"eo" (Contén)

Relativo ou pertencente ao neonato ou á neonatoloxía.

Que ou quen acaba de nacer.

Pediatra especialista en neonatoloxía.

Parte da pediatría que se ocupa especialmente do neonato e dos seus trastornos no decurso do período que vai desde o nacemento ata o primeiro mes de vida.

Movemento ideolóxico e político inspirado no nacionalsocialismo. O seu núcleo principal constituíuse en Alemaña coa creación, en 1964, da National Demokratische Partei Deutschlands (Partido da Democracia Nacionalista Alemá, NDPD).

Zona olfactiva da cortiza cerebral.

Xénero de aves, da familia dos accipítridos, que presentan a plumaxe de cor branca, a cabeza e parte do pescozo sen plumas e recubertos de pel amarela e alaranxada. O peteiro é delgado e ganchudo e de cor negra. Presenta unha rechamante gorgueira de cor branca arredor do pescozo. Vive en países mediterráneos e aliméntase de despoxos.

Xénero de moluscos, da clase dos monoplacóforos, que teñen unha soa cuncha de cor branca, que presenta, na cara interna, as pegadas das seis parellas de insercións musculares.

Movemento filosófico-relixioso que floreceu en Alexandría e que se desenvolveu do s I a C ao s II. As súas caracerísticas son a crenza nunha relixión astral, na arte da adiviñación, na harmonía das esferas e na metempsicose. Canto á moral, establece unha separación estrita e antitética entre o Ben (Deus e alma) e o Mal (a materia e o corpo). Os seus principais representantes foron Apolonio de Tíana (s I) e o Pseudo-Hermes Trimexisto (s III). A súa influencia foi notable en Roma durante o s I a C a través das obras de Varrón e Nixidio Figulo.

Relativo ou pertencente á neoplasia.

neoplasia.

Restauración dun tecido por autoplastia.

De Stijl.

Relativo ou pertencente á neoplastia.

Doutrina filosófica que se desenvolveu entre os ss II e IV. Na súa historia distínguense tres épocas: a romana, representada por Plotino e Porfirio; a siria, por Xuliano o Apóstata, e a ateniense, por Proclo e Damascio. Plotino, considerado o fundador da escola, estruturou un pensamento que era asemade unha prolongación do platonismo e unha creación autenticamente súa. Representou o punto máis alto da elaboración do pensamento filosófico-relixioso do momento, segundo o que todo provén de Deus e todo torna a El gradualmente. O afastamento do Un e da simplicidade absoluta supón unha degradación cara ás sombras. Este proceso componse de tres graos: o Intelecto, a Alma universal e o mundo corpóreo que se caracteriza polas tebras e o mal absoluto. A materia é o último grao do descenso, pero representa a un tempo o inicio do retorno, posto que a alma constitúe o ser verdadeiro de todo o que vive, tendo por natureza a unidade superior da que provén. No caso de que, ferida de orgullo,...