"An" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta alemán. Pastor evanxélico, escribiu diversos poemas relixiosos e está considerado o fundador da escola do lied de Hamburgo.

PERSOEIRO

Político serbio. Presidiu o consello de rexencia (1868-1872) e foi xestor da Constitución de 1869. Foi primeiro ministro en catro ocasións entre 1867 e 1888 e ministro de Asuntos Exteriores (1872-1873 e 1876-1880). No Congreso de Berlín obtivo a independencia de Serbia.

PERSOEIRO

Mística italiana. Obrigada a casar, fíxose relixiosa nas agostiñas de Cascia ao morrer seu marido e seus dous fillos. Avogada dos imposibles, represéntase con hábito negro, cinguido cunha correa e unha espriña cravada na testa. Foi canonizada en 1900 e a súa festa celébrase o 22 de maio.

PERSOEIRO

Poeta e artista grego. Membro do Partido Comunista, sufriu longos períodos de prisión. A súa obra, moi extensa, pois comprende máis de 60 títulos publicados entre 1934 e 1977, abriu camiño ao realismo lírico. Cultivou tamén o teatro, e traballou no eido da pintura. Moitos dos seus poemas foron musicados por diversos compositores gregos. Destacan os seus poemarios Tractores (1934) e Procesión de funeral (1936).

PERSOEIRO

Físico alemán. Dedicouse á investigación en electricidade e electrólise. Descubriu o principio básico do acumulador (1803), estableceu a primeira serie electroquímica metálica e analizou o galvanismo. Descubriu os raios ultravioleta.

GALICIA

Relixioso e xurista. Ocupou os cargos de cóengo-cardeal da catedral de Santiago de Compostela (1813), auditor do Tribunal de la Rota de la Nunciatura (1826), reitor da Universidade de Santiago de Compostela (1824-1827) e bispo de Valladolid (1831-1856). Foi senador pola provincia de Lugo (1840-1841)

PERSOEIRO

Editor e impresor. Formado en París, os seus traballos serviron como modelo a outros impresores. Despois de traballar na Imprenta Real de Madrid, en 1829 asociouse en Barcelona con Bergnes de Las Casas (1830-1834), con quen levou a cabo edición de El Vapor. En Chile publicou obras de Andrés Bello e introduciu as técnicas máis modernas de impresión. En 1836 ideou a Biblioteca de Autores Españoles, realizada en Madrid a partir de 1846. En 1863 imprimiu unha destacada edición de El Quijote en Argamasilla de Alba.

PERSOEIRO

Escritor francés. Coñecido como conde de Rivarol, foi un personaxe apreciado e temido nos salóns literarios de París. Escribiu Discours sur l’universalité de la langue française (1784), premiado pola Academia de Berlín (1871), e o Discours préliminaire (1797) dun Nouveau Ditionaire de la langue francaise, que non se chegou a rematar.

GALICIA

Escritor e xornalista. Licenciado en Ciencias da Información en Madrid, participou na fundación da revista Loia, onde publicou as súas primeiras poesías, e colaborou con distintos medios de comunicación, como Teima, Man Común e A Nosa Terra. Foi subdirector de Diario de Galicia e xefe de cultura de El Globo. Director da revista Luzes de Galicia e correspondente do diario El País. O conxunto da súa escrita, -algunha das súas obras está traducida a 21 linguas-, caracterízase pola creación de personaxes que rachan os estereotipos costumistas. Sexa cal sexa a súa orixe, son persoas que teñen vida de seu, que se rebelan contra o destino, protagonizando moitas veces experiencias límites. Son seres en movemento, en conflito, que provocan tamén unha excitación no que os rodea, na paisaxe, e na forma de expresión. A tradicional dualidade cidade-campo, rural-urbano, substitúese por un novo urdido social e cultural onde o relevante é a...

PERSOEIRO

Pintor. Iniciou a súa formación como tallista en Vilagarcía de Arousa nun taller de ebanistaría. No eido da pintura definiuse a sí mesmo como un autodidacta, que evolucionou do realismo cara ao expresionismo. Cultivou a xilografía (O remuiñeiro; Peixeiras), a escultura, o debuxo e o muralismo, procedementos que empregou para amosar a súa visión de Galicia (O mercado, 1995). A muller acadou un alto grao de protagonismo nas súas obras (O baño, 1970; A muller, 1984), aínda que tamén destacaron as súas pinturas de temática relixiosa (Crucifixión, 1963; Piedade, 1980) e os seus retratos (Autorretrato), xénero que cultivou a partir da década de 1940. Foi un debuxante de ascendencia vagamente cubista. Colorista intenso, as súas composicións de ámbito folclórico (O amaño do espantallo, 1974) ou as súas ideacións de trasmundo máxico (O satiriño, 1983) foron complexas, irónicas e dramáticas (Desesperación,...

