"An" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cabana de Bergantiños baixo a advocación de santo Estevo.

IGREXAS

Igrexa do concello de Cabana que aínda conserva algúns restos de orixe románica: o arco triunfal de medio punto, apoiado sobre columnas con capiteis vexetais, algúns con caras humanas. Polo exterior, atópanse varios canzorros no beiril. O edificio debeu ser construído cara ao final do s XII.

1. Que pertence á orde dos anostráceos.

2. Crustáceo da orde dos anostráceos.

3. Orde de crustáceos da subclase dos branquiópodos, integrada por individuos de pequenas dimensións, de corpo transparente, alongado e falto de cuncha. Os ollos son pedunculados e móbiles, e as antenas son, polo xeral, grandes. O telson remata en dous apéndices non articulados. Frecuentemente dáse a partenoxénese. Habitan en augas doces encoradas e nas augas salgadas.

1. Acción e efecto de anotar.

2. Nota manuscrita especialmente a que se fai ao pé ou á marxe dun texto.

3. 1. Asentamento que se fai constar nos libros de calquera rexistro (Rexistro da Propiedade, Rexistro Civil, entre outros).

   2. Asentamento accesorio marxinal, en contraposición á inscrición propiamente dita, que é o asentamento principal.

   3. anotación preventiva

      Asentamento de carácter provisional que se practica nos libros rexistrados, especialmente no do Rexistro da Propiedade, e que ten por obxecto asegurar os resultados dun litixio, garantindo un dereito pendente ou preparando unha inscrición definitiva.

1. Facer anotacións nun escrito.

2. Poñer ou escribir notas nun texto ou en calquera das marxes dun libro.

3. Tomar nota por escrito do nome de alguén para unha lista.

4. Incluírse nunha lista ou nunha relación de nomes.

5. Agregarlle notas aclaratorias a un texto. Existen sistemas avanzados de ordenador con tarxetas de son que lle permiten ao usuario agregar anotacións de voz a un documento de correo electrónico ou de folla de cálculo. Algunhas empresas comezaron a comercializar este mesmo sistema pero incluíndo imaxes. O usuario receptor pode escoitar ou ver os comentarios executando o comando axeitado.

PERSOEIRO

Escritor, director e dramaturgo francés. Foi secretario do actor e director Louis Jovet. Iniciou a súa carreira con L’Hermine (O armiño, 1932). A súa obra manifesta unha concepción pesimista da condición humana a través dos xéneros do melodrama e da comedia, de tradición burguesa. Agrupou as súas pezas segundo a temática en: negras, Antígone (Antígona, 1943); rosas, Le bal des voleurs (O baile dos ladróns, 1938); brillantes, La répétition ou l´amour puni (O ensaio ou o amor castigado, 1950); agres, L´orchestre (A orquestra, 1962) e de época, La foire d´empoigne (1962), entre outras. Outras dúas pezas que versionan temas clásicos son Eurídice (1942) e Medea (1953); entre as súas últimas obras, cómpre citar Le nombril (1981) e Number One. No cine destacou con Le voyageur sans bagages (O viaxeiro sen equipaxe, 1944) e Deux son de violettes (1951). A peza Antígona foi representada en...