2 bonito -ta

2 bonito -ta

(< dim do adx lat bonus ‘bo’)

adx

Que agrada aos sentidos ou intelectualmente debido á harmonía ou á perfección estética que presenta.

Ex: Aprendemos a moldear cerámica, pero as pezas aínda non son moi bonitas. Escribiu un poemario moi bonito.

Citas

  • Aprendemos a moldear cerámica, pero as pezas aínda non son moi bonitas. Escribiu un poemario moi bonito.

Palabras veciñas

Bonisana | boniteiro | 1 bonito | 2 bonito -ta | Bonito Oliva, Achile | bonitura | Bonn