"An" (Contén)

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Outes. Construída no s XVIII, conserva no seu interior os restos de san Campio traídos desde Roma en 1774 á igrexa de Santa María a Real ou Santa Tasia de Outes. Venéranse nunha furna de 1801 situada no altar maior, sobre a que aparece unha imaxe do santo. Ten planta de cruz latina e cuberta abovedada con cúpula no cruceiro. No interior destacan o retablo maior (1796), obra de Xosé Ferreiro, do que só se conserva a imaxe de santo Ourente. O escultor noiés tamén realizou os retablos da Nosa Señora do Rosario, san Francisco Xavier e a Soidade. No exterior, destacan a escalinata, a torre de tres corpos coroados por unha cruz e o adro. Celébranse dúas festas, o primeiro domingo de xullo e a romaría do 29 de setembro.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Jaén, Andalucía, que está situado na serra de Cazorla e drenado polo Guadalquivir (2.304 h [2001]). Ten industria derivada da agricultura.

MONTES

Monte situado entre as parroquia de Ventoxo (Forcarei) e Parada (Cercedo). O seu cumio acada os 600 m de altitude.

MONTES

Monte situado no L da parroquia de Dorna (Cervantes). O seu cumio acada os 1.407 m de altitude.

PUNTA

Punta da ribeira esquerda da ría do Barqueiro situada na parroquia de Mogor (Mañón).

MONTES

Monte situado na parroquia de Louzarela (Pedrafita do Cebreiro). O seu cumio acada os 1.059 m de altitude.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Petín baixo a advocación de santa Oalla.

PERSOEIRO

Escritor xaponés. De nome Iwase Denzō, iniciouse escribindo libros pornográficos ata que foi condenado polas autoridades, en 1791. Destacan Mukashigatari inazuma-byōshi (As armas dos lóstregos, unha vella historia, 1805) e Honchō suibodai zenden (A iluminación na embriaguez, historia completa, 1809). Ilustrou tamén moitas das súas obras.

PERSOEIRO

Pintor. Compoñente do Fronto Nuovo delle Arti e de Otto pittori italiani, en 1944 ilustrou Grand air de P. Eluard. Pintou a base de manchas de cor con formas e contornos pouco delimitados.

XACEMENTOS

Xacemento situado en Ourense. A data de ocupación fixouse entre os ss I e III con posible continuidade ata o s V. Estaba defendido por tres murallas, que albergaban no interior as vivendas, das que destacan unha edificación organizada arredor dun pórtico central con dúas escadas que daban acceso a un piso superior e a un piso inferior, dividido en seis estancias. Esta vivenda estaba dotada dun sistema de calefacción. Noutro sector, apareceu unha edificación constituída por varias estancias rectangulares e un pórtico que actuaría como patio interior, semellante ao atrium dunha casa romana. Dos restos materiais destaca a cerámica sigillata ou común, fragmentos de vidro e moedas de diferentes cronoloxías.

1. Relativo ou pertencente a São Tomé e Príncipe, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de São Tomé e Príncipe.

3. Crioulo de base portuguesa que se fala en São Tomé. OBS: Tamén se denomina forro.

MUNICIPIOS

Municipio de Murcia situado ao NL da capital, que está drenado polo río Segura e delimitado ao L pola Comunitat Valenciana (11.726 h [2001]). É un dos primeiros produtores de limóns e conta con industria da madeira e do moble.

1. Que esaxera a súa devoción relixiosa.

2. Persoa, en xeral anciá, que nalgunhas relixións -especialmente no Islam-, se dedica a prácticas ascéticas e que merece unha veneración tanto en vida coma despois de morta, sobre todo no que se refire ás súas tumbas.

3. Persoa moi influínte nunha colectividade determinada.

1. Relativo ou pertencente aos santóns.

2. Individuo do pobo santón.

3. Antigo pobo de orixe celta que habitaba en Saintonge, na Galia Occidental.