"An" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 28709.

  • GALICIA

    Pintor, fillo de Xaime Quessada e María Jesús Blanco Piñeiro. A súa pintura, próxima ao expresionismo abstracto, empregou un colorido exultante de tonalidades intensas e agresivas que o aproximou ao informalismo. Os seus espazos, imaxinarios e practicamente virtuais, reflicten unha atmosfera apocalíptica que consegue co emprego de patróns perforados, que permiten a superposición de cores. Os seus acabados son case industriais, xa que emprega lacas e cores metalizadas. Da súa obra destaca Blade Runner II (1997).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. Formouse na Escuela de Artes Aplicadas de Granada, na École Grand Chaumiére de París e na Academia Artium de Madrid. Foi director do obradoiro de pintura da Fundación Villabrille de Cedeira (1985-1989). Nas súas obras está presente a paisaxe (rural, urbana e mariña), xunto coa figuración. Destacan El Muro, Teixido, Ría Ferrol-Chinero, El barquero e Vendedora de lunas (2001). Cultivou tamén a escultura e realizou La espera (1996) para o paseo marítimo de Lira (Carnota).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. Destinado como funcionario de Facenda en Zamora (1953), nesta cidade comezou a súa carreira como pintor e a súa loita polas liberdades políticas. Durante a súa estancia formou parte da Asociación Zamorana de Bellas Artes e presentouse coa obra Enreixados á Exposición Nacional de Bellas Artes. A comezos da década de 1960 instalouse definitivamente en Vigo. Seguiu mantendo contacto coa súa cidade natal e formou parte dos Artistiñas que se reunían nunha taberna que foi coñecida como O Volter. Con eles realizou viaxes aos países nórdicos e a París, onde difundiu a súa obra. Relacionouse tamén con R. Otero Pedrayo e E. Blanco Amor. En Vigo, participou na Xunta Democrática e nas folgas obreiras e, coa chegada da democracia, abandonou a actividade política. Foi un dos fundadores do Ateneo de Vigo, asesor artístico de Caixanova e membro...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor e caricaturista. Coñecido como Quesada, traballou como inspector xefe do servizo de vixilancia fiscal do Ministerio de Economía e Facenda de Vigo. Dedicouse principalmente ao caricaturismo político, comezando na revista Club Deportivo Orense, de cuxo equipo formou parte durante varios anos. Desde entón colaborou en xornais como Faro de Vigo (desde 1961), Arriba ou Pueblo, e en revistas como La Codorniz, La Actualidad Española, Cambio 16, Blanco y Negro ou Interviú. Como pintor cultivou o expresionismo, reflectindo sempre na súa obra a visión irónica da vida. Das súas obras destacan Máscara y viejo (1986), Tres figuras (1986), Dama en verde (1991), Caserío (1992) e La casa de la Ville (1998). Publicou os libros de humor Xente a esgalla (1981) e Quesadas...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Economista francés. Representante da fisiocracia, defendeu que a riqueza das nacións estaba na agricultura. O seu traballo máis importante é o Tableau économique (1758), en que introduciu por primeira vez a idea de circulación, da que fixo diferentes versións. Foi un antecedente para a doutrina económico-política liberal, e sentou os principios do capitalismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor francés, fillo e discípulo de Pierre Quesnel , pintor de Xaime V de Escocia e de María I Stuart. Foi retratista da corte escocesa (Mary Ann Waltham, 1572) e en París obtivo un gran éxito como retratista na corte de Enrique III de Francia (Madamme de Chaverny, 1573?). Excelente debuxante (Enrique III (1575?), fixo para Enrique IV un plano de París para ser gravado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  •   (Villanueva del Fresno, Badajoz 12.1.1736 - Ourense 28.3.1818) Relixioso. Bispo de Ourense (1776-1818), Napoleón I Bonaparte convocouno á Asemblea de Baiona (1808) pero negouse a acudir e, iniciada a Guerra da Independencia (1808-1814), formou parte do primeiro Consello de Rexencia española (1810). Polas súas crenzas e actitudes desamigouse dalgúns membros do mesmo e foi desterrado polas Cortes de Cádiz (1812) e privado dos seus cargos e dignidades ata 1814. En 1816 o Papa Pío VII nomeouno cardeal. Rexeitou os cargos de arcebispo de Sevilla e inquisidor xeral. Recibiu a Gran Cruz de Carlos III.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor. Considerado como unha das máximas figuras do Barroco e un dos máis grandes poetas de todos os tempos, apaixoouse pola política; ao longo da súa vida foi protexido, desterrado e encarcerado pola Corte. Cultivou todos os xéneros, desde o satírico e político ata os morais, os burlescos e a sátira literaria e persoal, especialmente contra Góngora. Quevedo amósase tamén como o máis profundo poeta metafísico do Barroco e na poesía de carácter amoroso foi un dos máis apaixoados e orixinais de todo o s XVII. As súas obras poéticas editáronse tras a súa morte en dous volumes, El Parnaso español (1648) e Las tres Musas últimas castellanas (1670). A súa obra en prosa é moi extensa e variada, e dela destacan diversos tratados políticos, como Política de Dios, gobierno de Cristo y tiranía de Satanás (1635) e La vida de Marco Bruto (1644); obras ascéticas, como Providencia de Dios (1641), e filosóficas e morais, como o tratado estoico La cuna...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • DEPARTAMENTOS

