"Fernán" (Contén)

GALICIA

Comerciante. Membro do Consulado de Comercio de Bos Aires, organizou e financiou o terzo de galegos trala invasión inglesa da cidade, do que foi tenente coronel.

PERSOEIRO

Militar. Fiel á causa isabelina, participou na Guerra de Granada, onde, ademais de destacar como soldado no sitio de Tájara e na conquista de Illora (1486), encabezou as negociacións para a rendición do monarca nazarí (1492). Como pago polos seus servicios, os Reis Católicos nomeárono encomendeiro da orde de Santiago e señor de Órgiva, e cedéronlle as rendas sobre a produción da seda granadina. En 1497 foi enviado a Italia, onde se enfrontou aos exércitos franceses que invadiran o Reino de Nápoles. En 1500 volveu a Italia para levar á práctica os acordos da repartición do Reino de Nápoles asinados no Tratado de Chambord-Granada. Tralas derrotas das tropas francesas en Cerignola (1503) e Gaeta (1504), consolidou o dominio aragonés en Nápoles e obtivo o título de vicerrei do Reino de Nápoles (1505-1507). Introduciu unha nova concepción militar baseada na reorganización da infantería en coronelías e no emprego táctico da artillería.

PERSOEIRO

Político, marqués de Guadalcázar. Vicerrei de Nueva España (1612-1621), fundou durante o seu goberno as vilas de Córdoba (1618), Guadalcázar (1620) e Lerma (1620), e reprimiu a sublevación dos tepehuanes. Como vicerrei de Perú (1621-1629) acabou coas loitas entre familias en Potosí e defendeu Lima dos ataques dos piratas franceses.

PERSOEIRO

Conquistador. Participou na conquista da costa centroamericana do Pacífico xunto con Pedrarias Dávila e liderou desde 1523 unha expedición que conquistou ata as terras do lago Nicaragua, onde fundou as cidades de Granada (1523) e León (1524).

PERSOEIRO

Militar. Oposto ao liberalismo, participou na intentona absolutista de 1822. Emigrado a Francia, volveu co exército do duque de Angulema (1823). En 1833 decantouse polo réxime liberal de Isabel II e loitou contra os carlistas.

PERSOEIRO

Impresor liberal. Fundador e director do xornal vigués La Concordia, estableceu o seu obradoiro tipográfico en 1893. Empregou indistintamente os selos editoriais La Concordia ou M. Fernández Dios. Saíron do prelo dos seus talleres diversas obras de Neira Cancela, Besteiro Torres, F. Añón Paz, R. García Vicetto e Nicolás Taboada, entre outros. Á súa morte sucedeuno o seu fillo Miguel Fernández de Lema.

PERSOEIRO

Escultor. Realizou, entre outras obras, os retablos de San Miguel da igrexa de Santa Comba de Cordeiro (1742), da Virxe do Carme en Santa María a Antiga na Pobra do Caramiñal (1766) e dous colaterais para o convento do Carme en Padrón.

PERSOEIRO

Historiador. Gran Mestre da orde de San Xoán de Xerusalén e conselleiro de Pedro o Cerimonioso (1338), foi embaixador do rei aragonés en Navarra (1351) e Francia (1356). Conselleiro do Papa Inocencio VI, compuxo La Grant crónica de Espanya (1385-1386), en parte perdida, e a Crónica de los conqueridores e traduciu ao aragonés, entre outros, o Epitome Histriarum de Xoán Zonaras (1386) e o Secreta Secretorum de Aristóteles.

PERSOEIRO

Coñecida como María Pita, participou na resistencia ao asedio da Coruña por parte das tropas inglesas de Drake e Norris en maio de 1589, e matou o abandeirado inglés durante o asalto á Pescadería, feito que cambiou a marcha do asedio. Posteriormente prestoulles auxilio aos numerosos feridos e avituallou a infantería. Casada en catro ocasións, recibiu da coroa, polos seus servicios durante o asedio, o título de Alférez do Exército, unha pensión real de carácter vitalicio, o permiso de exportación de mulas a Portugal e quedou liberada da obriga de lles dar aloxamento ás tropas na súa casa. Na cidade da Coruña, ademais de existir unha praza co seu nome, conmemórase o 8 de maio co nome de María Pita, o voto que fixera a cidade a Deus en plena batalla.

