"An" (Contén)

PERSOEIRO

Mariscal ruso. Antigo oficial tsarista, colaborou na organización do Exército Vermello. Durante a Segunda Guerra Mundial tomou parte na Batalla de Stalingrado (1942) e liberou Stalino (1943). Á fronte do exército do sur, liberou Romanía, Bulgaria e Iugoslavia e avanzou en territorio austríaco ata atoparse co exército estadounidense. Foi nomeado xefe das tropas rusas de ocupación de Austria.

1. Relativo ou pertencente a Toledo ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Toledo.

PERSOEIRO

Político e economista. Presidente de Perú desde 2001, foi líder do Partido Político Perú Posible e do movemento de resistencia pacífica contra o seu antecesor, Alberto Fujimori.

PERSOEIRO

Arquitecto renacentista. Estudou en Roma, onde traballou no Castel San’t Angelo con A. da Sangallo o Novo e en San Pedro do Vaticano, xunto a Miguel Anxo (1546-1548). En Nápoles participou na fortificación do Castelnuovo e do Bosco de Sant Arcangelo. Empregou formas clásicas e sobriedade decorativa. Nomeado arquitecto real en 1559, encargouse das obras do Palacio de Aranjuez, do Monasterio de los Jerónimos, o Monasterio de las Descalzas Reales e o Alcázar, en Madrid. Ademais, Filipe II encargoulle a construción do Real Monasterio de San Lorenzo de El Escorial, do que fixo os planos e edificou a fachada sur e o Patio de los Evangelistas. Á súa morte, Juan de Herrera sucedeuno ao fronte das obras que deixara sen rematar.

1. Acción de tolerar.

2. 1. Actitude teórica e práctica de quen respecta as convicións do outro, aínda que sexan moi distintas das persoais, e non impide o exercicio destas.

   2. tolerancia relixiosa /

      Recoñecemento legal por parte do estado de dereito a profesar calquera relixión distinta da oficial.

3. Facultade dun organismo de soportar o uso continuado e crecente dunha droga ou dun medicamento sen sufrir danos.

4. Erro ou inexactitude que se permite nas dimensións dunha peza respecto ás indicadas nas cotas do plano de construción.

1. Relativo ou pertencente a Tolosa ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Tolosa.

PERSOEIRO

Actriz cinematográfica. Coñecida como Susan Sarandon, da súa filmografía destacan The Front Page (1976), Pretty Baby (1978), Thelma and Louise (1991), The Client (1995), Dead Man Walking (1996, Oscar á mellor interpretación feminina) e Romance & Cigarettes (2005). En 1995 recibiu o Premio Donostia pola súa carreira cinematográfica.

PERSOEIRO

Xurista. Doutor en Dereito, foi profesor nas universidades de València, Madrid e La Laguna. Foi maxistrado, desde 1979, e presidente (1986-1992) do Tribunal Constitucional. Morreu asasinado por ETA. É autor de El derecho penal de la monarquía absoluta (1969) e La tortura en España. Estudios históricos (1973).

PERSOEIRO

Teólogo e filósofo. Coñecido polos títulos de Doutor común e Doutor anxélico, en 1243 ingresou na orde de predicadores. Foi discípulo de Alberte o Magno e profesou en París e en Italia (1259-1268), mentres estaba ao servizo da curia pontificia. A partir de 1272 ensinou en Nápoles. Canonizado en 1323 e proclamado doutor da Igrexa en 1567, é o representante máis característico da escolástica. Autor de numerosas obras filosóficas, esexéticas e teolóxicas, destaca a interpretación literaria e conceptual do Libro das Sentenzas de Pedro Lombardo e as de Aristóteles, Boecio e o Pseudo-Denís e, sobre todo, os comentarios bíblicos. Respecto ás súas quaestiones organizou a quaestio disputata, acto universitario por excelencia. Escribiu dúas sumas, a Summa contra gentiles (1259-1264), análise crítica das filosofías e teoloxías anteriores, e a Summa teheologica (1267-1274), articulación da súa visión cristiá do mundo e de home,...

PERSOEIRO

Apóstolo. Coñecido tamén como Dídimo, o Evanxeo de Xoán preséntao como o incrédulo, pola súa actitude negativa ante a resurrección de Xesús Cristo. Formou con Pedro, Natanael, os fillos de Zebedeo e dous máis, un grupo especial ao que se lle apareceu o resucitado en Galilea. Segundo Eusebio de Cesarea (s IV) foi evanxelizador dos partos; e, segundo outra tradición predicou en India, onde construíu un palacio celestial e morreu mártir. Desde o s III venérase en Edessa (Siria) na pretendida tumba, que era un lugar importante de peregrinaxe. Represéntase vestido con túnica e palio e cun libro e porta escuadra dos albaneis e unha lanza, suposto instrumento do seu martirio. A súa festividade celébrase o 3 de xullo.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Tomiño. Pertenceu a un mosteiro de monxas beneditinas, documentado no s XII. O templo, de orixe románica, reformouse no s XIX. Ten unha soa nave e unha ábsida, ambas as dúas rectangulares. A ábsida cóbrese cunha bóveda de canón. O arco triunfal é semicircular. Na fachada principal engadíuselle unha torre campanario. A portada está formada por catro arquivoltas sostidas por catro pares de columnas e con decoración vexetal. Nas fachadas norte e sur consérvanse canzorros historiados.

PERSOEIRO

Pintor. Coñecido como Masaccio, documéntase en Florencia desde 1417. Recolleu as experiencias artísticas do seu tempo e continuou coa renovación pictórica que iniciara un século antes Giotto di Bondone. Das súas primeiras obras destacan o Triptico de San Giovanale en Cascia (1422) e o Poliptico de Pisa (1426). A partir de 1424 colaborou con Masolino da Panicale na Madonna col Bambino e Santa’Anna e nos frescos da capela Brancacci na igrexa do Carmine en Florencia. A súa obra ten unha consciencia concreta da realidade, obxectivo que conseguiu mediante a masa plástica e a caracterización dos personaxes, o estudo da luz e as sombras e a aplicación dos métodos da perspectiva. En Florencia (1425-1427) pintou a Trinità para Santa Maria Novella e, en Roma, colaborou probablemente con Masolino da Panicale no Triptico de Santa Maria Maggiore, e nos frescos da basílica de San Clemente.

PERSOEIRO

Arquitecto. En Roma estudou a técnica de restaurar edificios antigos e publicou dous libros. Protexido polo Tsar Nicolao I, recibiu o encargo de construír, en Moscova, o palacio do Kremlin (1838-1849) e a catedral do Salvador (1837-1883).

1. 1. Relativo ou pertencente a Tonga ou aos seus habitantes.

   2. Natural ou habitante de Tonga.

2. Lingua malaio-polinesia do phylum áustrico que fala o pobo tonga. É oficial en Tonga.

CIDADES

Cidade do sheng de Shaanxi, China, situada a uns 90 km ao N de Xi’an, á beira dun afluente do Wei He (280. 657 h [1990]).