"Bo" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 4083.

  • Produción española rodada en 1972 en exteriores e interiores da Escola Naval de Marín e nas cidades de Pontevedra e Vigo. Foi dirixida por Ramón Torrado e interpretada por Peter Lee Lawrence, Maribel Martín, Alfredo Mayo, Ramón Pons, Pepe Ruíz, Rafael Hernández e Adoración Vázquez, entre outros. Tres amigos, alumnos da Escola Naval de Marín, estragan a súa amizade por mor dun malentendido ocasionado polas relacións que un deles, Carlos, mantén con dúas mulleres. A axuda dun dos seus profesores será fundamental para recuperar esa amizade perdida. Cando todo volvía á normalidade, Enrique, un dos tres amigos, no intento por salvar un barco que naufragaba, morre. Ao finalizar o curso, no desfile final, xa como alféreces, lembran o seu compañeiro falecido.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Monte da parroquia de Verducido, concello da Lama. O seu cumio atópase a 472 m de altitude.

    2. Parte do final dun espacio, dun período de tempo ou dunha cousa.

    3. Parte dun aparello ou dun instrumento que serve para agarrar coas mans.

    4. Remate ou parte que queda cando algunha cousa está a piques de extinguirse.

      1. Calquera corda ou aramio, especialmente o usado a bordo dos barcos, que se emprega como útil de traballo ou para amarrar un barco ou unha rede. Os cabos facíanse con fibras vexetais, sobre todo cánabo; actualmente os máis empregados son os de fibras sintéticas.

      2. cabo da áncora

        Corda que une a áncora coa embarcación, e que se emprega en lugar da cadea ou cando esta teña que ser substituída accidentalmente.

      3. cabo da boia

        Corda que arría un barco no peirao.

      4. cabo de popa

        Corda situada na popa dunha embarcación destinada a amarrar.

      5. cabo de proa

        Corda situada na proa dunha embarcación destinada a amarrar.

    5. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Apelido procedente dun topónimo que ten por etimoloxía o latín caput ‘cabo, extremo’. Moi frecuente en Galicia é o apelido Docabo, no que se conservou a preposición indicativa de procedencia ou lugar de residencia. Tamén se atesta este apelido formando parte de compostos, como é o caso de Cabodevila.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Parte do final dun espacio, dun período de tempo ou dunha cousa.

    2. Parte dun aparello ou dun instrumento que serve para agarrar coas mans.

    3. Remate ou parte que queda cando algunha cousa está a piques de extinguirse.

      1. Calquera corda ou aramio, especialmente o usado a bordo dos barcos, que se emprega como útil de traballo ou para amarrar un barco ou unha rede. Os cabos facíanse con fibras vexetais, sobre todo cánabo; actualmente os máis empregados son os de fibras sintéticas.

      2. cabo da áncora

        Corda que une a áncora coa embarcación, e que se emprega en lugar da cadea ou cando esta teña que ser substituída accidentalmente.

      3. cabo da boia

        Corda que arría un barco no peirao.

      4. cabo de popa

        Corda situada na popa dunha embarcación destinada a amarrar.

      5. cabo de proa

        Corda situada na proa dunha embarcación destinada a amarrar.

    4. Punta de terra que sobresae do resto da costa e que penetra no mar.

    5. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Monte da parroquia de Verducido, concello da Lama. O seu cumio atópase a 472 m de altitude.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PENÍNSULAS

    Península da costa atlántica dos EE UU, no estado de Massachusetts, ao SO de Boston. Separada do continente pola canle do Cabo Cod, é navegable desde o ano 1914. Destaca pola súa actividade comercial o porto de Provincetown.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aldea da parroquia do Castro (concello de Boiro), na beira oriental da enseada de Boiro, na ría de Arousa. É un dos principais núcleos de poboación do concello de Boiro e o seu porto un dos máis importantes do Barbanza, destacando as actividades conserveiras que acolle.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Provincia de Moçambique (82.625 km2; 1.202.221 h [estim 1991]). A súa capital é Pemba (16.323 h [1970]). A fertilidade do seu solo permite unha grande actividade agrícola, principalmente café, tabaco e sementes oleaxinosas. Os principais núcleos de poboación son Lúrio e Quinssanga.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • SEMANARIOS

