"An" (Contén)

PERSOEIRO

Relixioso e historiador. Monxe beneditino, foi bispo de Tui (1608-1612) e Pamplona (1612-1620). Escribiu Antiguedad de la ciudad y iglesia catedral de Tuy y de los Obispos que se save aya auido en ella: sacada de los concilios y cartas reales y otros papeles (1610).

1. Bocadillo feito con dúas ou máis rebandas de pan de molde recheas de distintos ingredientes.

2. Estrutura dos metalocenos que se caracteriza pola disposición do átomo central do metal de transición entre os dous anións do conxunto orgánico.

ILLAS

Antigo nome das illas Hawaii.

1. Acción e efecto de sanear.

2. Control das condicións ambientais durante a produción, transformación, envasado, acondicionamento e consumo dos alimentos, para evitar contaminacións biolóxicas ou impurezas químicas.

3. Obrigación legal de carácter dispositivo que ten o vendedor de garantir ao comprador a posesión pacífica da cousa alienada (saneamento por evición) e a inexistencia de gravames ou defectos ocultos na cousa aínda que os ignore (saneamento por gravames ou vicios ocultos).

4. Conxunto de medidas técnicas, organizativas e financeiras para reconstruír as bases eficientes dunha empresa que se atopa nunha situación crítica, coa intención de mantela e salvar os postos de traballo.

1. Mellorar as condicións hixiénicas e de salubridade dun determinado ambiente ou lugar.

2. Controlar os alimentos aplicando técnicas de saneamento.

3. 1. Asegurar a reparación dun dano que pode sobrevir.

   2. Acondicionar un terreo ou construción, liberándoo de problemas de humidades ou fugas de auga.

   3. Amañar ou por en bo estado algo.

4. Cumprir, o vendedor ou alienador, a obriga de saneamento.

5. Levar a cabo operacións reais ou contables encamiñadas a obter grandes beneficios, sexa a curto ou a longo prazo, como eliminar aqueles activos que reducen a rendibilidade dun patrimonio ou imputar a custos a parte dos activos no proceso produtivo.

MONTES

Monte situado na parroquia de Ortoá (Sarria). O seu cumio acada os 666 m de altitude.

PERSOEIRO

Poeta árabe. De época preislámica, tivo unha vida errante e fóra da lei, e converteuse no heroe da literatura clásica de aventuras.

GALICIA

Xornalista. Licenciado en Arte e Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela (1985), desde ese ano foi director de Radio Fene. Participou na fundación da Asociación de Emisoras Municipais Galegas, da que foi secretario desde 1989. Relator en numerosos encontros, publicou Pública e local: radio municipal en Galicia (1993), Maniños no pasado (1995), con Mª X. Arias, As orixes de Astano (1996) ou O Seixo no pasado (1998), con varios autores.

PERSOEIRO

Arquitecto. De nome Antonio Giamberti, foi axudante do seu irmán Giuliano da Sangallo. Arquitecto militar, restaurou Castel Sant’Angelo (desde 1493) e construíu a Rocca de Civitacastellana (1494-1499), Poggio Imperiale de Poggiobonsi (1495-1513) e Nepi (1499-1503). En 1515 proxectou e iniciou a fortaleza vella de Liorna. Desde 1518 centrou a súa actividade en Montepulciano, onde construíu ao gusto do s XVI, os palacios Tarugui, Contuci, Cervini e Del Pecora, e a igrexa de San Biagio de Montepulciano (1518-1529).

PERSOEIRO

Arquitecto, sobriño de Antonio e Giuiliano da Sangallo. De nome Antonio Cordiani, especializouse en fortificacións. Traballou en Roma desde 1503 con D. Bramante. Construíu Santa Maria di Loreto (1507) e, unha vez morto R. Sanzio, dirixiu as obras de San Pedro do Vaticano. Para a familia Farnese construíu a Rocca Oaolina en Perusa, a capela Paolina e sala rexia no Vaticano, parte de vila Farnese en Caprarola e o Palazzo Farnese en Roma.

PERSOEIRO

Escultor e medallista, fillo de Giuliano da Sangallo. De nome Francesco Giamberti, foi coñecido tamén como il Margotta. Fixo a estatua de Paolo Giovino, no claustro da igrexa de San Lorenzo en Florencia (1560).

1. Roscón feito con fariña, manteiga, ovos e mel ou azucre.

2. Conxunto dos ingredientes necesarios para preparar este roscón.