"ILi" (Contén)

PERSOEIRO

Príncipe de Asturias e herdeiro ao trono de España (1977). Fillo de Xoán Carlos I e Sofía de Grecia. Ao alcanzar a maioría de idade (1986), xurou a Constitución ante as Cortes Xerais. Realizou estudios militares nas tres academias militares: General Militar de Zaragoza, Naval de Marín e do Aire en San Javier (Murcia). Cursou estudios de Dereito, Política e Economía na Universidad Autónoma de Madrid (1993) e converteuse no primeiro herdeiro con titulación universitaria. Realizou un máster en relacións internacionais na Universidade de Georgetown (EE UU). Participou nos Xogos Olímpicos de Barcelona (1992) na selección nacional de vela. Representa o Rei e o Estado en diferentes actos.

PERSOEIRO

Latinista e crítico textual holandés. Foi profesor en Rotterdam, na Haia e en Leiden. A súa obra foi publicada principalmente nas revistas Mnemosyne, Museum, Philologische Wochenschrift e Vigiliae Christianae. Estudiou especialmente a Tertuliano e Paciano.

PERSOEIRO

Economista e banqueiro. Licenciado en Dereito e Económicas pola Universidad de Deusto. Presidente do consello de administración do Banco Santander Central Hispano (BSCH). Chegou ao Banco Santander en 1958 e foi nomeado conselleiro en 1960. En 1962 foi nomeado director xeral, vicepresidente segundo en 1971 e conselleiro delegado en 1977. Sucedeu a seu pai na presidencia do Banco en 1989. Pertence aos consellos de administración de Fuerzas Eléctricas de Cataluña, Compañía Española de Petróleo, Banco Comercial Español e Compañía Telefónica Nacional de España. É membro e vicepresidente do xurado dos Premios Príncipe de Asturias, membro do Bank Deposit Guaranty Foundation e da fundación Marcelino Botín. Foi galardoado coa Gran Cruz da Orden de Bernardo O’Higgins de Chile. En 1991 recibiu o Premio Futuro.

PERSOEIRO

Economista e banqueiro. Fillo de Emilio Botín López, primeiro presidente do Banco de Santander, e de María Sanz de Sautuola y Escalante, descubridora das covas de Altamira. Licenciado en Dereito pola Universidad de Madrid. En 1929 foi nomeado conselleiro do Banco de Santander, accedeu á dirección do propio Banco en 1934 e foi nomeado presidente en 1950. En 1986 entregou a presidencia ao seu fillo Emilio, e en 1989 cedeu o cargo de vogal do consello de administración ao seu neto Emilio Botín-Sanz de Sautuola O’Shea. En 1965 creou o Banco Intercontinental (Bankinter); cedeu en 1986 a presidencia ao seu fillo Jaime e o cargo de vogal ao seu neto Marcelino Botín-Sanz de Sautuola y Nevada. Exerceu como presidente da Fundación Benéfica Marcelino Botín. Foi galardoado coa Gran Cruz ao Mérito Civil e coa Medalla de Oro do Consejo Superior de Cámaras de Comercio, Industria y Navegación de España.

PERSOEIRO

Compositora. Realizou estudios musicais no Conservatorio de París e foi discípula da súa irmá Nadia. Gañou o Gran Premio de Roma (1913). Compuxo poemas sinfónicos e cancións.

PERSOEIRO

Físico e químico australiano. Orientou as súas investigacións ao estudo da lubricación e da erosión das superficies.

PERSOEIRO

Filla de Pedro II de Sicilia e Isabel de Corintia. Foi abadesa do convento das clarisas de Messina. Ocupada a cidade polos anxevinos, fixérona prisioneira en Nápoles. Despois de ser liberada, instalouse en Catalunya onde casou en 1364 co conde Joan I de Empuries, curmán de Pedro III o Cerimonioso.