    Semanario de tendencia liberal aparecido na vila de Ortigueira o 28 de setembro de 1890. Propiedade dos irmáns Xosé e Vicente Maciñeira González, foi dirixido por Federico Maciñeira e por Ramón Balsa Reboredo. Ao longo da súa traxectoria editorial titulouse tamén El Ortegal (nº 67 de 1892 ata o nº 163). Exerceu a súa actividade como voceiro do partido liberal da comarca. Amais de artigos políticos, ten publicado estudios arqueolóxicos realizados por Federico Maciñeira.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor e médico. Colaborador da prensa liberal e republicana no primeiro cuarto do século, a partir de 1916 incorporouse ao movemento galeguista. Publicou o escrito de vindicación político-social Despertad gallegos! (1908), o poemario Versos gallegos: cantigas e cousas da nosa terra (1919), o estudo La Universidad gallega (aportaciones para su autonomía) (1924) e a novela Semprenoiva (1925?).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Médico, cirurxián e micólogo. Licenciado en 1945 pola Universidade de Santiago de Compostela, é especialista en medicina e cirurxía pulmonar. Especializouse no tratamento das doenzas de pulmón e de corazón, e pertence á American Trudeau Society, á Academia Médico-Quirúrgica de Santiago de Compostela, á Sociedade de Cirurxía de Galicia e á Sociedade de Cardioloxía de Galicia. Foi fundador da Asociación Internacional para el Estudio de los Bronquios, da Sociedad Española de Neurología y Cirugía Torácica e do Instituto Policlínico La Rosaleda de Santiago de Compostela. Entre as súas publicacións destaca o libro monográfico Tratamiento directo del sistema caverna-bronquio de drenaje (1966). No eido da micoloxía, foi discípulo e compañeiro de Luís Freire García, e destaca como especialista nos estudios de fungos mixomicetos. Recibiu en 1988 o Premio Galicia de Micoloxía e deu a coñecer esta materia co libro Diversidad de Myxomycetes en bosques Atlánticos del Noroeste de España...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • [nome oficial port: República de Cabo

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Nome de Dakar ata 1984.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Situado no concello de Camariñas, está constituído por un cabo rochoso e dous illotes independizados da costa, chamados Vilán de Terra e Vilán de Fóra. Cunha vexetación limitada a matogueiras, o interese natural do espazo débese ás aves que aniñan nos cantís como a gaivota tridáctila, o paíño común, o corvo mariño cristado e os últimos araos comúns de Galicia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Historiador. Formouse na Universidade de Santiago de Compostela, onde se especializou na historia agraria de Galicia, e ampliou estudios nas universidades de Boloña e Bielefeld. Ademais de diversos artigos e relatorios en congresos nacionais e internacionais, é autor de Pensamento económico e agrarismo na primeira metade do século XX (1997), O agrarismo (1998) e A estación de fitopatoloxía agrícola da Coruña (1999).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. Profesor na Escola de Maxisterio de Santiago de Compostela. Licenciouse en Belas Artes (1985) e en Arte (1991). A súa pintura reproduce paisaxes e escenas urbanas compostelás. Participou en diversas mostras individuais e colectivas. Recibiu en 1975 o premio extraordinario no XVII Certamen Nacional de Arte e, en 1989, o premio de adquisición do I Certame de Artes Plásticas Isaac Díaz Pardo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Historiador da fotografía. Cursou estudios de cinematografía en Madrid. Comezou a súa andaina profesional como creador do Arquivo de Imaxe de Galicia. Entre 1985 e 1989 colaborou na organización das Xornadas de Cine e Vídeo de Galicia (XOCIVIGA). Dende 1990 foi o responsable do departamento de fotografía e documentación do CGAI. Participou en diversos proxectos, entre eles, a catalogación dos cinematógrafos galegos con Xosé Enrique Acuña e a reedición das obras de Paulo Pérez Costanti. Amais ten exercido como comisario de exposicións, crítico e conferenciante. Director do Centro Galego de Artes da Imaxe (CGAI), escribiu numerosos artigos como “Recuperación da fotografía” (1985), “Pérez Costanti y la historia del periodismo en Compostela” (1992), “A Fotografía” (1999) e “O proxecto galego de Ruth M. Anderson”, en Ruth M. Anderson: Fotografías de Galicia 1924-1926 (1998). Entre as súas obras fotográficas destacan Imaxe de Compostela (1991), As imaxes do traxe en Galicia...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUNTA

    Punta que pecha polo S a enseada de Muros, no litoral da parroquia e concello de Muros.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUNTA

    Punta que pecha polo O a enseada do Rego de Foz, no litoral da parroquia e concello de Foz.

    VER O DETALLE DO TERMO