"Gonzalez" (Contén)

GALICIA

Sacerdote e apicultor. Coñecido como   cura das abellas, dedicouse a espallar por Galicia os seus coñecementos sobre apicultura, da que impartiu clases no Seminario Conciliar de Lugo, orixe dunha cátedra creada pola Deputación Provincial. Publicou o libro Cursillo práctico de apicultura (1919).

GALICIA

Fotógrafo. Comezou como fotógrafo con seu pai, Francisco Llanos Trápaga. Colaborou, entre outros medios comunicación, con Faro de Vigo, La Voz de Galicia, El Pueblo Gallego, La Noche e El Correo Gallego. Durante a Guerra Civil Española colaborou na fronte de guerra co tamén fotógrafo Jalón Ángel. Realizou diversas exposicións en Vigo e na   Coruña, en que incluíu sobre todo imaxes históricas de ambas as dúas cidades. Foi galardoado con dúas cruces ao Mérito Militar e co título de Vigués Distinguido (1986). Recibiu o titulo de asociado de honra (1994) da Federación de Asociaciones de la Prensa de España.

GALICIA

Xeógrafo. Especialista en análise xeográfica rexional, as súas principais liñas de investigación céntranse no proceso de urbanización e nas súas consecuencias, na morfoloxía e planificación urbanas, nas actividades pesqueiras e na ordenación dos espacios mariños. Das súas obras destacan A gandería na Ulloa. Repercusións nas paisaxes agrarias (1988) e, en colaboración, Manual de Historia Contemporánea Universal (1988-1990), Viveiro: achegamento á realidade dun núcleo urbano galego (1986), A Montaña galega: o home e o medio (1993), Xeografía de Galicia (1988), Dicionario de Geografía, urbana, urbanismo y ordenación del territorio (2000) e Galicia (2003).

GALICIA

Escritora. Coñecida tamén como Xosefina López de Serantes, iniciouse na literatura infantil e, a partir de 1948, dedicouse plenamente ao mundo da novela. É autora de Benito Vicetto iñorado (1978) e Vida e morte dun poeta. Biografía de Francisco Añón Paz (1812-1878) (1986). Membro da Sociedad General de Escritores de España e da Asociación de Escritores, recibiu o primeiro premio dos Xogos Florais de Oleiros (1976).

GALICIA

Escritor. Coñecido como Manuel Catoira, colaborou en diversas revistas literarias. É autor de A cadea (1977), Intento de fuga en la prisión central (1978) e das antoloxías Cen augas e Opera aperta. Poesía galega (1981). Coa súa composición “Traballadores do cemento” conseguiu o Premio Nós (1976).

GALICIA

Actriz e cantante. Vinculada ao grupo Chévere, realizou espectáculos como Annus Horribilis, Órbita Mutante e Ana Pudor. Tamén traballou co CDG, Pífano Teatro, Moucho Clerk e Teatro do Aquí. Recibiu o Premio Compostela de Interpretación (1995) e o María Casares (1999).

GALICIA

Profesor e escritor. Alternou a narrativa para adultos coas súas creacións para o público infantil e xuvenil, e foi un innovador do relato breve. Das súas obras destacan Algúns outros (1991, finalista do II Premio Torrente Ballester), Da esfinxe (1992), O patadón (2001), Estanislao, príncipe de Sofrovia (2002) e Irmán do vento (Premio Merlín de Literatura Infantil 2003). O relato “O xardín onde repousa o vento” foi premiado no Certame de Narracións Breves Modesto R. Figueiredo. Como dramaturgo publicou Auto do Entroido (1995) e A Música da noite (2001, Premio Estornela da Fundación Xosé Neira Vilas).

GALICIA

Pintor surrealista, ilustrador e escritor, fillo de Manuel Lugrís Freire. Na súa formación resultou especialmente importante a figura da súa nai, Concepción González Varela, pianista, quen o introduciu no mundo da música, moi presente na súa pintura (Sinfonía en mar maior, 1971; Gaiteiro, 1972). O seu nome e os seus antecedentes pitóricos débellos ao seu tío, Urbano González Varela, e o escritor Francisco Tettamancy Gastón representou para el unha grande amizade e a influencia dentro do mundo literario. Na década de 1930, a cabalo entre Santiago de Compostela e Madrid, comenzou a súa andaina como debuxante e pintor de decorados, colaborando no teatro de títeres das Misións Pedagóxicas. Na capital española fixo grandes amizades (Rafael Dieste, Lorca ou Alberti) e frecuentou o Museo del Prado. Na década de 1940 trasladouse a Vigo, onde traballou case exclusivamente durante ese período (Berbés, 1943) e onde comenzou a despuntar plenamente como artista. Os...

GALICIA

Escritor. Dirixiu o semanario La Coruña Risueña. A súa obra, de estilo epigramático, apareceu publicada en diversos diarios e revistas de Galicia e Hispanoamérica, como El Barbero Municipal, Galicia Moderna ou Galicia. Conseguiu o seu primeiro premio literario co traballo en prosa “A moda”, publicado en O Galiciano en 1889. Á súa morte deixou un libro de poemas, inédito, titulado Lleidatanas.

