"To" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 13838.
-
PUBLICACIÓNS
Publicación aparecida en maio de 1969 na Coruña. Redactado en castelán e de tendencia fascista, contou coa colaboración de Mario Velo, Luis Mariño Lafuente, Santos Sánchez e Marín Paniagua. No sumario atopáronse títulos como “Editorial”, “Universidad y nacionalsindicalismo”, “Guardia de Franco: noticias y actividades”, “Aquí la vieja guardia”, “Franco o el acierto político” ou “Ayuntamiento de La Coruña”.
VER O DETALLE DO TERMO -
PUBLICACIÓNS
Publicación de carácter técnico aparecida na Coruña despois de 1975. De periodicidade bimensual, chegaba a todos os asociados da provincia.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Saíu publicado en Santiago de Compostela en 1981. Fíxose cargo de materias relacionadas co concello, como a información municipal, estatísticas, bandos municipais, urbanismo, electricidade ou o servizo da auga.
-
PUBLICACIÓNS
Publicación mensual en castelán aparecida en xaneiro de 1953 na vila de Carballiño. Editado pola imprenta Hodire, encargábase da súa administración e redacción a Secretaría Municipal do Carballiño. Contaba coas seccións “Vida Corporativa”, “Noticiario Municipal”, “Hace 50 años” e “Hace 100 años”. Trátase do primeiro boletín municipal da posguerra na provincia. Tiña unha tiraxe de 600 exemplares e nel incluíase información municipal e estatísticas en xeral.
VER O DETALLE DO TERMO -
PUBLICACIÓNS
Publicación aparecida en 1916 na vila de Santa Marta de Ortigueira e fundada por Federico Maciñeira y Pardo de Lama, alcalde desa vila. Incluía información, estatísticas e datos administrativos, amais de temas agrícolas de interese.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Boletín de carácter oficial editada polo Parlamento de Galicia en Santiago de Compostela a partir do 1 de febreiro de 1982. O primeiro número referíase á primeira lexislatura, en 1981. Esta publicación bilingüe incluía seccións como “Índice”, “Decretos”, “Comisións”, “Acordos”, “Disposicións”, “Enmendas”, “Artigos”, etc. Tiña unha periodicidade irregular.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Cogomelo dos fungos dos xéneros Boletus, Leccinum, Gyroporus, Suillus ou Xerocomus, que pertencen á orde das boletais. É carnoso, de cor castaña e co himenio formado por tubos rematados en poros, e pode acadar os 25 cm de diámetro. Algunhas das especies son moi apreciadas en gastronomía. A forma máis sinxela de preparalos é lavalos, cortalos en anacos, refogalos en aceite e servilos cun pouco de pirixel e allo. Tamén se empregan como ingrediente de guisos diversos. Admite algunhas técnicas culinarias propias da alta cociña, como a laminación para carpaccio ou a caramelización.
-
-
Papeleta de rifa dun sorteo ou aposta.
-
Orde oficial escrita que obriga a dar aloxamento a militares onde non hai cuartel.
-
-
PERSOEIRO
Dramaturgo e guionista cinematográfico. Acadou importantes éxitos teatrais con Flowering Cherry (Cariño florecente, 1957) e A Man For All Seasons (Un home para todas as estacións, 1960). Como guionista de cine destacou co seu traballo en Lawrence of Arabia (Lawrence de Arabia), Doctor Zhivago (Doutor Zhivago) e Ryan’s Daughter (A filla de Ryan).
