"RC" (Contén)

GALICIA

Escritor. Especialista en economía pesqueira galega, colaborou en diversas publicacións periódicas, como Chan, El Ideal Gallego, La Noche e La Voz de Galicia. É autor de Pseudopoesía a la Costa de la Muerte (1978), Xogos infantiles de Galicia (1979), a traxedia teatral O patriarca (1980), La pesca de bajura en Galicia (1981), a novela Barlovento (1992), dotada de trazos realistas e costumistas, A revolución tecnolóxica na industria salgadeira de Galicia (1991) e Una industria salazonera catalá en Galicia, origen, apogeo y ocaso: la familia Romaní (1998).

GALICIA

Médico e escritor. Doutor en Medicina pola Universidad Complutense de Madrid, colaborou en diversas publicacións médicas e noutras publicacións. Escribiu Vivencias galaicas (1967).

PERSOEIRO

Política filipina. Coñecida como Imelda Marcos,desempeñou cargos como, ministra de Asentamento e Ecoloxía, durante o mandato ditatorial do seu marido Ferdinand Edralin Marcos. Foi primeira dama de Filipinas (1965-1986) ata que a familia tivo que exiliarse a EE UU. En 1993 foi condenada por delitos de corrupción.

PERSOEIRO

Diplomático ruso. Subsecretario na Sociedade de Nacións (1934), foi o primeiro embaixador soviético en España (1936-1937). A inxerencia en acontecementos internos como a destitución do xeneral Asensio Torrado, o subsecretario de Guerra, provocou a súa destitución. Ao chegar á URSS (1937) desapareceu a raíz das purgas.

MONTES

Monte situado na parroquia das Maus (Vilar de Barrio). O seu cumio acada os 800 m de altitude.

PERSOEIRO

Xeógrafo británico. Viaxou sobre todo por China sobre a que escribiu bastantes traballos xeográficos. Interesouse tamén pola teoría da rexión natural e pola cuestión da síntese xeográfica.

GALICIA

Escritor. Licenciouse en Filosofía e Letras na Universidad de Granada (1935), onde colaborou en diversas revistas e xornais, ademais de como actor. Dirixiu a compañía La Carreta e durante a Guerra Civil Española foi correspondente de guerra do diario Política. En 1937 trasladouse a València como agregado da cátedra de Literatura, en 1939 exiliouse en Francia e posteriormente trasladouse a Cuba, onde viviu ata 1943; na illa dirixiu a Academia de Artes Dramáticas e os diálogos de La que se murió de amor (1941). Instalouse en EE UU e foi profesor na University of Princenton. En Nova York coñeceu a L. Buñuel, con quen elaborou o guión La novia de los ojos deslumbrados -que dirixiu A. Simón en 1997 co título de A noiva de medianoite-, e foi contratado pola Warner Bross. En 1947 ingresou no departamento de español e portugués da University of California. Das súas obras detacan Tres en Uno. Auto sacramental a la antigua usanza (1940), Biobibliography and...

MONTES

Monte situado na parroquia de Montecubeiro (Castroverde). O seu cumio acada os 658 m de altitude.

GALICIA

Pintora e escritora, irmá de Xosé Ruibal Argibay. De nova marchou a Bos Aires onde coñeceu a Laxeiro que a iniciou na pintura e que deixou unha fonda pegada na súa obra. De volta en España, trasladouse a Madrid onde se interesou polas pinturas negras de Goya e deseguido comezou a realizar exposicións. Xunto co seu home, Agostiño Pérez Bellas, militou en organizacións de esquerdas e viaxou por Europa. A súa obra caracterizouse pola enerxía do trazo, a brillantez da cor e a temática relacionada co mundo románico popular, de raíz expresionista. Nas súas primeiras obras aproximouse ao surrealismo coa representación, por medio dun debuxo conciso, de seres fantásticos. Posteriormente reflectiu un mundo irónico e tras a morte do seu home a súa produción volveuse onírica, para nas últimas obras decantarse por un minucioso grafismo. Empregou a arte como denuncia e reflectiu as inxustizas das guerras de Vietnam e de Bosnia. Publicou Confesiones de una volatinera con bragas de repuesto al dorso...

