"An" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 28709.
-
-
-
MONTES
Monte situado entre as parroquias de San Vicente de Paradela e Santalla de Paradela (Paradela). O seu cumio acada os 595 m de altitude.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político e pedagogo. Participou na fundación de Esquerra Republicana de Catalunya e foi deputado en Cortes en varias lexislaturas, ministro de Comunicacións (1933), primeiro conselleiro da Generalitat e presidente do Consell de Treball. Dirixiu a Normal de la Generalitat. Escribiu Lo que puede hacer el magisterio por la cultura (1916) e La interpretación materialista de la historia (1918).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xurista e escritor. Doutor en Dereito pola Universidad de Madrid. Colaborou en prensa con artigos e poesías e escribiu, entre outras obras, Las cooperativas y los obreros (1899), Los estados de la Iglesia y su transformación política (1934), Manual de derecho político español (1939), Teoría de la Sociedad (1948) e a peza teatral Los negocios de D. Judas (1900).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Principio activo da esencia do sándalo, formado por dous alcohois isómeros: á-santalol e â-santalol. Empregábase antigamente para o tratamento da gonorrea. OBS: Tamén se coñecía co nome de gonorol.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Familia castelá de orixe xudía (Šělomó ha-Leví), moi influente no mundo político, eclesiástico e cultural da Castela do s XV. Sobresaíron Alonso de Cartagena, Pedro de Cartagena e Íñigo de Mendoza.
-
GALICIA
Economista. Doutor en Economía e profesor da Universidade de Vigo, foi director da Sección de Terminoloxías de Irmandades da Fala de Galicia e Portugal e responsable do Servizo de Normalización Lingüística do Colexio de Economistas de Pontevedra. Membro dos consellos de redación e consultivo de Nós, escribiu O problema galego da fala (1971) e Galicia ante el Mercado Común.
VER O DETALLE DO TERMO -
LIÑAXES
Liñaxe de orixe galega que presenta escudo de ouro, con castelo de goles, marcado con liñas de prata, e aclarado de azul, sostido de ondas de azul e prata; na fiestra central do castelo, un brazo armado que empuña unha espada de prata; bordo de goles, cargado de oito aspas de ouro. Outro presenta escudo partido: 1, de goles cunha banda de ouro engolada en dragantes do mesmo; 2, de goles, cun castelo de prata; bordo para esta partición, de prata cargada de oito M maiúsculos de sable.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor. Emigrou a Bos Aires en 1953, onde presidiu as Mocidades Galeguistas e o Centro Coruñés, dirixindo e colaborando na súa revista, Orzán, co pseudónimo de Alí ben Omar. Deuse a coñecer na folla cultural de El Ideal Gallego, onde publicou varios contos. Publicou o poemario Pra unha terra apremiada (1961), unha das obras iniciadoras do socialrrealismo poético, e o libro de relatos O gatiño da “Miss” e outros contos (1988).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Filólogo. Doutorouse en Filoloxía Románica pola Universidade de Santiago de Compostela (1973) e, desde 1983, é catedrático de Filoloxía Románica na mesma universidade. Secretario do Instituto da Lingua Galega (ILG) entre 1971 e 1991, desde 1993 ocupa o cargo de director. Desde todos os seus ámbitos de traballo impulsou activamente a expansión e difusión da lingua galega e centrou as súas liñas de investigación nos diversos campos da lingüística galega. Durante a Xunta Preautonómica ocupou a Secretaría da Lingua Galega (1979), cargo desde o que promoveu a implantación do galego no ensino non universitario. Nese mesmo ano foi nomeado secretario da Comisión de Toponimia da consellaría de Educación e Cultura, que elaborou os ditames do Nomenclátor de Galicia (2005), publicación que recolle a toponimia oficial das entidades de poboación de Galicia. Como membro do ILG participou na redacción das Bases prá unificación das normas lingüísticas do galego (1977), punto de partida das Normas ortográficas...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Apelido de orixe galega que trae por armas escudo partido: 1, en campo de ouro, unha árbore de sinople, con terraza do mesmo, deitada de dúas cabras de sable, empinadas ao tronco, afrontadas; 2, de azul, cunha torre de prata, cunha homenaxe. Outro trae, en campo de goles, unha banda de sinople perfilada de ouro.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Santa Ana.
-
GALICIA
Actriz e guionista. Titulada en realización pola Escola de Imaxe e Son da Coruña, escribiu o guión da curtametraxe de Jorge Coira, A ti como se che di adeus? (1998) e o de Antonio, Jorge y Luis (1998), dirixida por ela mesma. Ten traballado como actriz en diversas series de televisión, como Hermanos de leche e Compañeros, de Antena 3 TV, e, de Telecinco.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político. Licenciado en Dereito e membro do Partido Social Democrata desde 1976, foi deputado na Assembleia da República e no Parlamento Europeo e presidente da Câmara Municipal de Lisboa (2002-2004). En 2004 converteuse en presidente do Partido Social Democrata e en primeiro ministro de Portugal.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Tenista. Foi campión de España en diversas ocasións e gañou os torneos Conde de Godó (1962 e 1970), Roland Garros (1961 e 1964), Forrest Hills (1965) e Wimbledon (1966). Durante 14 anos formou parte do equipo español da Copa Davis, co que chegou á final en dúas ocasións (1965 e 1967), e que capitaneou entre 1980 e 1985 e en 1995. En 1965 foi proclamado mellor tenista amateur do mundo. Retirouse en 1973.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Guitarrista e cantante de rock. De nome Carlos Augusto Alves Santana, en 1966 formou a Santana Blues Band, en San Francisco, de estilo afín á salsa. Da súa discografía destacan Santana (1969), Abraxas (1970), Love Devotion Surrender (1973), Viva Santana (1988), Supernatural (1999), co que gañou nove premios Grammy (2000), Shaman (2002), Ceremony: Remixes & Rarities (2003) e All That I Am (2005).
VER O DETALLE DO TERMO -
CAPITAIS
Capital de Cantabria, situada no extremo SL da península do cabo Mayor (180.717 h [2001]). Domina a entrada da baía de Santander, que lle serve de porto natural. Primeira cidade da fachada cantábrica, foi desbancada por Bilbao a mediados do s XIX e por Donostia e Gijón no decenio 1940-1950, cando un incendio destruíu en 1941 boa parte da cidade. O concello terciarizouse, pero mantén unha actividade portuaria importante. Exportou la a Flandres (ss XV e XVI) e fariñas castelás a América (ss XVIII e XIX). En 1754 foi erixida en bispado e Fernando VI deulle o título de cidade (1755). Foi ocupada polos franceses (1808-1812) e viviu as Guerras Carlistas. Durante a Guerra Civil permaneceu fiel á Segunda República ata agosto de 1937. Do seu patrimonio cultural destacan o conxunto histórico de El Sardinero (BIC, 1986) e o palacio e os xardíns de La Magdalena (BIC, 1982).
VER O DETALLE DO TERMO -
DEPARTAMENTOS
Departamento de Colombia (30.537 km2; 1.964.361 h [estim 2000]). A súa capital é Bucaramanga.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Antiga provincia de Castela a Vella, convertida en 1982 en comunidade autónoma uniprovincial co nome de Cantabria.