"Mos" (Contén)

PERSOEIRO

Político. En 1931 fundou as Juntas de Ofensiva Nacional Sindicalista (JONS). Despois da fusión entre FE (Falange Española) e as JONS pasou a ser dirixente desta organización (1934), aínda que a abandonou en 1935, ao considerar que se alonxara dos ideais nacionalsindicalistas. Ao comezo da Guerra Civil Española foi detido e fusilado.

GALICIA

Pintor. Ao comezar a Guerra Civil foi recrutado polas tropas franquistas pero pasouse ao bando republicano e, trala contenda, estivo encarcerado en Ferrol. De regreso a Vigo, especializouse na talla en madeira, e traballou nunha empresa como modelista. Posteriormente dedicouse á cerámica e á pintura ao óleo e realizou a súa primeira exposición en 1947. Perseguido como traidor ao bando franquista, en 1950 marchou a Bos Aires, onde se dedicou á cerámica e traballou como modelista e decorador da casa M.A.P.O. En 1977 regresou a España e instalouse en Palma de Mallorca ata que en 1986 se trasladou á Estrada. Realizou mariñas, nus e maternidades.

PERSOEIRO

Líder da revolta irmandiña, fillo de Alonso López de Lemos e Balboa, señor de Sober e Pantón. Capitaneou a Segunda Guerra Irmandiña (1467-1469), xunto con Alonso de Lanzós e Pedro Osorio. Enfrontouse a Pedro Álvarez Osorio, conde de Lemos, e destruíu algunha das súas fortalezas. Acudiu a Pontedeume en axuda de Alonso de Lanzós, pero este xa abandonara a batalla, e Pedro Madruga convidouno a abandonar a loita. Quedou libre e regresou a Ferreira de Pantón. En 1471 o seu pai instituíu no seu favor o morgado de Ferreira e Sober. Na loita sucedida entre o II Conde de Lemos, Rodrigo Enríquez de Castro, e a casa de Benavente, actuou como xuíz. Exerceu a xurisdición sobre o mosteiro de Valverde ata que en 1486 os Reis Católicos lle propuxeron abandonala.

GALICIA

Relixioso dominicano. Catedrático de Teoloxía na Universidad de Valladolid, foi predicador de misións en Castela e Galicia e profesor en diversos conventos dominicanos. Centrouse nos debates teolóxicos sobre a predestinación e a graza e foi comisionado para acudir a Roma a defender as teses dominicanas fronte ás xesuítas na Congregación de Auxiliis (1598). Foi consultor xeral do Santo Oficio e confesor privado e mestre do Sacro Palacio en Roma. Destaca a súa obra Panoplia Gratiae.

PERSOEIRO

Mestre de cantería. Activo en Santiago de Compostela, realizou a fonte de San Froitoso (1493) e traballou nas obras do Hospital Real, onde substituíu nalgunhas ocasións a Enrique Egas. Para o mosteiro de San Martiño Pinario construíu en 1510 dous claustros iguais aos que existían.

REXIÓNS

Rexión situada no NO de Occitania, Francia (16.942 km2; 344.721 h [1999]). Composta polos departamentos de Alta Viena, Corrèze e Creuse. A capital é Limoges. A base da súa economía é a gandería bovina, e tamén destaca a ovina. Romanizada a partir de 51 a C, foi evanxelizada no s III por san Marcial. Ocupada polos visigodos (419-507) e polos francos (507-511), pasou sucesivamente a formar parte dos reinos de Neustria (511-584) e de Aquitania (584-876). Converteuse en condado da Marca na época carolinxia, e durante tres séculos estivo baixo dominación inglesa, ata que a conquistou Carlos V (1370-1374). Coa anexión dos vizcondados de Limoges (1607) e de Turena (1738), incorporouse á coroa francesa.

1. Relativo ou pertencente a Limoges, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Limoges.

3. ariedade setentrional da lingua de oc que se fala en Limoges e na súa contorna. Distínguese do languedociano central pola palatalización de ca e ga latinos (vacha, plaja), a caída ou vocalización de s ante c, p e t (feta/festa), a vocalización de s en final de palabra ou a perda con alongamento de vocal anterior (òmei/homes, chabra/cabras), a vocalización en u de ll latino intervocálico (chatèu/castelo) e a distinción entre b e v.

GALICIA

Xogadora de baloncesto. Gañou tres títulos da Copa da Raíña (1980, 1981 e 1983) e tres ligas (1976-1977, 1978-1979 e 1981-1982) co Real Club Celta de Vigo. Foi 51 veces internacional absoluta, 15 veces internacional júnior e unha vez campioa de España júnior.

PRAIAS

Praia e punta do litoral cantábrico, situadas na parroquia de Lieiro (Cervo).

PERSOEIRO

Pintor. Cultivou especialmente o retrato en esmalte. Traballou para a corte francesa en Fontainebleau onde se formou xunto a F. Primaticio. En Limoges dirixiu a manufactura real de esmaltes. Foi retratista de Francisco I e Enrique II.