    Departamento de Guatemala (1.951 km2; 624.716 h [2002]). A súa capital é Quezaltenango (127.569 h [2002]).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político filipino. Loitou contra a colonización española e a penetración estadounidense (1898-1903). Gobernador de Tayabas e deputado, fundou o Partido Nacionalista e esixiu a autonomía filipina. Presidente de Filipinas (1935-1942), mellorou a xustiza, a administración e o exército. Despois da invasión xaponesa, trasladouse co goberno a Australia e despois a EE UU, onde presidiu un goberno no exilio ata a súa morte.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Médico e bioquímico. Especializado en hematoloxía, estudou o mecanismo da coagulación do sangue e estableceu uns tests para determinar o tempo de coagulación dun plasma descalcificado (tempo de Quick ou de protrombina). Descubriu o factor V da coagulación.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Novela de Miguel Cervantes Saavedra. A primeira parte apareceu en Madrid a comezos de 1605, e a segunda en 1615, ambas editadas polo libreiro Juan de la Cuesta. O éxito da novela foi inmediato, e xa en 1605 Juan de la Cuesta tivo que publicar unha nova edición da primeira parte, mentres en Lisboa aparecían dúas máis sen autorización. A primeira parte traduciuse ao inglés en 1612, mentres que a obra completa reeditouse en numerosas ocasións en castelán e nas restantes linguas cultas do mundo. O Quixote representa unha parodia dos libros de cabalarías, tan de moda na época, e marca o inicio do seu declive definitivo; ademais, a novela transloce o concepto renacentista e clásico dunha arte literaria nova e moderna. O que nun principio ía ser unha máis das súas coñecidas Novelas Ejemplares, converteuse co tempo nunha inmensa obra, dotada duns recursos temáticos, estilísticos e estruturais sen precedentes. O fidalgo Alonso Quijano vólvese tolo coa lectura dos libros de cabalarías, o...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Lingüista. Foi investigador do Centro Superior de Investigaciones Científicas (CSIC), onde dirixiu o Laboratorio de Fonética Experimental, e desde 1976 foi catedrático de Lingua Castelá na UNED. Experto en fonética e fonología (Fonética y fonología del español, 1963; Fonética acústica de la lengua española, 1981; Tratado de fonología y fonética españolas, 1993), tamén investigou o léxico panhispánico en países de América Latina, en Filipinas, Micronesia e Guinea Ecuatorial. Como froito destes estudos publicou diversas obras e dirixiu, con Manuel Alvar, os traballos do Atlas Lingüístico de Hispanoamérica (1996) e, desde 1992, traballou no Atlas Lingüístico Nacional del Ecuador. Tamén investigou a métrica (Métrica española, 1978), a historia da lingua (Historia de la lengua española, 1987), a historiografía lingüística -especialmente a obra de Antonio Nebrija (Antonio Nebrija: gramática de la lengua castellana, 1980)-,...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor e gravador. Discípulo de J. A. Watteau, foi a Lisboa (1729) e nomeárono pintor da corte e membro da Academia de Pintura. Pintou numerosos cadros para o palacio do Duque de Cadaval.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Matemático estadounidense. Formouse na Harvard University, e creou a denominada teoría alxébrica K, que, por medio de cálculos xeométricos e topolóxicos, axudou a resolver importantes problemas alxebraicos. Recibiu a Medalla Fields (1978).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Heterotrofia dos organismos que sintetizan o seu material celular por redución de materia orgánica que procede do medio, mediante electróns e enerxía, obtidos da oxidación da materia orgánica do medio, e sen ningún tipo de intervención directa da luz solar.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase ao organismo que presenta quimioorganotrofia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Filósofo. Profesor na Harvard University, estudou a lóxica matemática e a filosofía da lóxica e da ciencia. Escribiu Mathematical Logic (1940), From a Logical Point of View (1953), Word and Object (1960), Pursuit of Truth (1990) e Three Networks: Similarity, Implication, and Membership (1998).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Antonio Rodolfo Oaxaca Quinn.

    VER O DETALLE DO TERMO