bonitura

Escoitar
bonitura

(< bonito)

s f

Calidade do que é bonito. Na tradición rexístranse ditos como: “A bonitura acábase na sepultura. A bonitura cómea a terra na sepultura”.

Ex: A dona da casa era dunha bonitura extraordinaria.

Sinónimos

beleza, fermosura, lindeza

Citas

  • A dona da casa era dunha bonitura extraordinaria.

Palabras veciñas

1 bonito | 2 bonito -ta | Bonito Oliva, Achile | bonitura | Bonn | Bonnanaro | Bonnard, Abel