GALICIA

Pintor. Coñecido como Chelín, iniciou a súa formación artística na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando para completala no Círculo de Bellas Artes de Madrid. Participou en grupos pitóricos que na Coruña trataban de renovar a linguaxe artística galega da década de 1970, como A Carón ou A Galga. A variedade estilística da súa obra permitiulle pasar de temáticas figurativas tradicionais como o retrato, a natureza morta ou a paisaxe a propostas abstraccionistas en que foron constantes os recursos xestuais, sígnicos ou expresionistas. O dominio das cores, o debuxo e unha certa estética xeométrica están presentes na produción máis recente de Chelín. Recibiu o Premio Díaz Pardo (1999 e 2000). Posúe obra nas coleccións de Caixanova, Fundación Once e no Museo Carlos Maside.

PERSOEIRO

Relixioso. Coñecido como Xoán Martínez Tamuxe, ordenouse sacerdote en 1960 e participou na creación do Museo Diocesano de Tui. Foi garda do conxunto histórico cultural do monte Santa Tegra, conservador do Museo Arqueolóxico do castro de Santa Tegra e membro do Instituto de Estudios Galegos Padre Sarmiento. Escribiu Citania y Museo Arqueológico de Santa Tecla (1983) e Cruceiros, cruces e almiñas do Baixo Miño (2000).

PERSOEIRO

Escritor. Integrante da segunda xeración de autores do Rexurdimento, a súa poesía ten carácter civil, con algunhas pinceladas humorísticas e burlescas, como os poemas “Rarezas” ou “O acordo y-o trasacordo, Soneto a Dª Ermitas Nóvoa”. Escribiu Poemas gallegos, seguidos de un tratado sobre o modo de falar e escribir con propiedade o dialeuto (1883) e os poemas “A fiada” (1884), composición premiada nos Xogos Florais de Pontevedra (1884), “Os fillastros”, “A volta do soldado”, “Os escravos”, “A romería”e “A lúa de Cangas”.

GALICIA

Hostaleiro. Director xerente do restaurante San Miguel de Ourense, foi director de restauración do Hotel Convención, xefe de restauración de Equidesa e presidente de restauración de Ourense. Membro da Chaime des Rotisseurs e da Ordre Mondial de Gourmets, recibiu a Placa al Mérito Turístico (1968 e 1987) e a medalla de ouro ao Mérito Profesional Hostelero.

GALICIA

Profesor. Membro do consello de redacción da revista Terra, foi cofundador da Sociedade Galega de Xeografía. No seu labor literario destacan traballos sobre a didáctica da cartografía, como “La Cartografía y su utilización en la didáctica de la Geografía” e Mapas, búsolas e itinerarios (1991). Recibiu o Premio Nacional de Educación Física.

PERSOEIRO

Arquitecto. Impulsor dos estudos de arquitectura e deseño actuais, dirixiu a Revista Nacional de Arquitectura, coñecida posteriormente como Arquitectura. Das súas obras destacan o Instituto Laboral de La Carolina (Jaén) e a tribuna do campo de fútbol en San Mamés (Bilbao).

GALICIA

(Pontevedra 11.6. 1922 - Santiago de Compostela 16.12. 2002) Filólogo, conde de Quirós. Catedrático de Grego, foi profesor axudante de filoloxía latina e lingüística indoeuropea na Universidad de Madrid e profesor da facultade de Letras da Universidade de Santiago de Compostela. Foi un dos membros fundadores do Instituto Cultural Galaico-Minhoto e membro do Instituto Padre Sarmiento e do Centro de Estudios Xacobeos. Presidiu a Asociación Nacional de Catedráticos de Instituto e, durante o goberno de Fernández-Albor, foi subdirector xeral da Consellería de Educación. Colaborou nas Comisións de Lingüística e Toponimia e escribiu numerosos artigos sobre aspectos relacionados coa filoloxía, a lingüística e a toponimia e coa epigrafía e a arqueoloxía. É autor de A la sombra del apóstol: once siglos de vida compostelana (1938), Ara con nuevo teónimo indígena en San Vicente de O Grove (1976), en colaboración con José Carro Otero, Sobre las aras del santuario de Donón (Hío, Pontevedra) (1978), Raíces...

FILOSOFOS

Filósofo e profesor. Estudou o federalismo e o obreirismo en Galicia. É coautor de Textos e materiais para a historia de Galicia, A Primeira Internacional en Galicia (1868-1874) e Ideologías y partidos políticos en Galicia (1834-1931).

GALICIA

Empresario e político. Foi presidente de Novas Xeracións de Galicia (1995), coordinador nacional de Nuevas Generaciones e deputado do Parlamento   galego polo PP na V lexislatura (1997-2001).