"Bor" (Contén)

Familia nobre italiana orixinaria de Siena. O Papa Paulo V pertencía a esta familia. O seu sobriño, Marco Antonio Borghese (morto no 1658), foi nomeado príncipe de Sulmona, no Reino de Nápoles-Sicilia (1607). No 1633 herdou dos Savelli o Ducado de Poggio-Nativo, o Papa Urbano VIII dooulle o Ducado de Palombara (1636), e no 1637 concedéuselle o título de Grande de España. Nos ss XVII e XVIII a familia Borghese incorporou aos seus dominios os principados de Rossano (1681) e Meldona (1723), e o Ducado de Giuliano (1768); así mesmo, entroncou mediante enlaces matrimoniais con ilustres familias como os Aldobrandini (1638) e Salviati (1768). Camillo Borghese, sexto príncipe de Sulmona (morto no 1832), e marido de Paulina Bonaparte, foi gobernador do Piemonte francés (1807-1814). O seu irmán Francesco Borghese, príncipe de Aldobrandini, logo da morte de Camillo, dividiu as herdanzas dos Borghese, Aldobrandini e Salviati entre os seus fillos Marco Antonio, Camillo e Scipione Borghese, dos que descenden...

Antiga vila fundada en Roma a principios do s XVII polo cardeal Scipione Caffarelli Borghese. A construción é obra de Jan van Santen (Vasanzio) e os xardíns foron deseñados por Domenico Savino. Transformada parcialmente nos ss XVIII e XIX, no 1902 foi adquirida polo estado italiano e actualmente é parque público de Roma. Contén a Galleria Borghese, que posúe a gran colección de obras de arte reunida polos príncipes Borghese: pinturas de Botticelli, Antonello da Messina, Raffaello Sanzio, Correggio, Caravaggio; e estatuas de Bernini e Canova.

Forma italiana coa que é xeralmente coñecida a familia Borja.

Nome de diversas entidades xeográficas, políticas e administrativas que se sucederon dentro da área xeral dos vales do Rhône superior e do Saône, penetrando dabondo, con diferente profundidade, dentro da conca do Sena e estendéndose ocasionalmente polo Rôhne abaixo ata o mar, ou ao pé mesmo dos Alpes ata penetrar nas concas do Rin e do Po. É unha rexión na que se distinguen diversas áreas: a setentrional, denominada Baixa Borgoña, drenada polos ríos Yonne e Armançon; a occidental, que se estende sobre unha parte do macizo do Morvan; a área oriental ou Alta Borgoña, que descende ata as terrazas do río Saône; e a meridional, onde se atopa a rexión industrial de Montceau-les-Mines e Le Creusot. Co nome xenérico Borgoña desígnanse os diversos viños producidos no NO francés, na Alta Borgoña (Côte d’Or), na Baixa Borgoña (Chablis, Irancy), no Mâconnais e no Beaujolais, e que están protexidos por un complexo sistema de Denominación de Orixe (tanto se aplica a unha comarca...

Antiga provincia de Francia, limitada ao N por Champagne, ao O polo Nivernés e o Borbonés, ao S polo Lionés e a Bresse, e ao L por Savoia e o Franco Condado.

Casa ducal que foi rexida por tres dinastías sucesivas: a primeira, inaugurada por Ricardo o Xusticeiro, conde de Autun, reinou dende o 877 ata o 943; a segunda, dos robertianos e capetianos, orixinou a primeira dinastía real portuguesa ao casar Enrique coa filla de Afonso VI, que lle outorgou o condado de Galicia (1090), do que se escindiu o condado de Portugal, e que durou dende o 943 ata 1361. En 1363 o Rei Xoán II creou o Ducado de Borgoña para o seu fillo Filipe II o Ousado, quen iniciou a terceira dinastía, a dos Valois, que durou ata a morte de Carlos I o Temerario (1477). O monarca francés confiscoulle o ducado a María, filla do último duque e muller de Maximiliano I de Austria. Os sucesores, os reis de España, continuaron titulándose duques de Borgoña. O título foi incorporado definitivamente á coroa francesa por Luís XIV e, dende o 1682, empregárono os primoxénitos do delfín de Francia.

Canal de Francia que enlaza as concas do Sena e do Saône, construído entre 1775 e 1832. Esténdese dende a confluencia do Armançon e do Yonne, afluente do Sena, seguindo o curso do Armançon e despois o do río Ouche. Pasa por Dijon e desemboca no Saône, en Saint-Jean-de-Losne. Ten unha lonxitude total de 242 km.

Círculo formado polo Franco Condado e as provincias dos Países Baixos (Brabante, Limburg, Luxemburgo, Flandres, Artois, Hainaut, Holanda, Zelanda, Namur, Anveres, Frisia, entre outras). É a zona do ducado de Borgoña que, trala morte de Carlos o Temerario (1477), quedou baixo a soberanía dos Habsburgo. O círculo acadou entidade xurídica no 1512, na dieta de Colonia, onde o Imperio foi dividido en dous círculos. En 1551 Carlos V cedeuno á rama austríaca española.

Philippe Biguerny.

Depresión de Francia situada entre os Vosgos e o Jura, paso estratéxico entre os vales do Rin e do Saôna. Por este paso construíronse as vías de comunicación (estradas, ferrocarril, canle Rin-Rhône) que unen eses dous vales.

Provincia do Benin (51.000 km2; 816.278 h [1992]). A capital é Parakou (106.708 h [1992]).

Marca e fábrica alemá de vehículos automóbiles fundada no ano 1938 en Bremen por Carl F. W. Borgward e a empresa automobilística Hansa-Lloyd Werke. O modelo de máis éxito foi a Isabella, automóbil de turismo construído entre 1954 e 1961.

Xénero de marsupiais fósiles propios da Patagonia. Eran plantigrados, de ata 1,5 m de lonxitude, corpo groso, cola longa e dentición similar á dos carnívoros placentarios.

Lucrecia Borja González de Riancho.