"An" (Contén)

PERSOEIRO

Ilustrador e autor de banda deseñada. Foi o creador de Los grandes inventos del TBO, protagonizados polo Profesor Franz de Copenhague.

PERSOEIRO

Arquitecto italiano. En Roma foi discípulo de L. Vanvitelli, co que interveu na construción do palacio de Caserta (Nápoles). En 1760 trasladouse a España e traballou para Carlos III en reformas de edificios, como os palacios reais de Madrid e de Aranjuez, e na construción doutros novos en estilo neoclásico como a Puerta de Alcalá (1764), La Aduana (1769), a Puerta de San Vicente (1775) e a Casa de los Ministerios (1776), todos en Madrid.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Mondariz baixo a advocación de san Mamede.

1. Relativo ou pertencente a Sabelio ou ao sabelianismo.

2. Seguidor do sabelianismo.

PERSOEIRO

Suposta mártir romana ou antioquense. Os seus actos foron probablemente inventados para explicar o titulus Sabinae, máis tarde titulus Sanctae Sabinae, da basílica do outeiro Aventino en Roma, coñecido xa no s V. Na súa iconografía represéntase ricamente vestida cun veo na cabeza, por ser viúva. Como atributos leva a palma, por ser mártir, e unha espada, instrumento do seu martirio; como atributo persoal unha ánfora, para indicar que asistía aos mártires. A súa festividade celébrase o 29 de agosto.

PERSOEIRO

Mártir. Morreu xunto cous seus irmáns, Vicente e Cristeta, ao esmagárselles a cabeza con pedras ou entre táboas de madeira. Unha serpe custodiou os corpos ata que se enroscou nun xudeu que ía profanalos e que despois se converteu e construíu un templo. Na súa iconografía represéntase con túnica romana e leva como atributo persoal unha serpe. A súa festividade celébrase o 27 de outubro.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Huesca, Aragón, situado no extremo oriental do Canal de Berdún, á dereita do Gállego (8.578 h [2001]). Na súa economía destaca a industria química.

1. Relativo ou pertencente aos sabinianos.

2. Membro dunha escola de xurisprudencia romana fundada por Caio Casio Lonxino, condiscípulo de Masurio Sabino, de quen tomou o nome. Opostos á escola dos proculeianos, tiveron un talante máis conservador e representaban o ius gentium (normas das relacións cos estranxeiros ou entre estes e os cidadáns). A súa existencia e as súas controversias duraron ata os tempos de Marco Aurelio.

PERSOEIRO

Novelista brasileiro. Cronista da vida urbana, analizou as súas contradicións con sutil humor. Da súa produción destaca Encontro marcado (1956), de contido en parte autobiográfico.

PERSOEIRO

Mártir. Foi bispo de Asís e cortáronlle as mans e despois lapidárono. Na súa iconografía represéntase coas mans apuntadas a carón de imaxes esnaquizadas de ídolos. A súa festividade celébrase o 11 de decembro.

GALICIA

Psicólogo. Doutor en Psicoloxía e catedrático de Psicoloxía Social da Universidade de Santiago de Compostela, as súas liñas de investigación céntranse na participación política, nos movementos sociais, na violencia política e no nacionalismo. Escribiu, entre outras obras, Ideología y actitude (1982), Métodos y técnicas de investigación en psicología social (1986) e Psicología política (1996), e con outros autores Xuventude e política en Galicia (1992), Participación política, modelos teóricos (1993), Medios de comunicación de masas y conduta política (1997) e Do descontento á acción: a construción social da protesta (2004), ademais de ser un dos editores de Psicología y derechos humanos (2004) e Madrid 11-M: un análisis del mal y sus consecuencias (2005).

PERSOEIRO

Escritor italiano. A súa vida coincidiu coa época de decadencia da literatura en lingua vulgar. Escribiu poemas, como La battaglia delle donne (1350) e Sposizione dei Vangeli (1378-1381), ademais da colección de contos Trecentonovelle (1385-1392).