"Das" (Contén)

1. Sen dicir nada.

2. Xogo infantil que comeza reunindo nun punto fixo, en círculo ou semicírculo, a varios participantes. A continuación faise un sorteo, acompañado da recitación dunha fórmula eliminatoria, para decidir quén vai quedar (apandar) e os que se van agochar. Ao que queda, chamado pandote, tápanselle os ollos e faise poñer de costas ao resto, que van fuxindo cara a un escondedoiro. Ao estaren todos agochados, lanzan un berro para que o pandote os busque. Se este encontra algún dos seus compañeiros, ocupará o seu sitio, de non ser así continuará el mesmo. OBS: Dependendo do lugar xeográfico onde se practique este xogo, pode recibir outras denominacións: pandote, pandas ou quedas.

RIOS

Río do N de Ecuador que drena as provincias de Pichincha e Esmeraldas. Nace da unión do Branco e do Guayllabamba, que baixan da Cordilleira Oriental andina. O seu val constitúe unha das rexións agrícolas máis ricas do país. Atravesa os outeiros de Quinindé e desemboca no Pacífico, á beira da cidade de Esmeraldas.

CAPITAIS

Capital da provincia homónima, Ecuador, situada na desembocadura do río Esmeraldas (117.722 h [1997]). O comercio e a industria son as bases da súa economía. Os principais sectores son o do petróleo (coa refinería máis importante do país), o alimentario e o madeireiro.

ILLAS

Conxunto de illas gregas situadas no Mar Exeo, divididas nos arquipélagos das Espóradas Setentrionais e das Espóradas Meridionais. O primeiro, situado fronte á illa de Eubea, está formado, entre outras, polas illas de Skíathos, Skyros e Pélagos. O das Espóradas Meridionais, situadas fronte ás costas de Turquía, está formado polas illas de Samos, Quíos, Icaria e Rodas. A agricultura e a gandería son as principais actividades económicas destes arquipélagos.

FILOSOFOS

Filósofo grego. Discípulo de Aristóteles, estudiou na Academia e abandonou Atenas trala elección como escolarca de Teofrasto de Lesbos. Sistematizou e editou as obras de Aristóteles e foi autor de varios tratados sobre a historia da aritmética, da xeometría e da astronomía, dos que non se conserva ningún.

PERSOEIRO

Pintor. Traballou na catedral de Tui, onde fixo o dourado do altar da Expectación en 1728.

PERSOEIRO

Músico. Comezou os seus estudios musicais con Eulogio López Masid, que continuou en Santiago de Compostela, Barcelona e Murcia, e perfeccionou en Portugal, Inglaterra, Italia e Suíza. Foi bolseiro da Xove Orquestra de Galicia e profesor da Orquestra da Comunidade Autónoma de Galicia, do Conservatorio Superior de Música de Vigo, Ourense e A Coruña. Como fagotista, actuou coa Orquestra Sinfónica do Sur de Galicia, Orquestra de Porto, Orquestra das Nacións e coa Orquestra da Radiotelevisión de Kiev. Director fundador da Masa Coral de Berres e director titular da Orquestra Sinfónica do Sur de Galicia, dirixe, así mesmo, a Orquestra Sinfónica Reveriano Soutullo.

PERSOEIRO

Rei de Nápoles (Fernando IV; 1759-1806 e 1815-1816) de Sicilia (Fernando III; 1759-1816) e das Dúas Sicilias (1816-1825), fillo de Carlos VII de Nápoles. Recibiu os reinos de Nápoles e Sicilia cando o seu pai foi nomeado en 1759 rei de España (Carlos III). Formou parte da coalición contra Francia (1793) e o reino foi invadido polas tropas napoleónicas (1799), que fundaron a República Partenopea. Mediante a axuda dos británicos conseguiu reinar novamente e declaroulle a guerra a Francia. Perdeu o reino ante Napoleón (1806) e recuperouno en 1815. Reuniu os seus estados baixo o nome de Reino das Dúas Sicilias en 1816. A raíz da revolución de 1820, concedeu unha Constitución, que derrogou ao ano seguinte trala intervención da Santa Alianza.

PERSOEIRO

Rei das Dúas Sicilias (1830-1859), fillo e sucesor de Francisco I. O movemento revolucionario de 1848 obrigouno a conceder unha constitución, pero as divisións dos liberais permitíronlle non aplicala e levar a cabo unha forte represión.

PERSOEIRO

Pedagogo. Doutorouse en Pedagoxía (1998) coa tese Avaliación da calidade do programa Preescolar na Casa. Profesor titular da facultade de Ciencias da Educación, desde 1972 a 1988 organizou e animou varios grupos e asociacións xuvenís como Solpor, Sementeira ou Eira Nova e experiencias de educación infantil e xuvenil no tempo libre. Nesta época tamén impulsou a Escola Alento de Educadores no Tempo Libre, da que foi o primeiro director. Como mestre e pedagogo destaca o seu traballo formando parte do equipo do programa Preescolar na Casa (1977-1988). Contribuíu á creación do movemento de renovación pedagóxica Nova Escola Galega. Foi director da Escola Universitaria de Maxisterio (1991-1994) e vicedecano da facultade de Ciencias da Educación da Universidade de Santiago de Compostela (1997-2001). É vicepresidente do Consello Municipal de Educación de Santiago de Compostela, vicepresidente do padroado da Fundación Preescolar na Casa-Antonio Gandoy e secretario do padroado da Fundación Meniños....

SERRAS

Pequeno sistema montañoso que serve de límite ás parroquias (e concellos) de Camba (Laza) e Pradoalbar (Vilariño de Conso). Esténdese en dirección SL-N e culmina nos 1.705 m de altitude do Seixo, no seu extremo setentrional.