"RIM" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 390.

    1. de oprimir.

    2. Que ou quen padece opresión.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Exercer presión sobre unha cousa.

    2. Exercer unha autoridade tiránica sobre unha persoa ou un pobo.

    3. Causar un sentimento de angustia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente ao patrimonio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que propicia a conservación do patrimonio familiar ou dunha sociedade.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Conxunto de bens, valores e créditos que se trasmite por herdanza.

      2. patrimonio familiar

        Patrimonio que algunhas lexislacións asignan a un núcleo familiar, con carácter inalienable e indivisible, co fin de asegurar a produción, só transmisible por herdanza a unha persoa.

      1. Conxunto de bens mobles e inmobles de valor cultural que pertencen a unha comunidade e que merecen un réxime especial de atención, coidado e protección.

      2. patrimonio cultural

        Conxunto de testemuños que forman a herdanza cultural dunha sociedade. Segundo a idea tradicional está constituído por unha serie de bens cun recoñecemento oficial, -como os máis destacados dun pobo ou dunha cultura determinada-, que han de ser preservados e legados ás xeracións futuras. Designa monumentos, grupos de edificios e sitios que teñan un valor histórico, estético, arqueolóxico, científico, etnolóxico ou antropolóxico, así como o patrimonio documental ou bibliográfico.

      3. patrimonio da humanidade

        Conxunto de monumentos, conxuntos ou sitios caracterizados por un valor excepcional desde o punto de vista histórico, artístico, estético, etnolóxico, antropolóxico ou científico, aos que o Comité de Patrimonio Mundial da UNESCO lles concedeu un valor universal, coas esixencias previas de autenticidade e protección xurídica que garantan a súa conservación. O termo creouse en 1972, como resultado da celebración dunha convención sobre a protección do patrimonio cultural e natural celebrada en París e aprobada por todos os países membros da UNESCO. A característica fundamental era a pretensión de asociar a conservación da natureza coa preservación dos sitios culturais. En Galicia foron declarados Patrimonio da Humanidade o centro histórico de Santiago de Compostela (1985), o Camiño de Santiago (1993) e a muralla de Lugo (2000).

      4. patrimonio do Estado

        Conxunto de bens non afectos do uso xeral que pertencen ao Estado, ás comunidades autónomas e aos entes locais, segundo a lexislación española.

      5. patrimonio histórico español

        Conxunto formado polo patrimonio cultural, o patrimonio natural e os bens mixtos culturais naturais españois. Segundo a Constitución de 1978 o Estado español ten a obriga de garantir a súa conservación, promover o seu enriquecemento, fomentar e tutelar o acceso dos cidadáns e protexelos da espoliación.

      6. patrimonio nacional

        Conxunto de bens de titularidade estatal que, segundo a lexislación española, son afectos polo uso e servizo do rei e dos membros da familia real para o exercicio da alta representación que a Constitución de 1978 e as leis lles atribúen. Tamén se integran nel os dereitos e cargas sobre as fundacións e reais padroados. Cando é compatible co uso e servizo do rei ou dos membros da familia real, o Patrimonio Nacional pode utilizarse con fins culturais, científicos ou docentes.

      7. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que é extremadamente pobre.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Investigación clásica de I. P. Pavlov que consiste en illar cirurxicamente un fragmento da mucosa do estómago dos animais, que vai empregar na experimentación, para conservar as relacións vasculares e nerviosas, pero recollendo á parte o produto da secreción das glándulas salivares. Así, pódese comprobar a composición e a cantidade de zume gástrico en relación cos estímulos psíquicos que lles foron inducidos a ese animal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Rei de Aragón (1336-1387), fillo e sucesor de Afonso IV de Aragón. Durante o seu reinado, a Coroa de Aragón acadou a súa máxima expansión territorial. Concluíu a guerra con Xénova en 1336. En 1388 auxiliou a Castela fronte aos benimeríns ata que o sultán marroquí se retirou. Incorporou definitivamente o Reino de Mallorca á coroa aragonesa despois de vencer a Xaime III de Mallorca (1349). Participou na guerra de Venecia contra Xénova (1351) ata que asinou a paz en 1386. Proclamouse rei de Sicilia en 1377 despois da morte do seu xenro Federico III e en 1379 obtivo os ducados de Atenas e Neopatria. Por cuestións sucesorias -non se aceptaba a súa filla Xoana como herdeira-, enfrontouse ás nobrezas de Aragón e València, ás que venceu en Épila e Mislata, respectivamente (1348). O problema sucesorio solucionouse co casamento con Leonor de Sicilia, coa que tivo os futuros Xoán I e Martiño I. O seu apoio a Enrique de Trastámara, que lle prometera a cesión do Reino de Murcia, valeulle o enfrontamento...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Exame e medida dos límites e da continuidade do campo visual.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente ao perímetro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Túnica serosa do útero, dependente do peritoneo visceral da pelve.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Inflamación do perimetrio.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Contorno dunha figura plana.

      2. Lonxitude do contorno dunha figura plana.

    1. Instrumento para medir o campo visual, composto dun semicírculo que pode xirar ao redor dun punto.

    2. Circunferencia do cranio.

    3. Circunferencia do tórax a unha altura determinada.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Membrana do tecido conectivo que envolve os fascículos musculares.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sublevación católica e de resistencia á Reforma levada a cabo por Robert Aske no Condado de York, Inglaterra (1536-1537). Aínda que aparentemente cun carácter exclusivamente relixioso, tiña un marcado contido político. Enrique VIII e o seu ministro T. Cromwell prometeron o perdón aos insurrectos se abandonaban as armas. Aske dispersou os seus seguidores en decembro de 1536, pero novas revoltas provocaron a súa represión e foi condenado a morte.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • pirimidínico.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Composto heterocíclico que consiste nun anel de seis membros insaturado que con dous átomos de nitróxeno en posicións relativas 1, 3. Foi sistematizado en 1900 por Siegmund Gabriel. Un gran número de derivados da pirimidina, denominados bases pirimidínicas son de grande importancia biolóxica e forman parte dos ácidos nucleicos, que se obteñen por hidrólise total.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente á pirimidina.

    2. Substancia de carácter básico, derivada da pirimidina, que forma parte dos ácidos nucleicos. As pirimidinas biosintetízanse a partir do ácido aspártico e a través do ácido orótico. O seu catabolismo acaba producindo urea e amoníaco na maioría das especies animais.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Medida da rotación do plano de vibración da luz polarizada cando esta atravesa un medio que contén unha substancia opticamente activa (actividade óptica), xeralmente en disolución. O valor do ángulo de rotación depende da natureza da especie opticamente activa, da lonxitude de onda da luz empregada e da lonxitude de líquido que atravesan os raios. Segundo o signo da rotación, as substancias clasifícanse en dextroxiras ou levoxiras. As medidas polarimétricas realízanse co polarímetro. A polarimetría ten unha grande aplicación na determinación de azucres (sacarimetría). Emprégase tamén na identificación de aminoácidos, péptidos, alcaloides, terpenos e esteroides.

    VER O DETALLE DO TERMO