"eo" (Contén)

Oratorio composto por J. S. Bach sobre un libreto de F. Henrici, en que se narra a paixón, a crucifixión e a resurrección de Xesús Cristo seguindo o Evanxeo de san Mateo. Estreada en 1729 na igrexa de Santo Tomás de Leipzig, onde Bach era organista, está considerada unha das principais obras da música relixiosa do Barroco. O oratorio, dividido en dúas partes, inclúe arias, recitativos e corais. Despois de quedar practicamente apartado dos círculos musicais, en 1829 F. Mendelssohn encargouse de dirixir unha nova versión previamente reactualizada por el mesmo.

Xénero de mamíferos fósiles, da familia dos castóridos, que presentaban características similares ás dos actuais castores pero co corpo robusto e de gran tamaño. Viviron en América do Norte durante o Mioceno.

Aplícase á consoante prepalatal que se articula no límite entre os alvéolos e o padal duro, tendo como articulador inferior a punta ou a rexión predorsal da lingua.

Que presenta páleas.

pale(o)-.

Rama da antropoloxía que estuda os homínidos, os primates fósiles e a súa evolución. Emprega conceptos e métodos da antropoloxía física, a anatomía comparada e a teoría da evolución. Para interpretar os restos de ósos e de utensilios fósiles utilízanse a etnoloxía e a arqueoloxía, e para datar os fósiles recórrese á análise dos estratos xeolóxicos e á proporción de radioisótopos.

Determinación da batimetría ou profundidade dos fondos do mar en que tivo lugar a sedimentación nun momento da historia xeolóxica terrestre. Para levar a cabo esta tarefa empréganse uns indicadores batimétricos que poden agruparse en indicadores paleobiolóxicos e indicadores litolóxicos e mineralóxicos.

Ciencia que se ocupa dos organismos que viviron na Antigüidade e intenta coñecer, a través dos vestixios que quedaron deles, os fósiles e os aspectos biolóxicos, deixando de lado os xeolóxicos. Á parte da sistemática e da evolución, a paleobioloxía ocúpase tamén da bioquímica, da fisioloxía, do comportamento, da ecoloxía e, en xeral, de todos os aspectos de estudo biolóxico dos seres vivos antigos.

Relativo ou pertencente á paleobioloxía.

Ciencia que estuda a distribución antiga dos seres vivos e a dinámica do seu cambio xeográfico nas eras xeolóxicas. Trata de identificar a composición biótica das rexións nos diferentes tempos xeolóxicos e de buscar as razóns desta distribución dos organismos que depende do lugar de orixe dos diversos taxons, das súas capacidades migratorias, dos condicionamentos xeográficos para a dispersión, e tamén dos parámetros que definen o medio en que viven ou poden vivir os organismos.

Rama da botánica que estuda as plantas fósiles e que emprega os métodos de estudo da paleontoloxía.

Carst fósil, recuberto ou non de sedimentos.

Relativo ou pertencente ao Paleoceno.

Primeira serie do Terciario inferior, que se sitúa sobre o Cretáceo e baixo o Eoceno. A súa duración pode estimarse nuns 10 millóns de anos (65.000.000-55.000.000). Adoita dividirse en dous estadios: o Daniano e o Tanetiano. É a primeira serie do Terciario e implica unha ruptura total, sobre todo faunística, cos tempos cretáceos que a precederon. Neste período apareceron grupos importantes de foraminíferos e comezaron a atoparse mamíferos en abundancia.

paleocénico.

palicinesia.

Clima dos períodos xeolóxicos e históricos anteriores á invención dos aparellos destinados ás medidas meteorolóxicas.