GALICIA

Naturalista, investigador e escritor. Estudiou na Escola Superior da Mariña Civil da Coruña e licenciouse en 1968 na facultade de Náutica de Barcelona. Fundou e presidiu a Asociación Galega para a Cultura e a Ecoloxía e o Instituto Galego de Estudios Mariños, e foi presidente da Asociación de Oficiais da Mariña Mercante. Pertenceu ás xuntas rectoras dos parques naturais das Illas Cíes e do Monte Aloia en representación dos grupos ecoloxistas de Galicia, así como ao Consello Galego de Medio Ambiente. Na área da natureza descubriu as colonias de paíño europeo das costas galegas. Publicou numerosos artigos nas áreas da historia, etnografía, ciencias da natureza, arqueoloxía e espeleoloxía, e libros de investigación, entre os que cómpre destacar Illas de Ons e Sálvora, historia natural e humana, Viaxeiras da auga, Fauna galega para nenos galegos, Cruces mariñas e de mala morte das costas galegas, Illas de Galicia, Cíes y Ons: la ruta de las islas, As covas de Galicia, Tódolos peixes de Galicia,...

GALICIA

Historiador e avogado. Delegado do Patrimonio Madrid-Castela A Mancha de Renfe, escribiu, entre outras obras, El liberalismo y la iglesia española: historia de una persecución (1989) e Antonio Capmany (1742-1813). Pensamiento, obra histórica, política y jurídica (1993). Foi distinguido co Premio Francisco Elías Tejada da Real Academia de Ciencias Morales y Políticas.

PERSOEIRO

Militar e político, duque de Alburquerque. Participou nas guerras contra Francia e nas guerras de Flandres. Capitán xeneral de Catalunya, Flandres e das galeras reais, participou no sitio de Barcelona e venceu os franceses en Cambrils (1650). Vicerrei de Nueva España (1653-1660), durante o seu goberno fundou a vila de Alburquerque e os ingleses apoderáronse de Xamaica. Membro do Consello de Estado, exerceu como vicerrei en Sicilia entre (1667-1670).

PERSOEIRO

Avogado e político. Foi fiscal da Audiencia de Madrid, membro do Tribunal Supremo de Guerra e Armada e ministro de Gracia e Xustiza (1858). Representou nas lexislaturas da segunda metade do s XIX a numerosos distritos como Madrid, Villanueva de los Infantes e Ponteareas (1864-1865). Foi colaborador de El Faro Nacional e da Enciclopedia española de Derecho y Administración.

PERSOEIRO

Político e escritor. Licenciado en Filosofía e Dereito, en 1946 rematou a carreira diplomática, que exerceu en diversas cidades europeas. Foi ministro de Obras Públicas (1970-1973). En 1975 creou a Unión Nacional Española, de carácter reaccionario e continuísta, que entrou en 1976 na federación de Alianza Popular. Vicepresidente de AP (1978) e deputado por Pontevedra na lexislatura constituínte (1977-1979), a finais de 1979 abandonou a formación, en desacordo co reformismo de Manuel Fraga, e integrou, con Silva Muñoz, o frustrado partido Derecha Democrática Española. Escribiu El crepúsculo de las ideologías (1960), Río arriba. Memorias (1995) e Sobre la felicidad (2001).

GALICIA

Filósofo e ensaísta. Licenciado en Dereito pola Universidad de Madrid, foi destinado a Lugo como funcionario do corpo de Administración Civil do Estado. Nesta cidade desenvolveu un intenso labor cultural participando activamente en parladoiros e asuntos locais. Membro do grupo de pensadores da Xeración de 1936, xunto a Ramón Piñeiro, Xoán Rof Carballo e Domingo García-Sabell, foi un dos revitalizadores do ensaísmo galego no campo da antropoloxía filosófica. Na súa mocidade centrou os seus estudios na filosofía do dereito e na obra de M. Heidegger, para despois interesarse por K. Marx, a fenomenoloxía, F. W. Nietzsche e, nos últimos anos da súa vida, pola obra de K. R. Popper. Vinculado á editorial Galaxia, colaborou, entre outras publicacións, en El Progreso, La Noche, Galicia Emigrante e Grial. No campo da filosofía, a súa obra máis importante foi O segredo do humor (1963), en que tocou a temática humorística desde un punto de vista filosófico e onde definiu o humor como un sutil xogo...

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. Encarcerado varias veces pola súa actividade política e literaria, asinou varias das súas obras co pseudónimo de El Pensador Mexicano. Da súa produción, destaca Noches tristes (1818), La Quijotita y su prima (1819) e Vida y hechos del famoso caballero Don Catrín de la Fachenda (1832).

PERSOEIRO

Político. Membro do Partido Progresista, trala Revolución de 1868 xestionou a candidatura da coroa española de Fernando de Portugal. Acusado de colaborar con Ruiz Zorrilla, foi desterrado (1876). Fundou La Soberanía Nacional e escribiu Estudio histórico de las luchas políticas en la España del siglo XIX (1879).

GALICIA

Político. Foi concelleiro (1983-1991) e primeiro tenente-alcalde do concello de Ferrol (1987-1989) polo Partido Popular. Deputado pola Coruña no Congreso na IV, V e VI lexislaturas, dende o 2000 foi delegado do Goberno en Galicia. Foi distinguido coa Gran Cruz ao Mérito Naval.