"Bo" (Contén)

PERSOEIRO

Militar e político italiano. Colaborou activamente na organización do movemento fascista e participou na Marcha sobre Roma (1922). No ano 1935 ocupouse do alto comisariado das colonias da África Oriental Italiana e dirixiu as operacións de Etiopia. Foi ministro de Estado en 1942 e no 1943 votou en contra de Mussolini, feito polo que foi procesado e fusilado.

PERSOEIRO

Actor. Acadou un grande éxito en Broadway co drama The Petrified Forest (O bosque petrificado, 1933), e coa versión cinematográfica que tamén interpretou en 1936. Foi contratado pola Warner dende 1932 ata 1951. Converteuse nun novo tipo de “duro” e de gángster do cine americano, cunha personalidade rica e de dimensión tráxica, con filmes como High Sierra (Serra Alta, 1941); The Maltese Falcon (O falcón maltés, 1941); Casablanca (1942); The Big Sleep (O soño eterno, 1946); Key Largo (1948); The African Queen (A raíña de África, 1952), pola que obtivo un Oscar; Sabrina (1954); The Desperate Hours (Horas desesperadas, 1955) e The Harder They Fall (Máis dura será a caída, 1956).

CIDADES

Cidade do estado de Michigan, EE UU (897.286 h [1990]). Formouse ao redor da fábrica Ford, establecida en 1920 na periferia de Detroit. É a sede do Instituto Tecnolóxico Edison.

1. Termo do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘forno’.

2. Termo do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘forno (das tellas)’.

3.   Termo do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘forno (do pan)’.

4. Termo do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘forno (dos ladrillos)’.

PERSOEIRO

Xuíza e profetisa de Israel. Segundo o libro dos Xuíces, conduciu a Barac contra os cananeos.

1. irar ou inclinar algunha cousa para que quede boca abaixo ou verta o seu contido.

2. Ir cara a abaixo nun camiño.

3. Precipitarse ou caer un líquido por algún sitio.

1. Que ten dez sílabas, aplicado especialmente a un verso ou palabra.

2. erso composto de dez sílabas. Empregábano xa na época medieval os trobadores provenzais, os galego-portugueses e os antigos poetas italianos. Comporta dous acentos principais, un fixo na décima sílaba e outro na cuarta, seguido ou non de cesura. Por influencia italiana introduciuse na poesía castelá o decasílabo sen cesura, co acento interno predominante na sexta sílaba e, de xeito eventual, con acentos secundarios nas sílabas cuarta e oitava, feito que o converte nun verso de ritmo binario. Segundo a posición dos seus acentos distínguense varios tipos: trocaico simple, no que os acentos recaen nas sílabas impares do verso; trocaico composto, formado por dous pentasílabos trocaicos que se acentúan na segunda e cuarta sílaba de cada un; dactílico simple, que leva os acentos na terceira, sexta e novena sílabas; dactílico composto, que combina dous pentasílabos dactílicos, acentuados na primeira e cuarta sílabas de cada un; dactílico esdrúxulo,...

PERSOEIRO

Filólogo belga. Estudiou filoloxía románica na Universidade de Liexa, na que posteriormente foi profesor, e na Sorbonne. Centrou as súas investigacións na lingüística histórica, na dialectoloxía, na literatura medieval e na literatura valona. Escribiu unha tese sobre o xénero pastoral na Francia anterior ao Renacemento, e especializouse na edición de textos franceses da Idade Media (Le tournoi de Chauvency, 1932, e Le lai d’Aristote de Henri d’Andeli, 1951). En canto á creación e transmisión dos cantares de xesta defendeu a teoría de autor individual fronte ás hipóteses neotradicionalistas. Foi membro da Academia Real de Lingua e Literatura Francesas de Bélxica e, desde 1964, membro correspondente do Institut d’Estudis Catalans.

PERSOEIRO

Escritor. Membro do partido comunista dende a súa fundación, en 1947 publicou a novela A befejezetelen mondat (A frase inacabada), unha ampla visión da sociedade húngara. A partir de 1960 reapareceron elementos surrealistas e expresionistas na súa obra. Da súa produción destaca Niki ou l’histoire d’un chien (Niki ou a historia dun can, 1956), G. A. úr Xben (O señor G. A. na cidade de X, 1964) e Ítélet nincs (Sen veredito, 1969).

1. Mover un obxecto do lugar no que está encaixado.

2. Moverse un obxecto do lugar no que está encaixado.