"atü" (Contén)

de naturalizar ou naturalizarse.

Que recibiu a nacionalización noutro estado diferente ao seu orixinario.

Aplícase á planta de procedencia estranxeira que se difundiu nunha rexión e que vexeta e se multiplica coma as plantas indíxenas.

Conceder a un estranxeiro a cidadanía dun estado.

Admitir como propio dun lugar ou país algo estranxeiro ou foráneo.

Aclimatar unha especie animal ou vexetal a un ambiente que non é o seu.

Adquirir un estranxeiro a cidadanía dun estado.

Difundirse unha especie vexetal ou animal exótico por un territorio, como se fose natural.

1. Conxunto da realidade tal como é independentemente da intervención e a acción humanas. Neste sentido, a natureza contraponse tanto á técnica como á arte e á cultura.

2. Conxunto dos campos, os bosques e montañas, o mar, os ríos e lagos, a vexetación e a fauna, en oposición á cidade e á civilización.

3. natureza morta

   Xénero pictórico que ten como tema exclusivo obxectos inanimados de diversa índole como froita, flores ou obxectos. Como xénero autónomo, a súa orixe sitúase no gótico tardío e nos inicios do Renacemento. Comezou a adquirir importancia na segunda metade do s XVI e sobre todo no s XVII con autores como F. Zurbarán, D. Velázquez, Caravaggio, P. Rubens e Rembrandt. Foi cultivado tamén no s XVIII, no XIX con F. Goya, V. van Gogh e P. Cézanne e no s XX polo cubismo, o surrealismo e o hiperrealismo, entre outras vangardas e posvangardas.

4. reinos da natureza

   Coxunto dos tres ámbitos ou das tres maneiras de ser da realidade natural: o mineral, o vexetal e o animal.

1. Esencia ou atributos propios dun ser.

2. Maneira de ser.

3. Conxunto de condicións físicas e morais do home.

4. Principio constitutivo dunha cousa e no que consiste o fondo dun ser. Equivale á esencia, entendida en sentido físico. Segundo Platón, hai que diferenciar o que é por natura e o que é por convención, é dicir, aquilo que é determinado segundo un propósito humano.

5. ...

Doutrina médica que propugna como elementos terapéuticos as forzas, os procesos e os produtos naturais (auga, sol, aire, herbas, alimentos). A súa orixe está nas técnicas dos antigos herboristas e nas prácticas da medicina popular. En Europa constátase o desenvolvemento de técnicas terapéuticas directamente vinculadas aos elementos naturais, como a talasoterapia, a hidroterapia e a fitoterapia, e a determinados modelos de comportamento vital, como o vexetarianismo ou o nudismo.

Doutrina que defende a volta á natureza na maneira de vivir.

Relativo ou pertencente ao naturismo.

Partidario do naturismo.

Conxunto ou sistema de nomes que se empregan nunha rama da ciencia ou da arte.

1. Conxunto de regras, de principios e de normas que se empregan para designar os diferentes taxons.

2. nomenclatura binaria/binomial

   Método sistemático, establecido por Linné, para designar os xéneros e as especies e segundo o que cada ser ten un nome para o xénero, latino ou latinizado, escrito en cursiva e en maiúscula; e un nome para a especie, tamén latino ou latinizado, que recorda algunha característica da especie ou ben é o nome da persoa que descubriu a especie, un nome xeográfico ou un nome composto, escrito en cursiva e en minúscula.

Conxunto de regras mediante as que se lles pode asignar un nome unívoco a calquera substancia simple ou composta. Durante moito tempo os químicos optaron por designar os elementos mediante nomes ou símbolos que facían referencia ás súas historias. O primeiro intento sistematizador foi a obra Méthode de nomenclature chimique (1787), de Guyton de Morveau, Lavoisier, Berthollet e Fourcroy, que establecía unha nomenclatura dual en que cada composto era designado por un nome xenérico, que definía a categoría á que pertencía, seguido dun adxectivo ou un complemento que o identificaba. Cando se coñeceu mellor a estrutura dos radicais podían formarse nomes funcionais certamente sistemáticos, o que deu lugar á denominada nomenclatura rádico-funcional, que aínda se emprega. O gran desenvolvemento experimentado pola química orgánica durante todo o s XIX e as limitacións inherentes ao sistema de nomenclatura rádico-funcional revelaron a necesidade de desenvolver un tipo sistemático...

Lista que aparece cos planos dunha máquina, onde se dan indicacións sobre as pezas e a súa montaxe.

Cargo ou dignidade do nuncio.

Casa ou residencia do nuncio.

Tribunal eclesiástico que está suxeito ao nuncio.

Temperatura en que ocorreu un proceso xeolóxico do pasado, por exemplo, a temperatura dun metamorfismo rexional ou dunha cristalización.

Temperatura media do clima ou do mar nun momento determinado da historia xeolóxica. Para determinala, hai que basearse na relación de isótopos de osíxeno O 18 /O 16 , que están contidos en determinados compostos como os carbonatos. Esta relación depende da temperatura de formación.

Grupo de soldados irregulares durante a Primeira Guerra Carlista.

Conxunto de xente ruidosa.

Conxunto de nenos.