CAPITAIS

Capital de Brasil e do distrito federal de Brasília (5.814 km2) situada nun altiplano da rexión nordeste (1.803.478 h [1989]). A súa situación cara ao interior mostra o espírito dos seus promotores de dirixir Brasil cara á colonización dun continente practicamente baldeiro. Brasília foi oficialmente inaugurada no ano 1959. Ao ano seguinte foi declarada capital dos Estados Unidos do Brasil. O seu crecemento acelerouse debido á grande afluencia de man de obra e de funcionarios. En 1961 fundouse a Universidade de Brasília. O plano urbanístico de Brasília é obra de Lúcio Costa, discípulo directo de Le Corbusier. Costa ideou Brasília como unha cidade funcionalmente diferenciada e zonificada, aplicou os principios do máis ríxido racionalismo urbanístico mediante unha organización dos seus barrios, prestando atención ás funcións profesionais, feito co que asentou un principio de desintegración clasista. A cidade, de planta triangular, estende dous dos seus lados de xeito paralelo a...

1. Relativo ou pertencente a Brasília ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Brasília.

1. Segundo a biotipoloxía italiana, biotipo dos individuos caracterizados polo feito de teren os membros curtos, o abdome máis desenvolvido ca o tórax, graxa subcutánea abundante e peso notable. Corresponde ao tipo pícnico de Kretschmer.

2. Individuos que teñen as proporcións corporais curtas con relación ao tipo ideal.

PERSOEIRO

Escritor. Foi un dos creadores da literatura suíza en lingua francesa. Inspirouse en xéneros literarios estranxeiros.

PERSOEIRO

Escritor sudafricano. Moi influído polo nouveau roman, escribiu novelas e pezas teatrais de contido psicoloxista e de feitura experimental en lingua afrikaans e inglesa. Publicou Kennis van die Aand (Coñecemento da noite, 1973), prohibida polo goberno do seu país durante anos, An Instant in the Wind (Un momento no vento, 1976), Rumours of Rain (Rumores de chuvia, 1978), A Dry White Season (Unha estación seca e branca, Prix Médicis, 1979) e The Wall of the Plague (O muro da praga, 1984), entre outras obras.

PERSOEIRO

Escultor checo. Fillo do escultor de orixe alemá Jan Brokof. Estudiou en Praga e Viena. Realizou esculturas monumentais de pedra como a ponte de San Carlos de Praga, esculpiu os atlantes do palacio Morzin e o sepulcro de Jan Václav Vratislav de Mitrovice (Praga). Desenvolveu un estilo caracterizado pola placidez monumental e o equilibrio nobre e serio. Traballou tamén a madeira policromada.

PERSOEIRO

Arquitecto e escultor. Foi, xunto con Donatello e Masaccio, un dos iniciadores do Renacemento. Iniciouse no campo da escultura. En 1401 presentouse ao concurso, gañado por Ghiberti, para as segundas portas do baptisterio de Florencia cun relevo en bronce do sacrificio de Abraham. Despois decantouse pola arquitectura. En 1409 traballou na Torre della Petraia de Florencia e na casa de Apollonio Lapi no Canto de Rici, e realizou unha escultura, o crucifixo de madeira da capela Gondi en Santa Maria Novella. Ao longo do segundo decenio do s XV traballou para a signoria de Florencia como enxeñeiro e construtor de fortificacións. Preocupado pola perspectiva xeométrica, introduciu a arte do renacemento italiano, e en especial a pintura, no camiño do estudo teórico e apriorístico do espacio. Foi o primeiro en empregar un único punto de fuga na representación dos obxectos nunha superficie plana. En 1418 realizou as capelas de Barbadori en Santa Felicita e Rodolfi en San Jacopo Soprano. Proxectou...

PERSOEIRO

Xurista e político italiano. Deputado do parlamento italiano, defendeu a representación proporcional como medio para garantir mellor a vida democrática. Entre as súas obras destaca Lo stato moderno (O estado moderno, 1891).