"BS" (Contén)

1. Que ou quen substitúe.

2. Átomo ou grupo de átomos que se cambia por un átomo de hidróxeno dun composto orgánico fundamental.

1. Pasar a ocupar unha persoa ou cousa o lugar que ocupaba outra.

2. Pórse unha persoa ou cousa en lugar doutra.

1. Que substitúe a outra persoa ou cousa.

2. Substancia ou produto que pode substituír a outra por ter características semellantes.

1. Quitar algo ao seu dono ou de onde está sen violencia.

2. 1. Extraer unha parte dunha cousa para que diminúa a súa cantidade.

   2. Facer unha subtracción.

3. Evitar algo que pode ser molesto ou prexudicial.

1. Aquilo que constitúe a parte esencial do ser.

2. 1. Aquilo que está baixo unha cousa e constitúe o seu soporte.

   2. Calquera material sólido diferente do solo que se emprega como soporte dunha planta. Distínguense dos solos naturais porque están separados do lugar orixinal onde se forman e porque se producen por mesturas de materiais naturais ou artificiais. Clasifícanse en: substratos orgánicos, dos que destacan as turbas e os materiais que se obteñen por procesos de fermentación e descomposición da materia orgánica, os substratos artificiais, como os plásticos, e os substratos inorgánicos como a perlita, vermiculita e os novos compostos formados a partir dos residuos orgánicos urbanos e lodos de depuradoras. As propiedades físicas e químicas destes substratos varían amplamente, así, as mesturas son moi comúns para obter un substrato mixto relacionado coas demandas de cada cultivo.

   3. Terreo ou lugar que serve de soporte a unha planta ou animal fixo.

3. Capa ou estrato inferior.

4. Lingua que, a consecuencia dunha invasión de calquera tipo, queda somerxida ou substituída por outra en que deixa pegadas. Os trazos máis estables do substrato pertencen sobre todo á fonética, ao léxico non fundamental e á toponimia. A morfoloxía e o léxico básico, en cambio, raramente sobreviven na lingua de importación. Un dos primeiros que falou da influencia do substrato foi o romanés Kopitar (1829), pero foi sobre todo G. I. Ascoli, creador do termo, quen desenvolveu o seu estudo, continuado por outros como Merlo, J. Hubschmid, Jud, Wartburg, Menéndez Pidal ou Corominas.

5. Substancia sobre a que actúa un enzima.

6. Soporte de material semicondutor que se dopa para obter zonas p e n e constituír así un circuíto integrado. As súas funcións son a de servir de soporte mecánico e a de disipar calor.

7. Substancia de partida que se desexa transformar mediante unha reacción química.

8. ...

1. Pensar nun obxecto ou ser particular como parte integrante dun grupo máis amplo ao que pertence, tal como o xénero e a especie.

2. Considerar un feito como aplicación dunha lei.

1. Acción de transubstanciar.

2. Conversión de toda a substancia do pan no corpo de Xesús Cristo e de toda a substancia do viño no seu sangue, do que só quedan as aparencias ou accidentes do pan e viño eucarísticos. O termo, empregado xa no IV Concilio de Letrán (1215), fai referencia ao realismo peculiar da presenza persoal e física -pero non material- de Xesús Cristo na Eucaristía.

CAPITAIS

Capital da oblast’ homónima, Bielorrusia (358.813 h [1999]). Porto fluvial do Dvina Occidental, ten industria lixeira, metalúrxica, da madeira e construcións mecánicas. Moi destruída durante a Segunda Guerra Mundial, do seu patrimonio destacan a igrexa da Anunciación (s XII) e a casa do concello (s XVIII).

PERSOEIRO

Saxofonista de jazz estadounidense. Coñecido como Ben Webster, da súa discografía sobresaen Coleman Hawkins Encounters Ben Webster (1957) e Ben Webster Meets Don Byas (1968).

PERSOEIRO

Dramaturgo. Foi un dos principais autores do período isabelino. Escribiu traxedias como, The White Devil (1612), e comedias, The Devil’s Law Case (1620).

RIOS

Río do land da Baixa Austria, Austria, afluente do Danubio pola dereita (126 km). Desemboca no Danubio preto da cidade de Ybbs.