"CIA" (Contén)

ENTRADA LARGA

Órgano creado polos Reis Católicos, pola provisión do 3 de agosto de 1480 ditada en Toledo que se encarga da administración de xustiza no Reino de Galicia. Nesta data nomeouse un xustiza maior e un oidor para exercer a xurisdición civil e criminal en primeira instancia, en grao de apelación e en casos de corte, admitindo apelacións das súas sentenzas nos casos en que houbera lugar en dereito e exclusivamente diante o rei. Posteriormente nomeáronse alcaldes maiores.
Regulamento e composición
Ademais da cédula fundacional, regularon a Audiencia as pragmáticas de Salamanca do 7 de decembro de 1486 e as de Madrid de 1494 e do 27 de novembro de 1504. En 1679 imprimíronse as Ordenanzas de la Real Audiencia del Reyno de Galicia que tentaron sistematizar a organización e funcionamento da institución. A Audiencia estaba composta polo gobernador, inicialmente xustiza maior, e polos alcaldes maiores, que pertencían á nobreza. O gobernador era presidente da Audiencia e capitán xeneral...

MONTES

Monte situado na parroquia de Tosende (Baltar). O seu cumio acada os 1.000 m de altitude.

1. Que ten forza ou boa saúde.

2. Que ten mal carácter.

3. Que é difícil de levar ou de soportar.

4. Que non se move coa facilidade debida.

1. Acción de recorrer.

2. Carácter do que se repite.

3. Reaparición dos síntomas dunha enfermidade aparentemente curada, sen apenas novo contacto patóxeno. A recorrencia implica un lapso superior ca no caso da recaída.

4. Definición dunha función sobre os números naturais definíndoa para 1 e, para cada n máis grande ca 1, en función dos valores que toma para números máis pequenos ca n. Por exemplo, a función factorial pode ser definida facendo 1!=1 e, para un n>1, facendo n!=(n-1)!n. Estes procedementos de demostración e de definición, xa coñecidos e empregados polos gregos, foron xeneralizados e pasaron a utilizarse en calquera conxunto ben ordenado.

5. Método de demostración que consiste en probar que unha proposición é verdadeira para 1 e que se é verdade para n tamén o é para n+1. Diso dedúcese que a proposición é verdade para todo n.

PERSOEIRO

Barítono. Debutou no Teatro Real (1919) con La Traviata de G. Verdi e, posteriormente, viaxou a Italia, onde interpretou La Forza del Destino (1920). Establecido en Barcelona, deixou a ópera para dedicarse por completo á zarzuela. Foi galardoado coa Gran Cruz de Isabel a Católica.

1. Repetición innecesaria de palabras ou conceptos.

2. Exceso de caracterización a calquera nivel da lingua. A redundancia axuda a cubrir a perda de información que hai na transmisión da mensaxe lingüística.

1. Acción e efecto de referir ou referirse.

2. Relación que se establece entre varias cousas.

3. Conxunto de datos dunha persoa ou cousa sobre as súas aptitudes ou calidades. OBS: Nesta acepción adoita empregarse en plural.

4. Magnitude ou sinal que serve como elemento de comparación nun regulador automático.

5. Home ou muller respecto aos que se calculan as necesidades enerxéticas dos diversos individuos. Segundo a FAO (1957), o home de referencia ou tipo ten 25 anos, pesa 65 kg e habita en zonas cunha temperatura media anual de 10°C. A muller tipo pesa 55 kg. As súas necesidades enerxéticas son, respectivamente, 3.200 e 2.300 Kcal. As necesidades enerxéticas doutros individuos calcúlanse introducindo as debidas variacións segundo a idade, o clima, o peso e a actividade. Estes criterios acéptanse universalmente.

1. Relativo ou pertencente á referencia.

2. Conxunto formado por un punto dun espazo afín e unha base do espazo vectorial asociado.

3. sistema de referencia.