"CIA" (Contén)

PERSOEIRO

Fundador e primeiro rei (632?-654) do Reino de Mercia. Someteu Cheshire, Shrophire e Herefordshire. Morreu na Batalla de Winwaed, enfrontado a Oswy de Northumbria.

1. Enfrontamento entre dúas ou máis persoas que pode chegar á violencia física.

2. 1. Circunstancia de estar unha cousa sen resolver.

   2. Estado dun xuízo que está pendente de resolución.

PUNTA

Punta do litoral atlántico situada na parroquia de Doniños (Ferrol).

1. 1. Sacramento encamiñado a perdoar un individuo ou unha colectividade que cometeran pecado. Ata o s IV practicouse a penitencia pública, á que se sometían os que, despois do bautismo, cometeran os pecados de homicidio, adulterio e idolatría ou apostasía. Ata o s IX houbo unha progresiva desaparición da penitencia pública, considerada demasiado rigorosa, e apareceu a penitencia privada ou confesión, en que cada tipo de pecado tiña unhas penas determinadas. O Concilio de Trento (1545-1563) fixou para a Igrexa Occidental a práctica da confesión individual. Finalmente, froito da reforma do Concilio Vaticano II, o novo ritual (1973) volveu subliñar os aspectos comunitarios, coa reinstauración das celebracións colectivas e cunha insistencia no sentido eclesial que ten tamén a confesión privada.

   2. Pena imposta ao penitente como satisfacción dos pecados cometidos, que se reduce á recitación dalgunhas pregarias.

   3. Mortificación que alguén se impón a si mesmo para pedir perdón polas súas culpas diante de Deus.

   4. Arrepentimento que sente o pecador pola súa falta e propósito de non volver a cometela nunca máis.

2. 1. Castigo público que impuña o tribunal da Inquisición a algúns reos.

   2. hábito de penitencia

      estido distintivo dos reos da Inquisición, adoptado despois polos penitentes das procesións.

3. Castigo que se impón a alguén como escarmento por algunha acción indebida.

4. O que resulta incómodo ou desagradable, especialmente se se realiza como acto de mortificación.

1. 1. Relativo ou pertencente á penitencia.

   2. salmos penitenciais

      Grupo de salmos (6, 31, 37, 50, 101, 129 e 142) que mandaba recitar en diversas ocasións o pontifical romano. Chámanse así polo sentimento de penitencia que conteñen.

2. Libro medieval que contiña catálogos de pecados e regras que determinaban a correspondente penitencia.

1. Impoñer penitencia.

2. Sufrir ou facer penitencia.

1. Relativo ou pertencente á pena ou ao penal.

2. Cóengo de oficio dos capítulos das catedrais e anteriormente tamén das colexiatas, que ten como obriga escoitar as confesións dos fieis, con potestade de absolver os pecados e censuras reservadas ao bispo. Foron creados polo Concilio IV do Letrán (1215) e o Concilio de Trento regularizou a súa función.

3. Cardeal que preside a penitenciaría.

GALICIA

Historiador. Doutor en Historia (1975), centrou a súa investigación nos temas gandeiros. Da súa produción destacan La Lanzada a principios del s XVIII. Población y economía (1975), Un Modelo de sociedad rural de antiguo régimen en la Galicia costera: la península del Salnés: (Jurisdición de La Lanzada) (1979) e Un Modelo social leonés en crecimiento: la Vega Baja del Esla entre 1700 y 1850 (1998). Membro da Societé de Demographie Historique.

PERSOEIRO

Prehistoriador. Formouse na Universitat de Barcelona, onde foi discípulo de P. Bosch i Gimpera. Catedrático na Universidade de Santiago de Compostela, trasladouse á de València e logo exerceu como profesor de etnoloxía na Universitat Autònoma de Barcelona. Os descubrimentos de Parpalló e doutras covas valencianas levárono a especializarse no Paleolítico Superior. Da súa obra destaca Prehistoria de la Península Ibérica (1923), Los vasos campaniformes de la colección La Iglesia (1927), La España primitiva y romana (1934), Las raíces de España (1952) e Cincuenta años de prehistoria (1964). Vicepresidente do Consello Superior de Investigacións Científicas, foi académico correspondente da Real Academia Galega.

1. Acontecemento brusco e imprevisto que fai cambiar unha situación.

2. Cambio repentino de situación nunha obra dramática.

1. Calidade ou estado de permanente.

2. Estancia nun lugar durante certo tempo.