GALICIA

Topógrafo. Dedicado á investigación arqueolóxica, colaborou na delimitación, confección e estudo do plano da zona de protección monumental do centro histórico de Ourense. Publicou La Vía romana XVIII (via nova): revisión de su trazado y mensuración (2000) e Consideraciones sobre la antigüedad del episcopado auriense y la génesis de su diócesis: el rol del Parochiale Suevum y otras cuestiones (2003). É académico correspondente da Real Academia Galega.

GALICIA

Político e profesor. Foi secretario xeral do goberno preautonómico de Galicia (1978-1979) e participou na redacción do Estatuto de Autonomía. Foi deputado no Congreso por UCD (1977-1978) e polo PP na VI e VII lexislaturas (1996-2004), alcalde de Pontevedra (1979-1991) e vicepresidente do Federación Española de Municipios y Provincias (FEMP). Recibiu a Medalla al Mérito Constitucional.

GALICIA

Pintor e poeta. O seu estilo é figurativista pero libre. Realizou imaxes femininas e ambientes imaxinarios. Das súas pinturas destaca Cita con el gallo rojo (1972). Publicou o poemario Con mirada penetrante (1972).

GALICIA

Xornalista e escritor. Licenciado en Filosofía e Letras e doutor en Ciencias da Información, impartiu clases de xornalismo na Universidad Complutense de Madrid. Traballou na Axencia EFE en Galicia (1979-1985), onde creou as Efeméridades galegas. Desde 1985, na central de EFE en Madrid, foi xefe de sección de Norteamérica e Caribe na redacción internacional. Publicou O gaiteiro de Soutelo (1977), Diego Antonio de Zernadas y Castro, un precursor del galleguismo (1978), Conversas de Xosé Luís Barreiro Rivas con Xosé M. Rivas Troitiño (1983) e Desinformación y terrorismo: análisis de las conversaciones entre el Gobierno y ETA en Argel (1992).

GALICIA

Escritor. Presidente da asociación cultural Barbantia, é xuíz honorario do Couto Mixto. Colaborador de diversas publicacións, como O Correo Galego, A Nosa Terra e La Voz de Galicia, da súa produción literaria destacan Valquiria (1994, Premio Camilo José Cela), Parque Central e outros relatos (1996), A historia de Chicho Antela (1997), A quinta de Saler (1999), Animalia (1999, Premio Café Dublín), As rulas de Bakunin (2000, Premio de Novela García Barros), Homónima (2001), Cartafol do Barbanza: viaxe polo cuadrante das sereas (2002), A canción de Sálvora (2003) e A esfinxe de amaranto (2003). No ámbito da poesía escribiu Anatomía da dor e Limaiaé (2005). Foi galardoado co Premio Álvaro Cunqueiro (2000).

PERSOEIRO

Actriz cinematográfica. Coñecida como Ornella Muti, deuse a coñecer no filme La moglie più bella (1970). Participou en numerosos filmes, dos que destacan L’ultima donna (1975), Storie di ordinaria follia (1981), Il futuro è donna (1984), The Unscarred (1999) e Vendredi ou un autre jour (2005), e nos últimos anos en diversos filmes para televisión, como Le Comte de Monte Cristo (1998) e Le Lion (2003).

PERSOEIRO

Cociñeiro. Propietario e chef do hotel e restaurante Chef Rivera, figura no Libro Guinnes das Marcas por cociñar, en Carballo, a tortilla de patacas máis grande do mundo. Recoñecido como Empresario do Ano (1992), recibiu a Medalla de Galicia (1993).

GALICIA

Xornalista. Técnico de radiodifusión, traballou nos campos da publicidade, as relacións públicas e o xornalismo. Foi xerente do Patronato de Cultura do Concello de Lugo e redactor xefe de Cope Lugo ata 2000. Director das revistas El Confidencial e Praza Maior, foi presidente da Asociación Provincial de Radio e Televisión e da Asociación da Prensa Deportiva. Dirixiu e presentou o programa Lucenses, en Telelugo, desde 1997. Publicou Los Lucenses (1974) e, en colaboración con Marta Rivera, Lucenses 2 (1999).

PERSOEIRO

Pintor. Foi un dos membros fundadores do grupo El Paso. A súa obra caracterizouse pola introdución de teas metálicas, moitas veces coloreadas e coas que logrou contrastados efectos luminosos e espaciais. Destacan as series La metamorfosis (1958-1963), Mandalas (1974) e Albercas (1980).