvolvemento destes deu lugar ao máser. En 1959 recibiu o Premio Lenin e en 1964 o Premio Nobel de Física, xunto a N. G. Basov e C. H. Townes.

PERSOEIRO

Poeta ruso. Formou parte do exército vermello (1919-1930), como reflicten as escolmas Polden’ (Mediodía, 1931) e Ulica Krasnykh zor’ (Rúa dos olmos vermellos, 1931). Posteriormente cultivou outros temas, aínda que mantendo o ton patriótico e as formas populares, que reflectiu en Rossija (Rusia, 1944) e Zareč’je (Alén do río, 1955).

PERSOEIRO

Teólogo e escritor ucraíno. Ortodoxo, foi nomeado bispo (1708) e converteuse no brazo dereito da reforma de Pedro I de Rusia. Elaborou o Regulamento eclesiástico (1721), polo que o patriarcado foi substituído polo sínodo, como órgano de administración suxeito ao tsar. Escribiu tamén un curso de Poética.

1. Maneira de influír na opinión pública co fin de conseguir condutas colectivas encamiñadas cara a certas metas relixiosas, sociais, políticas ou doutra índole. Baséase en lemas, na ostentación e na reiteración, fomentando a emotividade, reducindo o campo de visión e disimulando as súas últimas motivacións. A súa finalidade é convencer e conseguir unha acción inmediata.

2. Medios ou materiais (anuncios, carteis, panfletos, etc), que serven para propagar unha cousa.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en Santiago de Compostela a partir de 1885. Subtitulada “Revista semanal de ciencias”, foi fundada e dirixida polo doutor A. Vila Nadal. Imprimiuse nos obradoiros da Tipografía Galaica. De carácter científico, tentou ofrecer datos sobre as novidades aparecidas en Galicia, a situación das estacións de bioloxía, os laboratorios, os xardíns botánicos, a Universidade compostelá, disposicións lexislativas e artigos de crítica e reflexión sobre cuestións relativas ás ciencias.