"An" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta romántico. Foi o primeiro en adoptar a lingua popular como medio de expresión poética. Autor de dous volumes de Pesme (Poemas, 1847-1851), os seus poemas de inspiración patriótica, O adeus aos estudos e O camiño de Kolo, convertéronse en clásicos.

PERSOEIRO

Revolucionario, escritor e pensador. Expoñente da mocidade ilustrada, demócrata e revolucionaria da época, escribiu Putešestvije iz Peterburga v Moskvu (Viaxe de Peterburgo a Moscova, 1790), que inclúe o poema revolucionario “Vl’nost’” (A liberdade).

PERSOEIRO

Artista e fotógrafo estadounidense. Coñecido como Man Ray desde 1914, en 1911 instalouse en Nova York onde, na súa visita á exposición Armony Show (1913), descubriu a obra de M. Duchamp e F. Picabia, aos que coñeceu posteriormente e cos que inaugurou o movemento dadá en Nova York (1917). Desde 1915 dedicouse á fotografía e en 1921 trasladouse a París, onde coñeceu os surrealistas. Xunto coas súas fotografías (Le Violon d’Ingres, 1924) e pinturas, realizou varios filmes surrealistas e abstractos, como Madame la Baronne Elsa von Freytag Loringboven se rase le pubis (1920) e Le Retour à la raison (1923); ready-mades (Regal, 1921; Objecte perdut, 1923); retratos (Le portrait imaginaire de D.A.F. de Sade, 1938; Ava Gadner, 1950) e empregou o fotograma (Le baiser 1921). Publicou TNT (1919), New York Dada (1920) e 13 photografies et poèmes de Paul Eluard (1935). En 1940 trasladouse...

PERSOEIRO

Escultor dálmata. Estilisticamente recibiu fortes influencias italianas. Realizou a portada principal da catedral de Trogir (1240).

PERSOEIRO

Matemático austríaco. Estudou o cálculo de variacións, que aplicou á xeometría diferencial. Participou activamente na definición da teoría xeral da integración.

PERSOEIRO

Escritora. Coñecida como Anna Seghers, das súas obras, enmarcadas no realismo socialista, destacan Das siebte Kreuz (A sétima cruz, 1942), Die Entscheidung (A decisión, 1959) e Das Vertrauen (A confianza, 1968).

PERSOEIRO

Político e xurista francés. Foi ministro de Traballo (1976-1981), secretario nacional do Parti Républicain (1989-1995), secretario xeral da Union pour la Démocratie Française (1995), vicepresidente de Démocratie libérale desde 1997, ministro de PEMEs, Comercio e Artesanía (1995-1997) e primeiro ministro (2002-2005). Escribiu Pour une morale de l’action (1992), Le Livre de l’Atlantique (1994) e Pour une nouvelle gouvernance (2002).

PERSOEIRO

Político iraniano. Presidente do Parlamento (1980-1989), á morte de Khomeynī foi elixido presidente da República Islámica (1989-1997). Intentou acabar co illamento internacional de Irán cunha política exterior máis moderada, como a neutralidade na guerra do Golfo Pérsico ou as relacións comerciais con países non islámicos.

PERSOEIRO

Crítico e historiador da arte italiano. Recibiu a influencia de B. Croce e K. Fiedler. Cofundou, xunto con R. Longhi e R. Bianchi Bandinelli, a revista La Critica d’Arte (1935), que tamén dirixiu. Promoveu e organizou institucións dedicadas á arte e publicou I Carracci e la critica d’arte nell’età barocca (1933), Cinema, arte figurativa (1952) e L’arte nella paleostoria dell’uomo (1973).

PERSOEIRO

Escultor italiano. Coñecido como Il Lombardo, foi discípulo e colaborador de G. L. Bernini. Das súas obras destacan Noli me tangere (1649), La morte di Santa Cecilia (1660-1661) e os estucos da cúpula de Sant’Andrea al Quirinale en Roma.

1. Gabán con valoa cuxas mangas partían da base do colo en forma radial.

2. Mangas cortadas segundo a moda raglán.

PERSOEIRO

Mariscal británico. Durante as campañas napoleónicas foi axudante de campo do duque de Wellington. Comandou as tropas británicas na Guerra de Crimea (1853-1856) e faleceu no asedio a Sebastopol.

CIDADES

Cidade da provincia do Punjab, Paquistán, situada nunha chaira aluvial ao longo dos ríos Panjnad e Indo (228.479 h [1998]).