"EUR" (Contén)

Disciplina psicofisiolóxica que estuda as relacións entre a actividade mental e o comportamento e as estruturas cerebrais.

Médico que está especializado en neuropsiquiatría.

Especialidade médica que se ocupa do conxunto das afeccións nerviosas, mesmo daquelas que non teñen unha base orgánica demostrable. Esta especialidade é froito da existencia de teorías organicistas que propugnan unha rigorosa asimilación das enfermidades mentais a afeccións encefálicas. O progreso das ciencias médicas permitiu unha delimitación cada vez máis grande de ambas as dúas especialidades, que diferencian tanto o obxecto de estudo como os métodos de análise.

Rama da bioquímica que se encarga do estudo das substancias químicas que interveñen nas reaccións nerviosas responsables da transmisión do impulso nervioso. Estuda a interacción que se produce entre os distintos neurotransmisores, así como a acción protectora que diferentes substancias teñen sobre os efectos neurotóxicos que se producen en distintas condicións fisiolóxicas e toxicolóxicas.

Sutura das cabezas dun nervio.

Inflamación do nervio óptico e da retina.

Afección mental que se caracteriza por desordes funcionais, que non exclúen unha posible orixe orgánica. A neurose considérase como unha desorde leve da personalidade sen desorganización grave da conduta e o seu síntoma xeral máis importante é a angustia. Á inversa do que ocorre nas psicoses, os síntomas no neurótico poden non representar unha mudanza radical na interpretación do mundo exterior. As máis importantes son as de angustia, as histéricas de conversión, as histéricas disociativas, as fobias e as neuroses obsesivo-compulsivas. OBS: Tamén se denomina psiconeurose.

Afectación sifilítica do sistema nervioso tanto polo que respecta ao parénquima ou ao mesmo tecido nervioso como ao mesénquima (os vasos sanguíneos e as meninxes). Prodúcese no período terciario da enfermidade, e nela destacan a tabe dorsal e a parálise xeral progresiva.

Corpo celular da neurona.

Hormona peptídica, constituída por 13 aminoácidos, que se localiza especialmente nas neuronas do cerebro e nas células secretoras intestinais N, cuxos efectos son o aumento da glicemia e a diminución da tensión ao modificar a secreción da insulina.

Afección mental que depende da actividade do sistema límbico e do sistema vexetativo, que se caracteriza por presentar respostas de ansiedade e hiperreactivas e por amosar unha maior fatiga física e mental.

Sección cirúrxica dun nervio.

Escalpelo especial que se utiliza na disección dos nervios.

Toxina que produce lesións no sistema nervioso. As máis coñecidas son a tetánica e a botúlica. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Axente químico que é producido polas células presinápticas, por efecto dunha excitación neuronal que atravesa a sinapse e estimula ou inhibe a célula postsináptica. Prodúcese dentro do corpo celular, almacénase en vesículas na rexión sináptica e transmite o impulso nervioso a través das sinapses. O seu estudo permitiu atopar moitos fármacos axeitados para o tratamento de trastornos psíquicos.

Tendencia que presentan algúns microbios ou as súas toxinas a fixarse nas estruturas do sistema nervioso.

Que actúa sobre o sistema nervioso.