PERSOEIRO

Dramaturgo. Membro dunha destacada familia mexicana, en 1600 viaxou a España para estudar na Universidad de Salamanca. Considerado un dos principais dramaturgos españois do s XVII, a súa complexión física proporcionoulle crueis burlas dos seus contemporáneos, o que se relaciona co carácter ético e moralizante do seu teatro. Unha sobriedade e rara perfección na forma e un sentimento da dignidade humana constitúen algúns dos seus trazos máis característicos. Publicou vinte comedias en dous volumes, das que destacan La verdad sospechosa, Los pechos privilegiados, Ganar amigos, El tejedor de Segovia e El Anticristo.

PERSOEIRO

Eclesiástico. Ordenado presbítero en 1949, foi bispo de San Cristóbal de las Casas (Chiapas) entre 1959 e 2000. Defensor dos pobos indíxenas, dos pobres e marxinados, actuou como mediador entre os zapatistas e o goberno mexicano (1994). Recibiu, entre outros galardóns, o Premio Internacional Simón Bolívar (2000).

PERSOEIRO

Relixioso e escritor. A súa obra reflicte unha extraordinaria cultura e erudición. O Libro del Buen Amor foi redactado en 1330 e corrixido na versión definitiva en 1343. Trátase dunha obra composta por elementos en aparencia illados, pero que se estruturan ao redor dunha liña unitaria, acentuada polo ton xeral de ironía e técnica paródica. Hai tamén unha paráfrase do Pamphilus medieval, unha parodia da épica, sátiras e digresións morais. O metro empregado nesta parte é a cuaderna vía. Integran a parte lírica poemas relixiosos, cancións de estudantes, de cegos e serranillas, xunto con outras composicións, dotadas dunha gran variedade de metros. A obra entronca perfectamente coa tradición literaria europea.

PERSOEIRO

Xurista. De ideas conservadoras, foi presidente da Deputación Provincial de Pontevedra (1915-1917), redactor do Diario de Pontevedra e decano do Colexio de Avogados. Escribiu Notas para reformar las leyes provincial, municipal y del sufragio (1899) e Notas para los senadores y diputados de la región gallega (1918).

GALICIA

Relixioso franciscano. Doutor en Sagrada Teoloxía. Foi vicepresidente da Comisión Escotista Internacional encargada da edición crítica das obras de John Duns Escoto e profesor de teoloxía no Pontificio Ateneo Antonianum de Roma, colaborou en Liceo Franciscano e escribiu, entre outras obras, Nicolai de Ockham ofin, quaestiones disputatae di dilectione Dei e Nicolai de Ockham ofin, quaestiones disputatae de tradutione humanae naturae a primo parente.

GALICIA

Relixioso franciscano, irmán de X. A. Saco Arce. Ordenado sacerdote en 1870, foi superior dos franciscanos de Casablanca e Tánxer. Fundou o convento de Vistahermosa (Ourense) e foi comisario provincial (1884). Escribiu Estatutos municipales de la Venerable Orden Tercera de Penitencia... de la ciudad de Tánger (1881) e Estatutos de la Santa Provincia de Santiago (1883).

GALICIA

Gramático e escritor. Comezou os estudos de bacharelato no Instituto de Ourense e rematounos en Santiago de Compostela (1850), onde en 1951 iniciou na súa universidade os estudos de teoloxía pero, clausurada a facultade compostelá, houbo de continualos no Seminario Conciliar de San Fernando de Ourense (1851-1854) e posteriormente concluílos na cidade compostelá (1858), onde tamén se graduou (1866) en Filosofía e Letras. En 1861 foi ordenado presbítero e en 1862 cursou estudos de doutoramento en Sagrada Teoloxía na Universidad de Madrid, sen deixar de estudar ao mesmo tempo francés, italiano e alemán. En 1863 conseguiu a cátedra de Lingua Grega de ensino medio e foi destinado primeiramente ao Instituto de Castelló de la Plana, pero pouco despois foi trasladado ao de Ourense. Coa supresión desta cátedra no bacharelato (1866), pasou a desempeñar a de Retórica e Poética e, en 1870, foi cesado deste cargo por non querer xurar a Constitución ata que en 1873 foi reincorporado ao seu posto. Dentro...