VER O DETALLE DO TERMO -
CIDADES
Cidade do condado de Lancashire, no NO de Inglaterra, Reino Unido (265.449 h [1996]). A súa economía está baseada esencialmente na industria, especialmente nos sectores téxtil (algodón), químico e eléctrico. O seu desenvolvemento económico veu propiciado pola súa condición de centro mineiro e por ser encrucillada de comunicacións ferroviarias. De gran tradición téxtil, Samuel Crompton construíu na cidade, en 1779, a mule-jenny para fiar algodón.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor. Discípulo de Leonardo da Vinci, posuía un notable vigor expresivo. As súas obras están debuxadas e modeladas cunha enorme precisión. É autor da Madonna Casio (1500), A nai de Deus e o neno e Narciso na fonte. Destacou tamén como un bo retratista.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Actor e dramaturgo. Interpretou principalmente a Goldoni, un personaxe que lle serviu de modelo para as comedias Ludro e la sua giornata (Ludro e a súa xornada, 1832), Il matrimonio di Ludro (O matrimonio de Ludro, 1837) e La vecchiaia di Ludro (A vellez de Ludro, 1837).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Giovanni Fidanza.
-
GALICIA
Historiador da Arte. Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela (1948) e doutor pola Universidad Central de Madrid (1957). Foi axudante de cátedra de Historia da Arte na Facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Santiago de Compostela (1949-1951). Obtivo a diplomatura en Museoloxía pola Escola do Louvre (1951-1952) e exerceu como axudante da cátedra de Historia da Arte da Idade Media na Universidade da Sorbonne ata 1957. Nese ano defendeu a súa tese Arquitectura en Galicia durante el siglo XVII, obtendo o Premio Nacional Menéndez Pelayo, o que lle valeu a súa publicación polo Centro Superior de Investigaciones Científicas (CSIC) en 1965. Foi axudante de Historia Xeral da Arte da Faculdad de Filosofía e Letras de Madrid (1957-1959), investigador do Instituto Diego Velázquez do CSIS (1963-1965), profesor interino no Instituto Cardenal Cisneros de Madrid (1957-1959), profesor adxunto á cátedra de Historia da Arte na Universidad Central (1959-1962)...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecto e urbanista. Traballou no taller de Josep L. Sert e Josep Torres Clavé. En 1935 colaborou no deseño de mobles, que obtiveron o primeiro premio do Salón de Decoración de Barcelona e como membro do GATCPAC na elaboración do plano de urbanización de Barcelona. Interveu tamén na construción do pavillón de España da Exposición Internacional de París (1937). En 1956-1957 fixo un proxecto de remodelación da zona sur do centro de Bos Aires. En Barcelona dirixiu obras como o Canódromo Meridiana (Premio FAD 1963) e en Madrid a construción do Tribunal Constitucional.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
pataca doce.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Canle situada entre a punta de Pertusato (Córsega) e as de Testa e Falcona (Sardeña).
-
PERSOEIRO
Pintor inglés. En 1819 marchou a París onde estudiou na École de Beux Arts, posteriormente foi discípulo do barón Gros e amigo de Eugène Delacroix. O seu prestixio como paisaxista conseguiuno no Salón de 1822 e no chamado Salón Inglés de 1824. Pintou paisaxes (Praza de San Marcos) e escenas históricas (Francisco I e a Raíña de Navarra) e orientais. Tivo unha grande influencia sobre a pintura inglesa e francesa. Foi un grande acuarelista (Rouen); os seus óleos preludiaron o Impresionismo.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Peixe de corpo fusiforme de ata 85 cm de lonxitude, co dorso de cor azul escura con bandas oblicuas, que diminúe en intensidade nos lados, e coa parte ventral branca. Presenta a liña lateral claramente ondulada, o pedúnculo caudal estreito e de 7 a 10 entre a segunda aleta dorsal e a caudal, e tamén entre esta e a aleta anal. Viven preferentemente nas costas tropicais e temperadas do Atlántico e no Mediterráneo, en fondos de 200-250 m, onde se alimenta de grandes crustáceos, larvas e crías de clupeidos. A súa carne é moi saborosa e máis branca ca a do atún. Prepárase do mesmo xeito ca este: á grella, con tomate, en escabeche, encebolado e ao forno. No País Vasco é ingrediente principal dalgúns dos pratos máis representativos da súa cociña: o marmitako (guiso de bonito con patacas, allos, cebola, pementón e chile) e a ventresca (bonito cocido aderezado con aceite de oliva).
-
atún branco.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que agrada aos sentidos ou intelectualmente debido á harmonía ou á perfección estética que presenta.