"ISM" (Contén)

Secta atribuída ao pope coñecido como Bogomil e difundida en Bulgaria a partir de mediados do s X. Influída por doutrinas neomaniqueas de Asia Menor, a seita propugnaba unha reforma social da Igrexa oriental e a abolición da escravitude. O centro de difusión foi a cidade de Plovdiv (ou Filopópolis, Tracia). O bogomilismo perdurou ata a conquista turca (s XV), despois de terse estendido polo Imperio Bizantino. Influíu sobre algúns movementos occidentais, como o Catarismo.

Joseph Bodin de Boismortier.

Facción do movemento socialista ruso, dirixida por Lenin, que en 1903 conseguiu o control do Partido Obreiro Socialdemócrata de Rusia. No segundo congreso do partido, celebrado en Bruxelas e en Londres (xullo-agosto de 1903), enfrontáronse dúas concepcións contrapostas: Lenin quería un partido reducido e disciplinado de revolucionarios profesionais (a vangarda do proletariado); Martov e Pavel Aksel’rod avogaban por un partido de base ampla segundo o modelo dos partidos socialdemócratas europeos. Lenin foi o derrotado no referente aos estatutos. O seu grupo, sen embargo, obtivo a maioría na designación dos cargos do partido. De aquí vén o nome de bolxeviques (maioritarios) para os partidarios de Lenin e o nome de menxeviques (minoritarios) para os de Martov. Os dous grupos separáronse na Conferencia de Praga (1912). En 1914 pronunciáronse contra a Primeira Guerra mundial. Os bolxeviques constituíronse en partido independente e, en maio, publicaron o seu periódico Pravda....

Facción do movemento socialista ruso, dirixida por Lenin, que en 1903 conseguiu o control do Partido Obreiro Socialdemócrata de Rusia. No segundo congreso do partido, celebrado en Bruxelas e en Londres (xullo-agosto de 1903), enfrontáronse dúas concepcións contrapostas: Lenin quería un partido reducido e disciplinado de revolucionarios profesionais (a vangarda do proletariado); Martov e Pavel Aksel’rod avogaban por un partido de base ampla segundo o modelo dos partidos socialdemócratas europeos. Lenin foi o derrotado no referente aos estatutos. O seu grupo, sen embargo, obtivo a maioría na designación dos cargos do partido. De aquí vén o nome de bolxeviques (maioritarios) para os partidarios de Lenin e o nome de menxeviques (minoritarios) para os de Martov. Os dous grupos separáronse na Conferencia de Praga (1912). En 1914 pronunciáronse contra a Primeira Guerra mundial. Os bolxeviques constituíronse en partido independente e, en maio, publicaron o seu periódico Pravda....

Intoxicación por inxestión de compostos de boro, caracterizada por deshidratacións, erupcións cutáneas e trastornos gástricos.

Sistema, empregado nos EE UU, que consiste na influencia predominante do boss, termo equivalente a amo, xefe ou cacique, nas organizacións políticas locais.

Estado de insatisfacción no campo afectivo e social debido ao desequilibrio entre as aspiracións dunha persoa, que se imaxina superior ao que realmente é, e as súas condicións sociais, ambientais, psicolóxicas e intelectuais. O termo está inspirado no personaxe de Flaubert, Madame Bovary.

Relativo ou pertencente aos bradisismos.

Movemento ascendente ou descendente do solo nunha área determinada da superficie terrestre. Obsérvase especialmente nas áreas costeiras, onde a superficie do mar dá un nivel de referencia.

Filosofía e sistema relixioso da India. O termo foi empregado polos primeiros viaxeiros e misioneiros europeos para expresar a influencia da caste sacerdotal dos brahmáns sobre a sociedade. Erroneamente, o termo foi utilizado en Occidente co significado de Hinduísmo. É a relixión de toda a rexión ocupada polos arios. As fontes do Brahmanismo están nos libros sagrados da India: Vedas, textos do coñecemento; Scruti ou textos da revelación; Samhita, colección de himnos; Brahmanas, textos de contido litúrxico ou mitolóxico; e os Upanishad, de carácter filosófico. Os deuses (deva) están xerarquizados; tres deles ocupan lugar preeminente: Brahmā, divindade suprema, pai de todos os deuses, xunto con Visnú e Siva, forman a trimurti ou trindade sagrada. Estes deuses residen no ceo ou no cumio dunha montaña inaccesible (Kailasa, Meru) e o seu comportamento é semellante ao dos homes. O punto esencial da súa filosofía é a...

Expresión, palabra ou xiro propio do Brasil.

Accidente tóxico provocado polo bromo e os seus compostos, en particular polo bromuro de potasio. A administración prolongada pode determinar o bromismo crónico, que se caracteriza por dispepsia, rinite e acne; a inxesta de doses demasiado fortes provoca o bromismo agudo, caracterizado por cefalalxia, exantema, bronquite, sopor e coma.

Corrente arquitectónica iniciada polos arquitectos ingleses Alison e Peter Smithson, creadores da escola Hunstanton, construída con ladrillos e aceiro, en Norfolk (1954). Na década dos cincuenta os arquitectos vangardistas do racionalismo deixaron sen revestir os materiais e as conducións exteriores; cultivaron tamén un severo formalismo que ofreceu un aspecto funcional axiña internacionalizado e relacionado co informalismo pitórico.

Termo occidental que indica o sistema polimorfo de crenzas e prácticas centradas no ensino e na persoa de Buda. A pesar da súa unidade orixinaria, presenta unha gran complexidade e heteroxeneidade motivada polos diversos desenvolvementos e distintas interpretacións da doutrina primitiva e pola súa adaptación ás características dos países onde penetrou. O núcleo da doutrina orixinal de Buda foi dado, segundo a tradición, no sermón de Benarés. Céntrase nas catro nobres verdades: primeira, a constatación da universalidade do sufrimento; segunda, a causa deste é o desexo; terceira, a súa cura é a supresión da dor mediante a supresión do desexo; e cuarta, o camiño ao que conduce é a vía media que evita estes dous extremos do aferramento ao pracer e da mortificación e se condensa na óctupla vía excelente: comprensión recta, intención recta, palabra recta, acción recta, medios de existencia rectos, esforzo recto, atención recta e concentración recta. Tratábase sobre todo dunha pedagoxía moral...

Doutrina mercantilista imperante en Europa nos ss XVI e XVII. Debido a que a cantidade de metais preciosos acumulados por un país se consideraba como expresión da súa riqueza, propugnaba a defensa do ouro e da prata por procedementos autoritarios.

Influencia abusiva no funcionamento dun estado por parte da burocracia.